Saraswati

دوازدهم فروردین؛ کمپین "نه" به استبداد

2010-03-22T03:53:00.000-07:00

دوازدهم فروردین امسال زمان خوبی است تا نظر خود را در رابطه با سوال "جمهوری اسلامی آری یا نه؟" اعلام کنیم. پیشنهاد من برای این کنش استفاده از علامت "نه" در زبان ناشنوایان است به چند دلیل

اول آنکه نشانه ای از اعتراض سکوت ماست، دوم در تمام دنیا قابل فهم است، و سوم زمان بسیار کوتاهی برای اجرا دارد و می توان آن را مانند علامت "وی" در خیابان به یکدیگر نشان داد بدون ترس از دستگیری

زبان علامت آمریکا یکی از معتبرترین و شناخته شده ترینهاست. در این لینک نحوه اجرای کلمه "نه" را می توانید ببینید

در صورتیکه طرح را قابل اجرا می دانید فراخوان آن را در وبلاگ خود قرار دهید یا به هر نحو ممکن به انتشار آن کمک کنید

نوروزتان پیروز

بازی وبلاگی؛ برنامه من برای هشتم مارس

2010-02-21T13:26:00.000-08:00

در حالیکه جنبش سبز در شوک حاصل از ارزیابی دستاورد 22 بهمن به سر می برد، روز جهانی زبان مادری که می توانست فرصتی در راستای پیوند جنبش آزادیخواهی با جنبش اقوام باشد، به سادگی از دست رفت.

به نظر من هشتم مارس، روز جهانی زنان، آخرین فرصت برای یک حرکت منسجم و هدفدار اجتماعی است. من باور دارم که حساب بازکردن روی چهارشنبه سوری کاری اشتباه است. البته منظورم این نیست که برای چهارشنبه سوری و روز ملی شدن نفت دست روی دست بگذاریم. ولی به دلایلی که در پستی جداگانه به آن خواهم پرداخت، آخرین روزهای سال را برای یک حرکت حساب شده و هماهنگ مناسب نمی بینم.

جنبش باید از روز جهانی زنان برای تدارک دیدن یک حرکت عظیم اجتماعی و به خصوص نفوذ گسترده به خانه ها استفاده کند. حدود دو هفته وقت داریم. پیشنهاد می کنم به صورت یک بازی وبلاگی به سوالات زیر پاسخ دهیم

هدف اصلی که در روز هشتم مارس به آن می خواهیم برسیم چیست؟

کنش اصلی برای تحقق این هدف چه باید باشد؟

اگر جواب سوال فوق تظاهرات خیابانی است به چه شکلی: پراکنده، متمرکز یا نیمه متمرکز؟

شعارهای اصلی چه باید باشد؟ پنج شعار اصلی را ذکر کنید

برای برهم زدن تمرکز کودتاچیان، انجام کنشهای موازی ضروریست، چه حرکاتی را پیشنهاد می کنید؟

چگونه اطلاع رسانی کنیم؟ از چه طریق و با چه رویکردی

ایرانیان خارج از کشور چگونه می توانند کمک کنند؟

چگونه جامعه جهانی را برای اخبار و تحلیل رویدادهای این روز آماده کنیم؟

فکر می کنید کودتاچیان به چه صورت جلوی حرکت ما را خواهند گرفت؟ آیا راهی برای مقابله داریم؟

اینبار با برنامه ریزی دقیقتر به اهداف خود خواهیم رسید

ما پیروزیم

جان عده ای از هموطنانمان در خطر جدی است

2010-02-14T02:51:00.000-08:00

افرادی که درراهپیمایی 22 بهمن از مواد غذایی عرضه شده به خصوص شیرکاکائوهای بسته ای استفاده کرده اند، در صورت بروز اختلالات گوارشی در 48 ساعت اولیه، در معرض خطر جدی قرار دارند.

دوستان عزیز، جان عده ای از هموطنان ما به خصوص کودکان در خطر است. از طریق یکی از پرسنل بیمارستانی در جنوب غرب تهران مطلع شدم که تعداد رو به افزایشی از مراجعات آنها در دو روز گذشته مربوط به اختلالات گوارشی مانند احساس ورم و ناآرامی در معده، حالت تهوع و استفراغ و اسهال بوده است. تمامی افراد مراجعه کننده در راهپیمایی 22 بهمن شرکت داشته اند و از مواد غذایی عرضه شده استفاده کرده اند. این بیماری از نوعی باکتری ایجاد می شود که در 48 ساعت اولیه علائم بالینی ذکر شده را به همراه دارد و پس از آن یک دوره نهفتگی طولانی را در بدن بیمار می گذراند و در طولانی مدت در صورت عدم درمان به موقع می تواند به مشکلات شدید گوارشی و حتی مرگ در کودکان منجر شود.

افراد شرکت کننده در راهپیمای در صورت مشاهده هر گونه اختلالات گوارشی در 48 ساعت پس از راهپیمایی، باید برای آزمایش به پزشک مراجعه کنند. گویا تشخیص اولیه بسیار آسان و تنها با یک آزمایش ساده مدفوع قابل تایید یا رد است.

من به دنبال اطلاعات بیشتری از نوع بیماری و مشخصات و نام دقیق پزشکی آن هستم. اگر دوستانی از این نوع بیماری اطلاعات دقیقتری دارند خواهش می کنم آن را ارائه دهند. مستقل از طرز فکرافراد یا هر نامی که می خواهیم بر شرکت کنندگان این راهپیمایی بگذاریم (ولایت مدار یا ساندیس خور یا سبز) جان عده ای از هموطنانمان به خصوص کودکان در خطر است.

لطفا مستقل از گرایشات و نظرات سیاسی و بر پایه حس انسان دوستی با اطلاع رسانی وسیع از بروز فاجعه جلوگیری کنید.

در بامداد 23 بهمن

2010-02-11T14:29:00.000-08:00

Hey you bastards, I'm still here.

مرکز فرماندهی کودتا یخ زده است؛ بهار آزادیمان را با بهار ظبیعت جشن می گیریم

2010-01-24T15:28:00.000-08:00

مرکز فرماندهی کودتا یخ زده است و دیگر قادر به تصمیم گیری نیست. به نظر می رسد که ضربات پی در پی که بعد از روز عاشورا بر پیکره نیمه جان اردوگاه کودتا وارد شد، مرکز تصمیم گیری آنها را فلج ساخته است. امروز بیش از پیش مستاصل شدن کودتاچیان به چشم می خورد. در ابتدا، همانطور که بارها در این وبلاگ تحلیل کردیم، کودتاچیان به خوبی از ایجاد جریانهای رسانه ای استفاده می کردند و با حضور متناوب خود، نبض بازی را تا حدودی در دست داشتند. یکی از ویژگیهای بارز کوتاچیان در این مدت، سو استفاده آنها از جریانهای خبری بین المللی بود. هر زمان که اتفاقی بزرگ در دنیا حادث می شد و تیترهای اصلی خبری دنیا را اشغال می کرد، کودتاچیان در سایه امنی که برای خود حس می کردند به شدتِ عمل دست می زدند. موج وسیع دستگیری، اعدام، و سرکوب دانشجویان تقریبا همیشه در سایه یک خبر مهم در سطح جهان قرار می گرفت. شخصا بعد از فاجعه ای که در هایتی اتفاق افتاد، انتظار یک حرکت سریع و خشن را داشتم ولی کل حرکت رسانه ای کودتاچیان به یکی دو تهدید توخالی و یک کاکاسیاه گفتن خلاصه شد.

خستگی، استیصال و تسلیم از سر و روی کودتاچیان می بارد. اردوگاه آنها یخ زده است و خودشان هم به فروپاشی خود ایمان دارند. بی رمق و بی هدف دست و پاهای آخر را می زنند.

اگر تا بهار چند ضربه ی کاری به مرکز تصمیم گیری آنها وارد شود ، نیازی به ضربه آخر نیست و این جرثومه فساد، در مقابل چشم همه ما از درون فرو می ریزد و به زباله دان تاریخ می رود و بهار آزادیمان را با بهار طبیعت جشن می گیریم

هفته سبز 16 تا 23 بهمن

2010-01-02T15:55:00.000-08:00

هفته ای که با اربعین شهدای عاشورا شروع می شود، روز نیرو هوایی را در خود دارد و با سالروز پیروزی انقلاب 57 و رحلت حضرت محمد به پایان می رسد شاید یک هفته استثنایی برای عرض اندام جنبش سبز باشد. از هم اکنون باید این فرصت را دریابیم و با برنامه ریزی و اطلاع رسانی موثر از آن حداکثر استفاده را ببریم.

تحلیل بیطرفانه بر بیانیه موسوی

2010-01-02T06:53:00.000-08:00

بعد از گذشت 48 ساعت از انتشار بیانیه هفدهم موسوی و کاهش اظهار نظرهای احساسی، لازم است تا به صورت منطقی و بدور از احساس این حرکت را در سه بخش بررسی کنیم.

بخش اول. موسوی رهبر نیست بلکه یک همرزم در جنبش سبز است

متاسفانه به نظر من در لابه لای تحلیلها و نوشته های افراد پیرامون بیانیه موسوی، روح بت سازی و شاه باوری به چشم می خورد. چه آنها که بیانیه او را در حد معجزه ای در سیاست معاصر می دانند و چه آنها که او را متهم به سازش با حکومت می کنند. همه این نظرات از آنجا چشمه می گیرد که موسوی از نظر این افراد به عنوان یک منجی و یک رهبر برای کل جنبش در نظر گرفته شده، در حالیکه در دنیای واقعی اینچنین نیست.

موسوی همانطور که با حرف و عملش ثابت کرده، رهبر جنبش سبز نیست. او یک همرزم در این حرکت است. از ابتدا هم با مجموعه ای از اعتقادات و اصول که به صورت شفاف آنها را بارها اعلام کرده است وارد شد. او حداکثر نماینده نقطه نظرات بخشی از جامعه است که اصلاحات در چهارچوب قانون اساسیِ پیش از بازنگری را دنبال می کنند و دولت فعلی و فساد سیستماتیک حکومت را نقد می کنند. کروبی هم از این قاعده مستثنی نیست. او نماینده دیدگاههای رادیکالتری از موسوی و خاتمی است ولی نماینده تمام آنها نیست. بخشی از جنبش حتی حرکات کروبی و طرفدارانش را هم محافظه کارانه می دانند. این طبیعت یک جنبش اجتماعی واقعی است که طیفهای مختلف در راستای یک مجموعه خواسته های حداقلی با هم متحد می شوند و همواره اختلافات در سطوح دیگری از خواسته ها وجود خواهد داشت.

بخش دوم. نظریه مذاکرات و مخیر شدن طیف سرگردان بین مواضع و منافع

گذشته از نقش موسوی و جایگاه او در جنبش سبز، وضعیت فعلی را می توان بر اساس نظریه مذاکرات به صورت علمی تر تحلیل کرد. به صورت انتزاعی، وضعیت فعلی کشور را می توان به مذاکره (در مفهوم کلی کلمه نه در معنی گفتگو) مابین چند گروه (با مواضع و منافع متفاوت) مدلسازی کرد. این گروهها شامل دولت کودتا و حامیان رادیکال آن، جنبش آزادیخواهی مردم ایران (از رایدکالترین تا طرفداران خاتمی و موسوی) و باقی جامعه که هنوز به صورت جدی وارد این بازی نشده است، می باشد. در مورد گروه آخر منظور اقشاری از جامعه است که هنوز به صورت جدی و عملی به اردوگاه یک طرف نپیوسته است. به عنوان مثال بدنه سپاه و ارتش متمایل به جنبش سبز است ولی هنوز نقش اجتماعی خود در حمایت از این جنبش را ایفا نکرده است.

بر اساس اصول مذاکره هر گروه دارای منافع و مواضعی است که سعی در تحقق حداکثر انها را دارد. توجه به تفاوتِ بنیادی مواضع و منافع بسیار مهم است. به عنوان مثال مواضع جنبش سبز به صورت کلی: ابطال انتخابات، آزادی زندانیان سیاسی، محاکمه جنایتکاران، بازنویسی قانون اساسی، و ... است در حالیکه منافع آنها (آن چیزی که مستقل از وقایع روز دنبال ان هستند) داشتن جامعه ای است که دارای آزادی بیان، مطبوعات و اجتماعات، تضمین سلامت انتخابت، اقتصاد سالم و جایگاه محترم بین المللی است. دولت کودتا از روز پس از انتخابت مواضع خود را بر حفظ اسلام و ارزشهای انقلاب، مبارزه با منافقین و استکبار جهانی و پیروی از ولایت استوار کرده است و در واقع منافعی مانند حفظ حکومت و قدرت و تداوم چپاول اقتصادی را دنبال می کند.

گروه سوم دارای مواضعی همانند آنچه کودتاچیان در ظاهر بیان می کنند هستند ولی در اصل دنبال منافعی مانند بهبود اوضاع اقتصادی، امنیت و آرامش کشور هستند. حضور گسترده این طیف در انتخابات به امید رسیدن به منافعشان صورت گرفت و پس از آن اردوگاههای دو طرف اصلی از همراه کردن بخشی از این طیف سرگردان برای حضور موثر بهره برده اند. لازم به ذکر است که حرکت و پیروزی نهایی در گرو پیوستن بخش قابل توجهی از این طیف سرگردان به صورت عملی به یکی از اردوگاهها اتفاق خواهد افتاد. در انقلاب 57 چرخش این طیف به سمت انقلابیون فروپاشی حکومت شاه را در یک ماه رقم زد و در ماجراهای سالهای 59 و 60 حضور فعال بخش گسترده ای از این طیف (به دلیل اعتقادات مذهبی و شرایط جنگ) در اردوگاه حکومت، تار و مار شدن گروههای سیاسی آن زمان را نتیجه داد.

بعد از روز 6 دی (عاشورا) حکومت برای اظهار وجود دست به حرکات گسترده ای زد که به عقیده من به اهداف خود نیز دست یافت. اتفاقات روز عاشورا اگر توسط یک مجموعه رسانه قوی به جامعه تزریق می شد کار حکومت را در کمترین زمان ممکن تمام می کرد. ولی متاسفانه جنبش سبز در ایجاد یک رسانه فراگیر تعلل نابخشودنی دارد. در این وضعیت حکومت توانست با خیمه شب بازی مسخره اش، عملا مواضع بخش سرگردان را با مواضع خود یعنی حفظ اسلام و ارزشهای انقلاب هم جهت جلوه دهد و به این ترتیب بخشی هر چند کوچک اما موثر در تعویق پیروزی نهایی جنبش سبز را با خود همراه کند (یا حداقل از پیوستن آنها به جنبش برای مدتی جلوگیری کند).

در چنین فضایی اولویت اول تحت تاثیر قرار دادن این طیف و بازگرداندن آنها به شرایط ایده آل برای جنبش است. مخاطب بیانیه موسوی به نظر من طرفداران جدی جنبش سبز نیست. این بیانیه کمترین تاثیری بر سردمداران کودتا هم نخواهد داشت. مخاطب این بیانیه طیف سرگردان است که به خوبی منافع آنها را در جهت منافع جنبش سبز معرفی کرده است و نتیجه آن همراهی جدی بخش گسترده تری از این طیف را در ماه بهمن به همراه خواهد داشت. طیف سرگردان در انتخاب اردوگاهی که مواضعش را تامین می کند یا آنکه منافعش را تامین می کند مخیر شده است که کمی کار فرهنگی در هفته های آینده می تواند نتایج درخشانی را در جهت تقویت و پیروزی جنبش سبز به همراه داشته باشد.

بخش سوم. جلوگیری از یک تیان آمن دیگر

از سوی دیگر خشونت خارج از تصور کودتاچیان و حمایت اصولگرایان میانه روتر وضعیت خطرناکی را می توانست رقم بزند. این بیانیه احمقهای سیاسی مانند رضایی، توکلی، لاریجانی و امثالهم را برای مدتی سرگرم خواهد کرد که احتمال دست زدن حاکمیت به خشونت حداکثری و قتل عام های خیابانی را تا حدی کاهش خواهد داد. از این منظر این حرکت در حال حاضر بسیار ضروری بود.

نتیجه گیری

از نظر من با وجود ایرادهای زیربنایی که می توان به این بیانیه گرفت، با در نظر گرفتن جایگاه موسوی و شرایط روز جامعه، بیانیه او مثبت و موثر ارزیابی می شود. یک عیب بزرگ این بیانیه اینست که ممکن است باعث دلسرد شدن رادیکالهای جنبش سبز بشود. در شرایط فعلی که حکومت به دنبال حمام خون است کمی ترمز کشیدن بد نیست اما به نظر من لازم است که به جای سرخوردگی و درگیری داخلی در اردوگاه سبزها، کروبی و طیف رادیکالتر جنبش سبز با اعلام بیانیه های تکمیلی وحدت در اردوگاه سبز را حفظ کنند.

با تمام وجود از تکرار تجربه تلخ گذشته جلوگیری کنیم

2009-11-13T12:18:00.000-08:00

همانطور که قبلا هم اشاره کردم، کودتاچیان به راهکارهای پوسیده و نخ نما شده ی خود در رابطه با جنبشهای اجتماعی و سیاسی مردم ایران روی آورده اند. پس از سرکوب خیابانی، دستگیری های گسترده، و استفاده از زندانیان در نقش گروگان، حال به مراحل آخر طرح خود نزدیک می شوند که نمایش آخرین حد تصور از کشتار، بی رحمی و بی قانونیست. این دستورالعمل به دلایل مختلف در چند ماه اولیه ی انقلاب 57 در مقابله با کردها و ترکمنها و سپس سازمانهای چپ انحام شد. آنجا با انگ تجزیه طلبی، محاربه و ضد دین بودن، با اعمال خشونتی خارج از تصور به قتل عام هموطنانمان پرداختند. با عدم بروز مخالفت جدی از سوی دیگر احزاب سیاسی و جامعه، دامنه این خشونتها گسترش یافت و با آغاز جنگِ تحمیلی و بدست آمدن بهانه لازم، به سایر احزاب، گروهها و اقشار کشیده شد که اوج آن را در اوایل دهه 60، قتل عام تابستان 67 و قتلهای زنجیره ای مشاهده کردیم.

با اعدام احسان فتاحیان و در صف قرار دادن شیرکوه معارفی و عده ای دیگر، به نظر می رسد کودتاچیان شیوه کثیف خود را آغاز کرده اند. باید بدانیم که اگر تمام قد جلوی این کشتاز نایستیم و واکنش شدید نشان ندهیم، ادامه خواهد یافت و پس از اقلیتها و فعالین شهرستانها، به زندانیان اوین و فعالین دیگر (حتی خارج از کشور) را در بر خواهد گرفت.

نباید بگذاریم که تجربه تلخ گذشته تکرار شود

احسان فتاحیان ما را دوباره ایرانی خواهد ساخت

2009-11-10T07:18:00.000-08:00

شاید امشب آخرین شب زندگی احسان باشد. احسانی که توسط کودتاچیان با اتهامات واهی به گروگان گرفته شده تا در چنین روزی قربانی تهدید توخالی آنها باشد. خوشبختانه بر خلاف دفعات پیش، اینبار جنبشی در جهت دفاع از حق احسان فتاحیان شکل گرفته است. ولی بیانه و تهدید نرم در این مقطع موثر نیست و این کنش، واکنشی عظیمتر را می طلبد. اینکه حکومت ما را به خبر اعدام هموطنانمان عادت داده است، فاجعه ای است که باید به آن پایان داد. اینکه خود را از انسانیت و ایرانی بودن به عناوینی چون کرد، لر، آذری، بلوچ، کمونیست، مشروطه خواه، مجاهد و اصلاح طلب محدود کرده ایم جای تاسف دارد. آیا این کرد بودن احسان است که باعث شده که سایر گروههای سیاسی و فعالین احتماعی کمی با دیده اغماض و تساهل به این فاجعه ی در شرف وقوع بنگرند؟ چرا جامعه ی ما از خبر اعدام فعالینِ خارج از تهران دچار شوک نمی شود؟ دیگر بس است. باید این مرزها را بشکنیم و بدانیم که کرد بودن احسان او را از ما جدا نمی سازد. احسان یک ایرانیست و همین برای اینکه از خبر اعدام قریب الوقوعش لبریز از کینه ی کودتاچیان شویم کافیست.

تنها راهی که در حال حاضر به ذهن من می رسد، بالا بردن هزینه اعدام (و در قدمهای بعدی زندانی کردن) هموطنانمان است. اگر کودتاچیان باور کنند که با اعدام یک هموطن، ما گوسفندوار به تماشا نخواهیم نشست، جرات چنین کاری را نخواهند داشت. باید به آنها بفهمانیم که از این منظر، ما بین ندا، سهراب، احسان، ایرانیان به گروگان گرفته شده در زندانها هیچ فرقی قایل نیستیم و هر جا که بخواهند به هموطنی (مستقل از قومیت، عقیده و زبانش)، لطمه وارد سازند، جلویشان قد علم خواهیم کرد.

باید بتوانیم راهپیمایی های مشروط تدارک ببینیم. اگر در همان لحظه که خبر را می شنویم، اطلاع رسانی کنیم که اگر این اتفاق بیافتد به خیابان خواهیم ریخت، مزدوران ترسو هیچ وقت به خود جرات رویارویی با موج ایرانیان آزادیخواه را نخواند داد. از این بالاتر، باید به انجا برسیم که بتوانیم به محض شنیدن خبر حکم مشابه برای هر ایرانی، به خیابان بریزیم.

از ته دل می خوام که احسان فردا و فرداها را ببیند و ما بتوانیم پیش از آنکه خیلی دیر شود، عزیزانمان را از چنگال این اشغالگرانِ فرومایه نجات بدهیم.

پی نوشت1. هم اکنون این خبر را خواندم، باید از این حرکت حمایتی همه جانبه شود.
پی نوشت 2. در پاسخ به کامنت دوست عزیزم باید بگویم حق با شماست، من کمی احساساتی شدم ولی منظور اصلی من حرکتهای منسجم، سازمانیافته و از طرف مراجع رسمی تر بود. شاید زیاده خواهی باشد ولی من انتظار دارم احزاب و سازمانهای طرفدار جنبش سبز بیانیه رسمی بدهند. نباید مهم باشد که احسان کرد و عضو کومله است. اگر می خواهیم فردا ایرانی آزاد داشته باشیم و دچار مشکلاتی که 30 سال پیش بوجود آمد نشویم، باید همه فعالین به اولین اصول حقوق بشر پایبند باشند. باید اعتراف کنم که امشب حرکت بچه ها در بالاترین عالی است. امیدوارم که بتوانیم با گسترش خبر ترمزی برای این وحشیان ایجاد کنیم.
.

خلاصه ای از دو طرح زوگزوانگ، مبارزه هوشمندانه در برابر کودتاچیان

2009-10-24T13:06:00.000-07:00

در فراخوان طرح موج زوگزوانگ گفتیم که به دلیل خصوصیات ذاتی جنبش سبز، طرحی موفق خواهد شد که کودتاچیان علیرغم آگاهی کامل نسبت به حرکت تدارک دیده شده توسط ما، تنها کاری که می توانند انجام دهند، تغییر وضعیتشان از بدتر به بد است. این یعنی که ما باید حرکتهای خود را طوری طراحی کنیم که بدون توجه به حرکت حریف، برنده باشیم و تنها شانس حریف کاهش میزان صدمه به خود باشد. در ادامه دو طرح که دارای چنین خاصیتی بود را به تفصیل مطرح کردیم. در این پست خلاصه ای از دو طرح را مرور می کنم تا دوستانی که وقت کافی برای خواندن کل مطلب را ندارند با کلیات طرحها آشنا شده و ما را از نظرات خود مطلع سازند.

زوگزوانگِ یکم؛ طرحی نوین برای راهپیماییِ موثر
در این پست ابتدا به بررسی دو نوع راهپیمایی که تا کنون جنبش سبز تجربه کرده است یعنی مدلهای متمرکز و پراکنده، مزایا و مضرات هریک را بیان کردیم. در ادامه بر اساس اصول رفتاری در سطح کلان در جوامع انسانی، به ارائه یک روش جدید برای راهپیمایی پرداختیم که دارای مزایای هر دو مدل فوق می باشد و راههای سرکوب آن برای کودتاچیان بسیار هزینه بر خواهد
بود. به طور خلاصه طرح دارای پنج مرحله است. اول انتخاب فضای اصلی عملیات، دوم انتخاب فضای تمرکز، سوم تعیین زیر فضاهای مناسب در محدوده بین دو فضای قبل، چهارم فراخوانی که در آن مردم به انتخاب مناسبترین فضا برای حضور فراخوانده می شوند و در نهایت طرح دینامیک راهپیمایی در هر فضا.
سپس هفت ویژگی و نقطه قوت را برای طرح بر شمردیم که عدم توانایی کودتاچیان در پیش بینی نقطه اصلی تجمع (به دلیل پیروی طرح از نظریه اغتشاش)، وارد شدن استرس فراوان به نیروهای سرکوبگر، ایجاد امنیت روانی در شرکت کنندگان، بالا رفتن سطح آگاهی مردم در رابطه با راهپیمایی ها، موثر بودن تبلیغ، انتقال اتواتیک تجربیات به راهپیمایی های بعدی، و زمینگیر و پراکنده شدن نیروهای سرکوبگر از جمله آنها بود.
در نهایت یک طرح اولیه در مورد محدوده های پیشنهادی ارائه شد که می توانید آن را در اینجا ببینید که بر اساس نظرات شما به مرور جزیی و تکمیل خواهد شد

زوگزوانگِ دوم؛ اتحادِ فراگیر و تمرکز بر احمدی نژاد
در این طرح گفتیم که یک حرکت بسیار منطقی در شرایط کنونی که طرف مقابل را به سمت بازیِ بازنده سوق می دهد، بازگشت مقطعی به خواسته های اولیه جنبش و همزمان تمرکز فشار بر ضعیفترین نقاط باندِ احمدی نژاد است. این کار ریزش را در اردوگاه حامیان احمدی نژاد افزایش خواهد داد. از سوی دیگر، با هر سنگر کوچک که از احمدی نژاد فتح شود، چون کودتاچیان سرنوشت خود با ارکان نظام گره زده اند، پایه ای از پایه های نظام سست خواهد شد. در آخرین قدم، حذف احمدی نژاد چه توسط مردم و چه با داروی نظافت، فروپاشی فساد را در بر خواهد داشت. در واقع با آگاه شدن مردم از عوامل اصلی مشکلات، ما نیازی به حمله مستقیم به اهداف بزرگتر نداریم، چون خودِ کودتاچیان آن اهداف را به ضعیفترین نقاط خود گره زده اند.

به صورت خلاصه، تاکتیکی که کودتاچیان را به حالت زوگزوانگ خواهد برد در دو محور قابل طرح است.
1- ماکزیمم کردن اتحاد در جنبش سبز و رویکردِ جذب حداکثری
1.1- اعلام حمایت و همبستگی با سایر جنبشهای اجتماعی ایران به خصوص جنبش اقوام
1.2- جذب حداکثر نیروهای بی طرف، میانه و حتی متعلق به اردوگاه مقابل.
1.3- تحریکِ جامعه بین المللی برای ایجاد فشار بر دولت کودتا مانند طرح کلیپِ اتحاد برای آزادی
1.4- افزایش تمرکز بر خواسته های اصلی جنبش مانند آزادی فوری زندانیان سیاسی، ابطال انتخابت، و محاکمه عوامل جنایات
2- افزایش ریزش در اردوگاه کودتاچیان با تمرکز فشار بر نقاط ضعف احمدی نژاد

با در نظر گرفتن دو محور فوق و عمل به آنها، کودتاچیان حتی با آگاهی کامل از نیت ما، راهی برای دفاع ندارند و تنها کاری که از آنهای ساخته است، تلاش برای کاهش میزان صدمه به خود است و این دقیقا حالتی است که در طرح زوگزوانگ مد نظر است

در پایان مجددا از شما خواهش می کنم که ما را از نظرات خود آگاه سازید و اگر این طرحها را مناسب تشخیص می دهید آنها را به هر شکل ممکن تبلیغ نمایید.

پی نوشت. با توجه به اینکه طرح راهپیمایی نیازمند تبلیغات وسیع و ایجاد جو گفتگو می باشد، و همچنین اینکه قرار شده است که در روز 13 آبان در مسیرهای اعلام شده از طرف حکومت راهپیمایی انجام شود، پیشنهاد می شود که طرح را برای روز 16 آذر در نظر بگیریم و از زمان باقیمانده برای ایجاد پیشنیازها بهره ببریم

زوگزوانگِ دوم؛ اتحادِ فراگیر و تمرکز بر احمدی نژاد

2009-10-22T14:53:00.000-07:00

در راستای طرح موج زوگزوانگ، دومین طرح را به اتحاد فراگیر و تمرکز بر نقاط ضعف کودتاچیان اختصاص می دهم. پس از دوم خرداد و پیروزی چشمگیر اصلاح طلبان، مردم ایران پس از مدتها طعم پیروزی واقعی را چشیدند و قدری احساس مالکیت بر سرنوشت خویش را تجربه کردند. با مرورِ آن روزها، شاید بتوان گفت که اگر اصلاح طلبان به جای تلاش برای فتح نهایی و درگیری با عناصر میانه روتری مانند هاشمی، با درایت و آینده نگری، ریشه اراذل و اوباشی مانند باند احمدی نژاد، مافیای سپاه و حلقه های پشتیبانِ آنها را می خشکاندند، امروز در این وضعیت دشوار قرار نمی گرفتیم.

این شتابزدگی در فتح بزرگترین سنگرها از طرف جناح سیاسیِ نزدیکتر به مردم که تازه به پیروزی دست یافته، همیشه در طول تاریخِ ایران منجر به بروز مشکلات عدیده ای شده است. از دولت دکتر مصدق که تصمیم به حذف زودهنگام شاه را در پیش گرفت تا اصلاح طلبان که پس از پیروزی دوم خرداد، محاکمه هاشمی و حذف کامل جناح رقیب را در اولویت قرار دادند. در تمامی این وقایع جنبش مردمی و مانورهای سیاسیونِ همراه مردم، به دلیل فراهم نبودن پیش نیازهای اصلی برای فتح بزرگ، به شکست منتهی شده است. در این موارد نا آگاهی توده مردم، کنار کشیدن اکثریت فعال جامعه از مبارزه (از اکثریت افتادن جناح مبارز)، باز کردن جبهه های مبارزاتیِ متعدد از طرف سیاسیون و متحد شدن کلیه جناحهای رقیب را می توان از دلایل اصلی شکست جنبشهای ذکر شده نام برد.

این روزها که جنبش سبز به نقاط حساس خود رسیده است، تکرار اشتباهات گذشته می تواند مجددا ما را به زندگی در یک دوره سیاه دیگر وادار سازد

به نظر من، یک اشتباه بزرگ از کودتاچیان این بود که آنها برای بقای خود، سرنوشت خود را به سرنوشت رهبر و نظام گره زدند. این کار گرچه به ضرر رهبر و نظام بود، اما در ظاهر بسیار به نفع باند احمدی نژاد تمام شد. منحرف شدن نوک پیکان اعتراضات مردمی از موضوع انتخابات به سمت کلیت نظام (که واکنش طبعی و قابل پیش بینی جامعه نسبت به جنایات انجام شده بود) باعث شد که عده زیادی از افراد مانند باهنر، لاریجانی، هاشمی و ... که شمشیر را برای احمدی نژاد از رو بسته بودند، مجددا به موضع بی طرف یا حتی مقابل مردم بر گردند. دلیل این حرکت هم بسیار واضح است: اگر کل نظام از بین برود، این افراد در ردیف اول مجکومین قرار خواهند داشت.

حال چه باید کرد؟
از طرفی نمی توان چشم بر جنایات وقیحانه کودتاچیان بست و از طرفی اتحاد در اردوگاه مقابل می تواند هزینه های جنبش را بالا ببرد. شاید یک راه حل موقت، تبدیل نقطه قوت کودتاچیان به نقطه ضعف آنها و ضربه به همان جا باشد. احمدی نژاد سرنوشت خود را به نظام گره زده تا بقای خود را تضمین کند و احتمالا این را برای خود یک نقطه قوت می داند. یک حرکت بسیار منطقی که طرف مقابل را به سمت بازیِ بازنده سوق می دهد، بازگشت به خواسته های اولیه جنبش و همزمان تمرکز فشار بر ضعیفترین نقاط باندِ احمدی نژاد است. این کار ریزش را در اردوگاه احمدی نژاد افزایش خواهد داد، چون دفاع از شخص او در حال حاضر عملا غیر ممکن است. از سوی دیگر، با هر سنگر کوچک که از احمدی نژاد فتح شود، چون کودتاچیان سرنوشت خود با ارکان نظام گره زده اند، پایه ای از پایه های نظام سست خواهد شد. در آخرین قدم، حذف احمدی نژاد چه توسط مردم و چه با داروی نظافت، فروپاشی نظام را در بر خواهد داشت.

به صورت خلاصه، تاکتیکی که کودتاچیان را به حالت زوگزوانگ خواهد برد در دو محور قابل طرح است.
1- محور اول ماکزیمم کردن اتحاد در جنبش سبز و رویکردِ جذب حداکثری است که می تواند شامل موارد زیر باشد:
1.1- اعلام حمایت و همبستگی با سایر جنبشهای احتماعی ایران به خصوص جنبش اقوام (طرحی مانند خودداری از تعریف جوکهایی که توهین به اقوام را در بر دارد، پرهیز از درگیری های بی مورد مانند آنچه به تازگی در رابطه با تیم فوتبالِ تراکتورسازی اتفاق افتاده و کودتاچیان هم به آن دامن می زنند، محلی سازی جنبش سبز با افزودن خواسته های محلی به لیست خواسته های اصلی جنبش در هر منطقه، تعیین خطوطِ اصلی جنبش سبز و استقبال از هر گروهی که حاضر به فعالیت در آن چهارچوب باشد می تواند از مثالهای عملی چنین رویکردی باشند)
1.2- جذب حداکثر نیروهای بی طرف، میانه و حتی متعلق به اردوگاه مقابل. مانند شعارهایی برای جذب بسیجیان و سپاهیان مانند "برادر بیسجی، ایران می خواد سبز باشی" (ایده اصلی در اینجا)، برگزاری جلسات بحث و گفتگو در دانشگاهها با حضور طرفداران کودتا، گاهی تقویت و تایید نیروهای داخل اردوگاه مقابل که زبان به انتقاد می گشایند، و پرهیز از شعارهای شبهه برانگیز یا اختلاف افکن. در مورد آخر مطلبی را در یکی از کامنتهای بالاترین دیدم که فکر می کنم کل منظور را می رساند:

"به محتوای شعارها بپردازیم نه شکل بیان آن. مردم شعار ندارند، مردم خواسته دارند"

1.3- تحریکِ جامعه بین المللی برای ایجاد فشار بر دولت کودتا مانند طرح کلیپِ اتحاد برای آزادی
1.4- افزایش تمرکز بر خواسته های اصلی جنبش مانند آزادی فوری زندانیان سیاسی، ابطال انتخابت، و محاکمه عوامل جنایات

2- محور دوم افزایش ریزش در اردوگاه کودتاچیان با تمرکز فشار بر نقاط ضعف احمدی نژاد است. در واقع آنقدر باید به صورت متمرکز بر احمدی نژاد و اطرافیانش فشار آورد تا او را وادار به رفتارهای عصبی و بدونِ ارزیابی کرد. تا جایی که تحمل او برای مجموعه کودتا هزینه بر و عملا غیرممکن شود. تمرکز بر نقاطِ شکننده ای مانند رذایل شخصیِ او مانند دروغگویی و بی برنامگی، اطرافیانِ مجرمش مانند کردان، رحیمی، مشاعی، بهبهانی، دانشجو، فساد مالی و اخلاقی در پشتیبانانش، و در نهایت شکستهای فاحش در عرصه سیاست خارجی و اقتصاد می تواند در زمان کوتاه کابینه را به سقوط بکشاند. باز هم تاکید می کنم،

ما نیازی به حمله مستقیم به اهداف بزرگتر نداریم چون خودِ کودتاچیان آن اهداف را به ضعیفترین نقاط خود گره زده اند

با در نظر گرفتن دو محور فوق و عمل به آنها، کودتاچیان حتی با آگاهی کامل از نیت ما، راهی برای دفاع ندارند و تنها کاری که از آنهای ساخته است، تلاش برای کاهش میزان صدمه به خود است و این دقیقا حالتی است که در طرح زوگزوانگ مد نظر است

زوگزوانگِ یکم؛ طرحی نوین برای راهپیماییِ موثر

2009-10-16T05:25:00.000-07:00

در راستای فراخوان موج زوگزوانگ، اولین طرح را به برنامه ریزی راهپیمایی های موثر اختصاص می دهم. سیزدهم آبان نزدیک می شود و همه می دانیم که باید حداکثر استفاده را از این فرصت طلایی ببریم. در سطح اجتماع و اینترنت تلاشهای زیادی برای دعوت مردم به شرکت در این راهپیمایی انجام شده و می شود که در جای خود لایق تقدیر و تشکر است. ولی به نظر من یک نکته اصلی معمولا مورد کم توجهی قرار می گیرد.

با بررسی موارد متعددی از راهپیمایی هایی که توسط طرفداران جنبش سبز تدارک دیده شد و در نظر گرفتن میزان موفقیت هریک، مسیرهای راهپیمایی و نقاط تجمع را می توان یکی از مهمترین عوامل بالا بردنِ احتمالِ موفقیتِ یک راهپیمایی در نظر گرفت. در این پست با توجه به برخی اصول جامعه شناسی و تئوری های بررسیِ رفتاریِ گروههای انسانی، روشی را برای حضور در راهپیمایی ارائه خواهم کرد که حداقل تا کنون مورد استفاده ی جنبش قرار نگرفته است.

تا کنون جنبش سبز دو نوع راهپیمایی را تجربه کرده است: متمرکز و پراکنده. در نوع متمرکز، معمولا یک نقطه تمرکز (مثلا میدان انقلاب در تهران) معرفی شده و سپس مسیرهایی از نقاط مختلف شهر به سمت آن در نظر گرفته می شود. اینچنین راهپیمایی اگر به هدف خود که تجمع طرفداران در یک نقطه است، برسد بازتاب بسیار وسیعی خواهد داشت. حضور میلیونی طرفداران در کنار هم، علاوه بر ایجاد موج رسانه ای و تقویت روحیه طرفداران، باعث ریزش وسیع در اردوگاه کودتاچیان خواهد شد. به همین دلیل پس از چند مورد عدمِ کنترلِ چنین تجمعاتی، کودتاچیان با ترفندهای مختلف از جمله ایجاد جنگ روانی پیش از راهپیمایی، تجمیع نیروهای سرکوبگر در محل هدف و نمایش پراکنده ولی رعب انگیز نیروهای سرکوبگر در مسیرهای اعلام شده، به کنترل راهپیمایی و جلوگیری از تجمع میلیونی دست زدند و در این امر بعضا موفق هم بودند.

به همین دلیل جنبش سبز به تظاهرات پراکنده روی آورد. به این معنی که گروههای طرفداران به صورت محلی دست به حرکاتی اعتراضی می زنند. امتیاز این روش علاوه بر آشنایی افراد به محل، این است که کنترل چنین حرکاتِ وسیعی از عهده نیروهای محدود سرکوبگر خارج است به همین دلیل هر بار که تظاهرات پراکنده شکل گرفته، عملا شهر برای چندین ساعت از کنترل کودتاچیان خارج شده است. اما این روش مضراتی هم دارد. اولا به دلیل محلی بودن، ترس از شناسایی شدن باعثِ عدم حضور برخی افرادِ محافظه کارتر می شود. دوم اینکه به دلیل پراکندگی و عدم استفاده ی جنبش از یک پروتکل هماهنگ سازی، تظاهرات تاثیر لحظه ای خواهد داشت. در بهترین حالت و پیوستن همه اهل محل، مشابه اتفاقی که معمولا در چهارشنبه سوری ها می افتد، اینگونه حرکات کنترل یک محله را برای ساعاتی محدود در دست خواهد گرفت.

پیش از پرداختن به طرح پیشنهادی یک مثال در رابطه با رفتارهای اجتماعی در سطح کلان را مطرح می کنم. فرض کنید سه راه بین شهر و مرکز تفرحی نزدیک آن وجود دارد که تقریبا از لحاظ مسافت و کیفیت جاده مشابه هستند. در آخر هفته، مردم زیادی از یک شهر به مکان تفریحی می روند. مجموع ظرفیت سه جاده متناسب با کل جمعیتِ شهر طراحی شده است. ایا می توانید ترافیک اخر هفته را پیش بینی کنید؟ در نگاه اول ممکن است جواب بدهید که به دلیل نزدیکی کیفیت جاده ها و همچنین به دلیل اختلاف سلیقه های وسیعی که در سطح جامعه است، ترافیک هر سه جاده نزدیک به هم خواهد بود. این نظر بسیار منطقی است ولی در واقعیت در اغلب موارد اتفاق دیگری می افتد. معمولا یک راه بسیار شلوغ و دو راه دیگر ترافیک خیلی سبکی خواهند داشت. هرچه ویژگیهای راهها به همدیگر نزدیکتر باشد، پیش بینی اینکه کدام راه به صورت همزمان توسط جمعیت انتخاب خواهد شد سخت تر و در بسیاری از موارد عملا غیر ممکن خواهد بود. توضیح و تفسیر این پدیده در این نوشته نمی گنجد ولی به صورت خلاصه، با وجود اختلافات سلیقه ای بسیار زیاد، یک جامعه در هنگام انتخابِ یک رفتار، از یک مدل واحد پیروی می کند که منجر به ایجاد موجهای هماهنگ در رفتارِ اجتماعی می شود. می پرسید که این چه ربطی به جنبش سبز و راهپیمایی دارد؟ در ادامه می فهمید.

طرحِ پیشنهادیِ ما از تلفیق دو تجربه پیشین و در نظر گرفتن برخی اصول رفتاری جامعه (از جمله اصل فوق الذکر) بدست می آید:

1- در قدم اول، محدوده ای نسبتا متمرکز ولی نه نقطه ای (مثلا محدوده داخلی طرح ترافیک یا طرح زوج و فرد در تهران) در نظر گرفته می شود. این فضا را "فضای اصلی عملیات" می نامیم.

2- در داخل این محدوده یک محدوده اصلیِ تمرکز را تعیین می کنیم (که بعدتر در مورد نقش آن صحبت خواهم کرد) که آن را "فضای تمرکز" می نامیم (مثلا فضایی به شعاع دو کلیومتر اطراف چهاراه ولیعصر). تا اینجا از کلِ فضای شهر، یک فضای اصلی عملیات که محدوده کلیه حرکات است و یک فضای کوچکتر داخل آن، انتخاب شده اند.

3- در فضای بین دو محدوده (فضایی که مانند یک تیوب است)، تعدادی زیر فضای کوچکتر را مشخص می کنیم. تعداد این زیر فضاها را بنا به مساحت فضای اصلی باید تعیین کرد ولی به صورت کلی نباید تعداد خیلی زیاد یا خیلی کم باشد. به عنوان نمونه برای محدوده داخلی طرح ترافیک تهران، ده زیر فضا می تواند عدد مناسبی باشد. باید توجه کرد که این زیر فضاها باید طوری انتخاب شوند که اولا انتقال سریع نیروی سرکوبگر بین آنها مشکل باشد و ثانیا با داشتن نقاط اتصال متعدد به دیگر فضاها، امکان پیوستن جمعیتهای حاضر در زیر فضاها به یکدیگر تسهیل شود.

4- سپس نوبت به فراخوان می رسد. از طرفداران می خواهیم با بررسی هر یک از این زیر فضاها، بر اساس اولویتهای خود و یا مشورت با دیگران یکی از آنها را انتخاب کنند و یک نقطه (یا نقاط جایگزین) را برای حضور در این زیر فضا در نظر بگیرند (مثلا یک میدان یا چهارراه در داخل آن زیر فضا). به عنوان مثال آشنایی به محل، نزدیکی به محل کار یا منزل اقوام، سهولت دسترسی، عدم ترس از شناسایی توسط محلی ها، سخت بودن کنترل و سرکوب برای کودتاچیان و ... از ویژگیهایی است که می تواند یک زیر فضا را برای یک فرد موجه تر جلوه دهد. در این مرحله بحث با دیگران و تشویق آنها به حضور در زیر فضای انتخابی علاوه بر تبادل اطلاعات و نظرات، به تبلیغ هر چه بیشتر برای حضور آگاهانه مردم کمک خواهد کرد.

5- در آخرین مرحله، طرح دینامیک راهپیمایی عرضه خواهد شد. دانشجویان و طرفداران رادیکالتر جنبش (با انتخاب خود) در فضای مرکزی موضع می گیرند و طرفداران دیگر خود را به زیرفضای مطلوب خود می رسانند. طرفداران موضع گرفته در فضای تمرکز بر اساس شرایط و آرایش سرکوبگران سعی به گسترده سازی راهپیمایی به سمت مرز فضای عملیات و تمرکز می کنند و طرفدارانی که در لایه دوم موضع گرفته اند به سمت لایه تمرکز حرکت خواهند کرد.

بر اساس اصول رفتارهای جمعی، تعدادی از زیر فضاها بسیار پر جمعیت و بقیه کم جمعیت خواهند بود. مهمترین امتیاز این طرح اینست که کودتاچیان (و هیچ کس دیگر) نمی توانند از پیش محل تجمع اصلی و نسبت جمعیتی هر زیر فضا را پیش بینی کنند. در واقع نقطه (یا نقاط) اجماع اصلی به دلیل پیروی از نظریه اغتشاش تا آخرین لحظه حتی برای خود مردم هم نامشخص است و در آخرین لحظات (که برای اعزام و جابجایی نیروی سرکوبگر دیر شده است) این نقاط مشخص خواهند شد. در صورت تداوم این طرح در تظاهرات متعدد و با تجربه شدن مردم، می توان اهدافی را برای هر زیر فضا در نظر گرفت و حرکت را از یک راهپیماییِ ساده خارج کرد.

به صورت خلاصه این طرح دارای امتیازات زیر می باشد:

1- پیش بینی نقاط تمرکز تقریبا غیر ممکن است در نتیجه نیروهای سرکوبگر باید در محدوده وسیعی پخش شوند و این امر باعث کاهش شدید نیروهای مستقر در هر فضا خواهد شد که از احتمال دست زدنشان به سرکوب شدید و خونین خواهد کاست.

2- تا شروع تظاهرات استرس زیادی بر نیروهای سرکوبگر وجود دارد و طراحی استقرار آنها، طوری که هیچگاه در محاصره مردم قرار نگیرند، کار بسیار دشواری خواهد بود.

3- ارزیابی مکان به افراد واگذار شده است در نتیجه هر فرد در صورت احراز شرایطی که برای خودش مهم است، مکان مورد نظرش را انتخاب می کند. این موضوع امنیت روانی بیشتری را در افراد ایجاد خواهد کرد.

4- برای یافتن مکان مناسب بحثهایی در می گیرد که به خودیِ خود یک روش موثر برای تبلیغ و بالا بردن سطح آگاهی مردم برای شرکت در راهپیمایی می باشد. مرور تظاهرات قبلی و حتی وقایع پیشتر مانند کوی دانشگاه یا انقلاب 57 به پویا شدن و فعال فکر کردن مردم کمک خواهد کرد.

5- هر فرد برای بالا بردن امنیت فردی خود نیاز به حضور افراد بیشتری در مکان مورد نظر خودش دارد. در نتیجه سعی در متقاعد کردن دیگران و به همراه بردن افراد دیگر خواهد کرد.

6- تجربه باقیمانده از یک تظاهرات به تظاهرات بعدی انتقال خواهد یافت و افراد در موارد بعدی، تجربیات قبلی را به کار خواهند گرفت. این امر به مرور به بالا رفتن کیفیت حضور طرفداران کمک خواهد کرد. در واقع به دلیل درگیر شدن افراد در تصمیم گیری، هر فرد سعی در ارزیابی تصمیم خود (و دیگران) برای بهبود آن در آینده خواهد کرد.

7- با وجود فردی بودن تصمیمات و اختلاف سلایق در سطح اجتماع، با احتمال خیلی زیاد شاهد حضور متمرکز و بسیار گسترده مردم در تعداد کمی مکانها (مثلا دو زیر فضا از ده زیر فضا) خواهیم بود. حضور حداقلی طرفداران در دیگر نقاط، زمینگیر شدن نیروهای سرکوبگر در آن فضاها را تضمین می کند.

به همفکری و نظر شما برای تکمیل طرح، انتخاب زیر فضاها و استراتژی و اهداف محلی در هر زیر فضا نیازمندم.

هر ایرانی، یک سرباز، هر ایرانی یک فرمانده

پی نوشت 1. استفاده و پخش مطلب فوق به هر صورتِ ممکن آزاد است
پی نوشت 2. یک طرح اولیه در مورد محدوده های پیشنهادی را می توانید در اینجا ببینید (بر اساس نظرات شما به مرور جزیی و تکمیل خواهد شد)
ر

موج زوگزوانگ؛ وادار سازی کودتاچیان به انتخاب بین بد و بدتر

2009-10-15T05:44:00.000-07:00

زوگزوانگ يک کلمه آلمانى است با کاربردهای زیاد در شطرنج و تئوری بازی ها که در اصطلاح می توان آن را به معنى «حرکت اکراهی یا اجباری» ترجمه کرد. در یک بازی، زوگزوانگ به لحظه ای گفته می شود که حرکت به یک بازيکن مى رسد و او هر حرکتى بکند به ضررش تمام خواهد شد و تنها کاری که از او بر می آید طراحی حرکتی برای کاهش میزان ضرر است.

در رابطه با جنبش سبز بیان یک نکته را بسیار ضروری می دانم. جنبش سبز رسانه محرمانه ندارد و قدرت خود را از حضور حداکثری طرفدارانش بدست می آورد. به همین دلیل برای آگاه سازی حداکثر تعداد طرفداران در رابطه با یک حرکت، باید از مدتها قبل به تبلیغ دست زد و به این ترتیب به قول معروف دست را برای کودتاچیان کاملا باز کرد. در چنین حالتی حرکتی موفق خواهد شد که کودتاچیان علیرغم آگاهی کامل نسبت به حرکت تدارک دیده شده توسط ما، تنها کاری که می توانند انجام دهند، تغییر وضعیتشان از بدتر به بد است. این یعنی که ما باید حرکتهای خود را طوری طراحی کنیم که بدون توجه به حرکت حریف، برنده باشیم و تنها شانس حریف کاهش میزان صدمه به خود باشد.

از تمامی دوستان وبلاگ نویس دعوت می کنم که تا سیزدهم آبان (و بعد از آن) در رابطه با ایده هایی که حالت زوگزوانگ را ایجاد خواهد کرد بنویسند و لینک خود را به صورت کامنت در زیر این مطلب قرار دهند تا به یک مجموعه ایده قوی و غیر قابل جلوگیری دست پیدا کنیم

*Zugzwang

پی نوشت.

زوگزوانگِ دوم؛ اتحادِ فراگیر و تمرکز بر احمدی نژاد

زوگزوانگِ یکم؛ طرحی نوین برای راهپیماییِ موثر

ویدیوی رقص عربی هیفا وهبی و جنبش سبز ایران

2009-10-11T13:53:00.000-07:00

اولا باید بگویم که چون این وبلاگ برای تبلیغ خود به دروغ متوسل نخواهد شد، ویدیوی وعده داده شده در انتهای این مطلب موجود است. ولی ارتباط خانم هیفا با جنبش سبز چیست؟

دوست عزیزی (که در نشر مطالب این وبلاگ بسیار زحممت کشیده اند) در وبلاگ خود مطلب مهمی در رابطه با شروع یک نهضت فرهنگ سازی از وبلاگهای فارسی را بیان کردند که به این پست بی ارتباط نیست.
همانطور که می دانید تیمِ مرتبط با این وبلاگ در راستای کمرنگ شدن اخبار جنبش در رسانه های خارج از کشور (بر اثر موضوع هسته ای)، دست به تهیه یک مجموعه موزیک ویدیو (ترجمه شده به هشت زبان) با عنوان اتحاد برای آزادی نموده اند (فراخوان و لینک ویدیوها را در اینجا می توانید ملاحظه کنید). هدف اصلی، ایجاد یک موج فراگیر برای زنده ساختن وقایع انتخابات ایران و جنبش آزادیخواهی مردم ایران است و هدف ظاهری، شکستن رکورد بازدید در سایت یوتیوب. با اعلام فراخوان و ارسال گسترده لینکها در روز 7 اکتبر، یک دوست ناشناس ترجمه عربی متن ویدیو را برای ما ارسال کرد و ما توانستیم نسخه عربی موزیک ویدیو را روز شنبه در یوتیوب قرار دهیم.
در جمع دوستان در رابطه با تیتر پستی برای اعلام لینک ویدیوی جدید بحثی در گرفته بود. استقبال از لینکهای قبلی در سایت بالاترین و سایر سایتهای ایرانی بسیار کمتر از حد انتظار بود. همه ی ما حسابی سرخورده شده بودیم و بحثها معمولا به نقاط منفی کشیده می شد. یکی از دوستان برای تغییر جو جمع، به شوخی گفت: "عنوان مطلب را ویدیوی رقص عربی هیفا وهبی بگذاریم، شرط می بندم رکورد بازدید را بشکنیم".
در نهایت لینک را با عنوانی دیگر پست کردیم ولی با خواندن مطلبی از وبلاگ حرف حساب که ذکر شد، به این فکر افتادم که چرا باید یک فرد تحصیلکرده و روشنفکر، برای تبلیغ طرحی که برای آن بسیار زحمت کشده و هزینه داده است و از طرفی مفید بودن آن طرح را اظهر من الشمس می داند، دست به دامان هیفا وهبی شود؟

به جواب این سوال در پستی مفصل خواهم پرداخت و در ادامه برای دوستانی که با دیدن اسم خانم وهبی به این وبلاگ آمده اند، لینکِ یکی از اولین ویدیوهای ایشان را می گذاریم.

http://www.youtube.com/watch?v=XGOoJHaKzDw

نسخه عربی موزیک ویدیوی اتحاد برای آزادی و آمار بازدید تا کنون

2009-10-10T16:22:00.000-07:00

به کمک یک دوست ناشناس که ترجمه عربی متن موزیک ویدیوی اتحاد برای آزادی را برای ما ارسال کرده بود، نسخه عربی این موزیک ویدیو هم تهیه و در یوتیوب قرار گرفت. نسخه عربی را می توانید از آدرس زیر مشاهده کنید.

http://www.youtube.com/watch?v=8__OqM7RPGg

برای اطلاع دوستانی که این طرح را پیگیری می کنند تا لحظه ارسال این مطلب مجوعه ویدیوها 2628 بازدید کننده داشته است که بیشترین سهم را نسخه انگلیسی با 1128 بازدید به خود اختصاص داده است. نرخ رشد بازدیدها حدود 15% در روز است که هنوز آمار قابل توجهی نیست و به تلاش بیشتر ما نیاز دارد.

برای دوستانی که برای اولین بار با این موضوع روبرو می شوند باید بگویم که با بررسی نظرات تعداد نسبتا زیادی بیننده خارجی به این نتیجه رسیدیم که این موزیک ویدیو قابلیت بالایی برای انتشار وسیع و رسانه ای شدن دارد. در حال حاضر که دولت کودتا با پیش کشیدن مذاکرات هسته ای سعی در کمرنگ کردن اخبار مربوط به جنبش آزادیخواهی مرد م ایران دارد، بر ما لازم است که با راهکارهای مختلف، موجهای خبری وسیعی را در سطح رسانه های جهان طراحی و پیاده سازی کنیم. به این منظور مجموعه موزیک ویدیوی تاثیر گذار "اتحاد برای آزادی" را فعلا به هشت زبان ترجمه سلیس کردیم و در سایت یوتیوب قرار دادیم. فراخوان طرح را در ادامه این پست مشاهده خواهید کرد.

با هدف شکستن رکورد بازدید در یوتیوب، متن زیر را به هر طریق که می توانید برای همه دوستان خود ارسال کنید. توجه داشته باشید که با حضور یک یا چند ویدیوی مرتبط با جنبش در لیست ویدیوهای پر بیننده ی سایت یوتیوب علاوه بر تازه شدن خبر مبارزات آزادیخواهی، امکان تهیه گزارشهای رسانه ای مرتبط با اوضاع ایران به بهانه این ویدیوها بسیار افزایش خواهد یافت. لطفا با رعایت نکات پیشنهادی زیر، امکانِ دیده شدن ویدیوها را بیشتر کنید.
1. متن فراخوان را در وبلاگ خود قرار دهید
2. در سایتهای بالاترین، فیس بوک، دیگ، ... مطلب را لینک کنید و اگر قبلا لینک شده بود، به آن امتیاز دهید
3. حداقل به 10 نفر از دوستان خود، به خصوص خارجیها، متن را ارسال و از دیده شدن ویدیوها توسط آنها اطمینان حاصل کنید
4. برای کم شدن احتمال دیده نشدن پیامتان، اطلاع رسانی گسترده را تا 16 آذر ماه (اوایل ماه دسامبر)، حداقل 3 مرتبه انجام دهید
4. برای بالا رفتن اولیه تعداد بازدیدها، از آی.پی های مختلف ویدیوها را بازدید کنید
5. به صورت تصادفی ویدیوهای ترجمه شده به زبانهای دیگر را هم بازدید کنید
6. ساعت و روز مناسبی را برای ارسال پیام انتخاب کنید
7. هر فرد که امکان ارسالِ پیام به او وجود دارد می تواند به گسترش پیام کمک کند، کسی را از قلم نیاندازید
8. ارسال پیام به افراد یا رسانه های معروف بسیار مهم است
9. ارسال پیام به صورت کامنت در وبلاگها می تواند یک راه برای بیشتر دیده شدن پیام باشد
10. با مشورت با دوستان خارج از کشور و بررسی نرخ رشد بازدید در سایت بوتیوب، تاریخ 7 اکتبر را برای شروع انفجاری این حرکت انتخاب کردیم
11. خسته و نا امید نشوید، ما قدرت رسانه ای خود را بار دیگر اثبات خواهیم کرد.

فقط کافیست بار دیگر متحد شویم
هر ایرانی یک رسانه

پی نوشت 1. ممکن است نسبت به این کلیپ نقدهایی داشته باشید. لطفا ما را از نظرات خود آگاه سازید.
پی نوشت 2. داستان نحوه ساخته شدن این کلیپ و دستگیر شدن یکی از دوستان ما در این رابطه را از اینجا بخوانید.
پی نوشت 3. دوستان عزیز، مجموعه کلیپهای اتحاد برای آزادی هیچ گونه کپی رایتی ندارد. لطفا آنها را در هر جا و با هر نامی که خواستید استفاده کنید و برای هر کسی که فکر می کنید می تواند موثر باشد ارسال کنید. ما به سختی به اینترنت آزاد و پر سرعت دسترسی داریم. منتظر ما یا دیگران نباشید. اگر حس می کنید که این ویدیو می تواند ذره ای جو رسانه ای را به سمت جنبش سبز حرکت دهد، از تبلیغ آن به هر نحوی که صلاح می دانید دریغ نکنید.
پی نوشت 4. با تشکر فراوان از دوستِ ناشناسی که ترجمه را برای ما ارسال کرد. ای کاش می توانستم بگویم که چقدر به ما انرژی مثبت دادید.

متن کامل موزیک ویدیو به زبانهای مختلف را می توانید اینجا بخوانید. به ترجمه چینی و پرتغالی نیاز داریم

United for freedom!
Target: 150 million views on youtube, a new record!
(Please , distribute the message)

United for Freedom (English version) : http://www.youtube.com/watch?v=A7XJ4D7nPAw

Unidos por la Libertad (Versión en español) : http://www.youtube.com/watch?v=rF4lOdriaeY

United für die Freiheit (Deutsch Version) : http://www.youtube.com/watch?v=BIFGGwNtu7A

Unis pour la Liberté (Version française) : http://www.youtube.com/watch?v=J0eAZ61iNug

Uniti per la Liberà (Versione italiano) : http://www.youtube.com/watch?v=TMzddS8Fwrk

Соединенные на свободу (Русская версия) : http://www.youtube.com/watch?v=qrdxELO8ZQk

نسخه العربیه) متحدون من اجل الحریه ) : http://www.youtube.com/watch?v=8__OqM7RPGg

نسخه فارسی) اتحاد برای آزادی) : http://www.youtube.com/watch?v=wTmkFdzuRuw

به یاری شما برای هرچه قویتر شدن این انفجار نیازمندیم

2009-10-06T10:36:00.000-07:00

لینک مرتبط با ویدیوی اتحاد برای آزادی در سایت بالاترین (در اینجا) با حدود 90 امتیاز به زباله دان لینکها فرستاده شد. اگر فکر می کنید ما برای ساخت این ویدیو کم هزینه کرده ایم یا فکر می کنید آنقدر بیکار بوده ایم که یک آهنگ نخ نما را با تعدادی عکس و فیلم فقط برای تفریح سرهم کرده ایم لطفا این مطلب "گزارش یک تلاش؛ درسهایی که گرفتیم و برنامه ریزی مجدد برای موفقیت نهایی" را بخوانید.
هر روز صدها نفر و به خصوص ایرانیان خارج از کشور فریاد می زنند که چرا کسی کاری نمی کند؟ ولی وقتی طرحی داده می شود و از آن مهمتر به سختی اجرا می شود، کمتر کسی حاضر به حمایت است.

دوستان عزیز، مجموعه کلیپهای اتحاد برای آزادی هیچ گونه کپی رایتی ندارد. لطفا آنها را در هر جا و با هر نامی که خواستید استفاده کنید و برای هر کسی که فکر می کنید می تواند موثر باشد ارسال کنید. ما به سختی به اینترنت آزاد و پر سرعت دسترسی داریم. منتظر ما یا دیگران نباشید. اگر حس می کنید که این ویدیو می تواند ذره ای جو رسانه ای را به سمت جنبش سبز حرکت دهد، از تبلیغ آن به هر نحوی که صلاح می دانید دریغ نکنید.

با عرض پوزش بابت لحن تند و احساسی و بیش از حد متوقع بودن ما ولی امیدوارم احساس ما را درک کنید.

پی نوشت. دوستان ما در خارج از کشور روز هفتم اکتبر را برای ارسال انفجاری ویدیوها پیشنهاد داده اند. با قرار دادن متن فراخوان در وبلاگ خود و همزمان ارسال آن با ایمیل به هرچه قویتر شدن این انفجار کمک کنید

پاتکی موثر به تلاش کودتاچیان برای کمرنگ ساختن اخبار جنبش در رسانه ها

2009-10-04T08:26:00.000-07:00

موزیک ویدیوی تاثیر گذار "اتحاد برای آزادی" که فعلا به هشت زبان ترجمه سلیس شده است را مشاهده کنید و ما را در پخش گسترده آن یاری رسانید. با بررسی نظرات تعداد نسبتا زیادی بیننده خارجی به این نتیجه رسیدیم که این موزیک ویدیو قابلیت بالایی برای انتشار وسیع و رسانه ای شدن دارد. در حال حاضر که دولت کودتا با پیش کشیدن مذاکرات هسته ای سعی در کمرنگ کردن اخبار مربوط به جنبش آزادیخواهی مرد م ایران دارد، بر ما لازم است که با راهکارهای مختلف، موجهای خبری وسیعی را در سطح رسانه های جهان طراحی و پیاده سازی کنیم.
با هدف شکستن رکورد بازدید در یوتیوب، متن زیر را به هر طریق که می توانید برای همه دوستان خود ارسال کنید. توجه داشته باشید که با حضور یک یا چند ویدیوی مرتبط با جنبش در لیست ویدیوهای پر بیننده ی سایت یوتیوب علاوه بر تازه شدن خبر مبارزات آزادیخواهی، امکان تهیه گزارشهای رسانه ای مرتبط با اوضاع ایران به بهانه این ویدیوها بسیار افزایش خواهد یافت. لطفا با رعایت نکات پیشنهادی زیر، امکانِ دیده شدن ویدیوها را بیشتر کنید.
1. متن فراخوان را در وبلاگ خود قرار دهید
2. در سایتهای بالاترین، فیس بوک، دیگ، ... مطلب را لینک کنید و اگر قبلا لینک شده بود، به آن امتیاز دهید
3. حداقل به 10 نفر از دوستان خود، به خصوص خارجیها، متن را ارسال و از دیده شدن ویدیوها توسط آنها اطمینان حاصل کنید
4. برای کم شدن احتمال دیده نشدن پیامتان، اطلاع رسانی گسترده را تا 16 آذر ماه (اوایل ماه دسامبر)، حداقل 3 مرتبه انجام دهید
4. برای بالا رفتن اولیه تعداد بازدیدها، از آی.پی های مختلف ویدیوها را بازدید کنید
5. به صورت تصادفی ویدیوهای ترجمه شده به زبانهای دیگر را هم بازدید کنید
6. ساعت و روز مناسبی را برای ارسال پیام انتخاب کنید
7. هر فرد که امکان ارسالِ پیام به او وجود دارد می تواند به گسترش پیام کمک کند، کسی را از قلم نیاندازید
8. ارسال پیام به افراد یا رسانه های معروف بسیار مهم است
9. ارسال پیام به صورت کامنت در وبلاگها می تواند یک راه برای بیشتر دیده شدن پیام باشد
10. با مشورت با دوستان خارج از کشور و بررسی نرخ رشد بازدید در سایت بوتیوب، تاریخ 7 اکتبر را برای شروع انفجاری این حرکت انتخاب کردیم
11. خسته و نا امید نشوید، ما قدرت رسانه ای خود را بار دیگر اثبات خواهیم کرد.

فقط کافیست بار دیگر متحد شویم

هر ایرانی یک رسانه

جنبش دانشجویی؛ شاه کلید اتصال جنبشهای اجتماعی ایران

2009-10-01T05:08:00.000-07:00

همانطور که پیشتر اشاره شد، جنبش آزادیخواهی مردم با وجود گستردگی فراوان، هنوز به فراگیریِ کاملی که لازمه رسیدن به اهداف اصلی این جنبش است، نرسیده است. ولی چرا؟

به طور کلی جنبشهای زنده در سطح اجتماع را می توان در پنج گروه اصلی زیر دسته بندی کرد:
جنبش آزادیخواهی، جنبش عدالتخواهی، جنبش زنان، جنبشهای قومی و جنبش دانشجویی.

جنبش آزادیخواهی مردم ایران (معروف به جنبش سبز) که بعد از کودتای 22 خرداد اوج گرفت، آزادی بیان (و البته آزادی بعد از بیان) و احقاق حق حاکمیت مردم را به عنوان اصلی ترین اهداف خود در نظر گرفته است. بر اساس حوادث سه ماه گذشته، می توان گفت که فراگیری این جنبش در سطح کشور با سطح آگاهی مردم نسبت مستقیم دارد. به این معنی که فراگیری جنبش در قشر روشنفکر و طبقه متوسط تقریبا کامل بوده است ولی در رابطه با اقشار محروم یا نا آگاه، با توجه به این نکته که اهداف اصلی این جنبش در راستای اولویتهای این اقشار نیست، باید گفت که جنبش از حضور فعال آنها محروم مانده است. جنبش عدالتخواهی که معلمان و کارگران از اعضای اصلی آن هستند حول محور مشکلات اقتصادی و قوانین کار شکل گرفته است و الویت اول آنها آزادی بیان نیست. باید توجه داشت که راه اعتصابات گسترده و موثر از این جنبش می گذرد. جنبش زنان که نفوذ آن بیشتر در قشر روشنفکر و زنان طبقه متوسط بوده است بر رفع تبعیض جنسی و بازنگری قوانینی که در آنها حقوق زنان در نظر گرفته نشده است تاکید دارد. جنبشهای قومی نیز از دیرباز و عموما در استانهای آذربایجان، کردستان، خوزستان و سیستان و بلوچستان فعال بوده و هدف اصلی آنها (خارج از محدوده کروهکهای جدایی طلب) حول محور فدرالیسم و رفع تبعیضات قومی شکل گرفته است.

هر یک از چهار جنبش ذکر شده دارای اهدافی متفاوت از بقیه هستند و به همین دلیل جامعه هدف آنها اغلب دارای همپوشانی قابل توجهی نیست. به علاوه تا کنون هیچ تلاش موثری جهت هماهنگی یا حداقل حمایت جنبشها از همدیگر صورت نپذیرفته است. این مساله را در رابطه با کم توجهیِ جنبشهای قومی نسبت به جنبش آزادیخواهی و یا بی تفاوتی جنبش زنان نسبت به حرکتهای کارگری و معلمان به وضوح می توان مشاهده کرد. متاسفانه با توجه به وضعیت حکومت و قانون در ایران و همچنین درهم تنیدن سیاست، اقتصاد و مسایل اجتماعی، هیچ یک از جنبشهای ذکر شده به تنهای قادر به حل مشکلات خود نیستند و تنها راه برای تحقق اهداف هر جنبش، هماهنگی و اتحاد همه آنها با هم است.

در این بین جنبش دانشجویی را می توان به عنوان شاه کلید حل این مساله در نظر گرفت. این جنبش ذاتا یک جنبش روشنفکرانه و آگاه است که در آن مرزهای جنسیتی، قومی و اجتماعی از بین رفته است. به این ترتیب دانشجویان می توانند به عنوان حلقه های اتصال دهنده و هماهنگ کننده جنبشهای دیگر عمل کنند و به نوعی نقش یک تیم رهبری توزیع شده ی آگاه، تحلیلگر، شجاع و موثر را ایفا کنند.

به عقیده من، با در نظر گرفتنِ ماه محرم به عنوان زمان وارد کردن ضربه نهایی، جنبش دانشجویی وقت کافی برای بر عهده گرفتن نقش اصلی خود و ایجاد پیش زمینه های لازم (مطلب مرتبط در اینجا) را داراست. به علاوه روزهای 13 آبان و 16 آذر که ذاتا به دانش آموزان و دانشجویان مرتبط است، می توانند زمان بسیار مناسبی برای تمرین این نقش جدید باشند

روز قدس با قدرت می آییم ولی در دام کودتاچیان نمی افتیم

2009-09-12T11:33:00.000-07:00

همانظور که پیشتر در مقاله ای با عنوان "به دو راهی تعیین کننده نزدیک می شویم؛ مصمم و سریع تصمیم بگیرید" تاکید کردم، تکلیف ماه های آینده در روز قدس تعیین خواهد شد. اگر مردم با قدرت و برنامه بیایند، ضربه ای کاری به پیکر نیمه جان کودتاچیان وارد خواهد شد و فروپاشی آنها بسیار نزدیک خواهد بود ولی اگر کودتاچیان موفق به کنترل برنامه شوند، با سرکوب خونین بازی را برای مدت طولانیتری ادامه خواهند داد. اکنون 6 روز تا روز قدس فاصله داریم و وقت آن است که با تدبیر همه جوانب امر را بررسی کنیم.
پیروزی کودتاچیان در اینست که بتوانند مردم را با ارعاب و یا دامهای دیگر از حالت فعال خارج سازند و با تزریق افسردگی و ناامیدی جنبش را منفعل سازند. وقتی عدم حساسیت و حضور گسترده مردم تضمین شد، همانند کوی دانشگاه و اعدامهای سال 67 ولی بسیار بیرحمانه تر و خونین تر، سرکوب را آغاز خواهند کرد.
در حال حاضر پس از مدتی فرو رفتن در لاک دفاعی، لازم است که مردم مجددا و فعالانه به صحنه برگردند و امیدواری خود به پیروزی را به رخ کودتاچیان بکشانند. با این وصف مشخص است که راه پیمایی روز قدس برای هر دو طرف تعیین کننده است و در نتیجه باید با احتیاط و برنامه ریزی جلو رفت.
برای تحلیل وضعیت از فاکتور زمان شروع می کنیم. روز قدس از لحاظ زمانی در موقعیت استثنایی قرار دارد. 2 روز بعد از آن عید فطر است که پتانسیل یک حرکت اجتماعی گسترده در ادامه روز قدس را دارد. همچنین به دلیل دید و بازدیدها و تماسهای زیاد افراد در روزعید، بستری مناسب برای اطلاع رسانی گسترده فراهم است (با بالا رفتن تعداد تماسهای، عملا کنترل همه آنها امکان ناپذیر است). به علاوه، حضور قوی و گسترده مردم در روز قدس و شروع موج دوم مبارزات، جلسه خبرگان رهبری که روز 31 شرهریور برگزار خواهد شد را بدون شک تحت تاثیر قرار می دهد. این جلسه یکی از آخرین فرصتها برای تصمیم گیری قانونی در رابطه با رهبری حکومت است که با وجود امید بسیار کمی که به نتیجه آن جلسه می توان داست، ولی باید فشارلازم از سمت مردم را بر آن وارد کرد.
با توجه به تعیین کننده بودن این روز، کودتاچیان عملیات گسترده ای را برای زمینگیر شدن طرفداران جنبش تدارک دیده اند که به تعدادی از آنها اشاره خواهم کرد و به مرور بقیه را تکمیل می کنم.
1-ارعاب: اولین ابزاری که کودتاچیان به آن دست می برند، ابزار ترس و ارعاب است. باید با اطلاع رسانی گسترده طرفداران آزادی را متوجه کنیم که ترس در این مقطع برابر با از دست رفتن تمام تلاشها و هزینه های سنگینی است که تا کنون داده ایم. اگر بترسیم و جا بزنیم، باید سالها زیر سلطه خفقان آوری با خفت به زندگی ادامه دهیم.
2- رشوه دهی به مردم: همزمان با ارعاب،با تعطیل کردن روز شنبه (بین روز قدس و عید فطر) و حتی روزهای پایانی هفته جاری، مردم را تشویق به مسافرت و خروج از شهر نمایند. به عقیده من حتی افزایش حقوق یا پاداش دادن هم از دور از انتظار نیست. با توجه به بازگشایی دانشگاهها و مدارس، استقبال گسترده از این تعطیلی بعید است ولی قشر جوانتر حامعه ممکن است به این دام بیافتند و آینده خود را با یک سفر تفریحی به شمال عوض کنند. ساختن شعارها و پیامکهای مناسب برای آگاه سازی این افراد بسیار ضروری است.
3- بازی بر سر امام جماعت: قبلا هم دیده ایم که کودتاچیان با بازی بر سر امام جماعت، مردم را در تصمیم گیری سست می کنند. این ترفند راه حل بسیار ساده ای بر اساس نظریه بازیها دارد. حکومت وقتی این بازی را می تواند انجام دهد که ما تصمیم خود را نگرفته باشیم. ولی اگر ما قاطعانه و مصمم، حضور خود را بدون توجه به امام جمعه اعلام کنیم، حکومت راهی برای سود بردن از این بازی نخواهند داشت. به همین دلیل لازم است که در اطلاع رسانی بر این نکته تاکید زیادی شود که "هر کس که امام جمعه باشد، ما هستیم".
4- حضوری که باعث مشروعیت نظام می شود: مگر حضور ما در پای صندوقهای رای یا نماز جمعه ای که به امامت هاشمی برگزار شد، باعث مشروعیت شد؟ نه تنها نشد، بلکه حضور ما در آن موارد ضرباتی کاری به کودتاچیان وارد کرد. این بار هم از همان جنس است، ما می آییم، شعار خود را می دهیم، روحیه خود را بالا می بریم، وحدتمان را تجدید می کنیم، و به ریزش هر چه بیشتر نیروهای طرفدار کودتا کمک می کنیم. در اطلاع رسانی جمله بالا را بگنجانید.
5- تشویق به حرکات رادیکال: در حال حاضر جنبش آزادیخواهی مردم ایران پیش نیازهای شروع حرکتهای رادیکالتر را ندارد و در صورت شروع چنین حرکاتی، جنبش به شدت متضرر خواهد شد. در رابطه با زمان ، مکان و نحوه شروع اینجنین حرکاتی در پستی با عنوان "میارزه مسلحانه؛ چه زمانی و چگونه؟" توضیح داده ام.
6- شوکهای خبری: تخصص و علاقه شخص احمدی نژاد در بازیهای رسانه ای است. با اطمینان می گویم که یک یا چند شوک خبری را در این هفته بوجود خواهد آورد. دستگیری سران اصلاحات، مذاکره بر سر برنامه اتمی (امروز بحث مذاکره با آمریکا مطرح شد)، یک کشف جدید علمی یا یک هلوی دیگر ممکن است در راه باشد. با پیش بینی چنین حرکتی، باید طرفداران جنبش را از لحاظ ذهنی آماده سازیم تا تحت تاثیر شوکهای خبری و رسانه ای قرار نگیرند. از اکنون تا جمعه، دستور کار فقط تمرکز بر روز قدس است و تنها اتفاقی که اولویت بالاتری دارد، دستگیری یا ترور سران اصلاحات است که فقط برنامه روز قدس را جلوتر خواهد انداخت. این مطلب بسیار حساس است و باید با وسواس خاصی اطلاع رسانی شود.

همزمان با در نظر داشتن این دامها پیش نیازهای دیگری نیز لازم است که در اینجا به آنها اشاره شده است.

این پست به مرور تکمیل خواهد شد

پی نوشت. مطالب این وبلاگ به ندرت در سایتهای بالاترین یا دنباله قرار گرفته است. این وبلاگ معمولا با پستهای تحلیلی در رابطه با مسایل روز ایران به صورت منظم به روز رسانی می شود

مبارزه مسلحانه؛ چه زمانی و چگونه؟

2009-09-11T15:51:00.000-07:00

جنبش آزادیخواهی مردم ایران وارد مراحل حساس خود شده است. ترس بر اردوگاه کودتاچیان سایه انداخته و احتمال برخوردهای خشن و خونین با سران اصلاحات بسیار افزایش یافته است. خط مشی این جنبش تاکنون بی خشونت بوده است ولی حوادثی که به احتمال قریب به یقین پیشِ رو داریم باعث می شود تا به حرکتهای رادیکالتر نیز فکر شود. در این بین حرکتهای مسلحانه می تواند به شکل شمشیر دو لبه عمل کند. در حال حاضر جنبش به زیربنای محکمی دست نیافته است و هنوز پیش نیازهایی برای ورود به مرحله پایانی نیاز دارد. از این دست می توان به تشکیل یک تیم رهبری قوی، ایجاد رسانه فراگیر و نفوذ جنبش به کلیه اقشار جامعه نام برد [تحلیلی در این رابطه]. تا زمانیکه این پیش نیازها ایجاد نشده باشد، حرکتهای رادیکال نتیجه بخش نخواهند بود.
در صورت نبودن رسانه ی فراگیر و عدم نفوذ جنبش به لایه های دیگر اجتماع و به خصوص عدم پیوند با جنبش عدالتخواهی قشر محروم، هر حرکت مسلحانه ای با تبلیغات وسیع رسانه های حکومتی روبرو خواهد شد و به قلع و قمع مخالفین مشروعیت خواهد بخشید.
با ایجاد پیش نیازها می توان به حرکتهای رادیکال هم فکر کرد اما در مورد محل شروع، چگونگیِ و زمان مناسب آن باید بیشتر تحلیل کرد. شروع حرکتهای مسلحانه در تهران و شهرهای بزرگ که تا کنون پایگاه اصلی جنبش بی خشونت بوده اند، به ضرر جنبش خواهد بود. نیروهای سرکوبگر به همراه نیروهای نظامی همگی در یک منطقه جمع شده و به راحتی بحران را مهار خواهند کرد. جوانان شرهای بزرگ آموزشهای نظامی ندیده اند و محیط شهرهای بزرگ برای عملیات مسلحانه مناسب نیست.
شاید بهترین نقاط برای شروع حرکتهای مسلحانه، استانهای کناره ای ایران باشد. جوانان خوزستانی، کرد، بلوچ و ... با اسلحه و جنگهای چریکی بیشتر آشنا هستند، دسترسی آسانتری به اسلحه دارند، و پس از سالها تحمل ظلم، انگیزه بالایی برای اینگونه حرکات دارند. طبیعت این مناطق و آشنایی آنها به محیط امتیاز بسیار ارزشمندی است. به علاوه شروع چنین حرکاتی در این مناطق باعث پراکنده شدن نیروهای سرکوبگر خواهد شد. فقط باید توجه داشت که حرکات رادیکال در استانهای کناره به جنبشهای جدایی طلبانه تبدیل نشود چون آنوقت ضرر آن برای جنبش آزادیخواهی بیشتر است.
به عقیده من، اگر بتوانیم پیشنیازهای جنبش را مهیا کنیم، ماه محرم بهترین زمان برای شروع چنین حرکاتی خواهد بود. با شروع اینگونه عملیات و با ساتفاده از شرایط ماه محرم، جنبشهای بی خشونت در شهرهای بزرگ شدت خواهد گرفت و در مجموع ضربه ای مهلک به کودتاچیان وارد خواهد شد

به دو راهی تعیین کننده نزدیک می شویم؛ مصمم و سریع تصمیم بگیرید

2009-09-11T12:41:00.000-07:00

آخرین تیرهای کودتاچیان بی هدف رها می شود و تا این لحظه هیچ نتیجه ی مثبتی برایشان نداشته است. بیدادگاه های فرمایشی، برنامه های پوچ تلویزیونی و تهدیدهای توخالی از تریبونهای رسمی، از فرط بی محتوایی و مضحک بودن، آخرین گروههایی که به دلیل اعتقادات دینی در اردوگاه کودتاچیان بودند را نیز به سمت جنبش آزادیخواهی خواهد کشاند. در این لحظات وظیفه بزرگی بر عهده طرفداران جنبش به خصوص روشنفکران قرار دارد و آن تحلیل درست وضعیت و طراحی حرکات موثر است. سوال مهمی که این روزها باید پاسخ داده شود اینست که برای وارد کردن ضربه نهایی چه پیش نیازهایی را لازم داریم.
همانگونه که در پستهای پیشین اشاره شد، عامل زمان و انتخاب زمان مناسب برای وارد کردن یک ضربه، یکی از مهمترین فاکتورهای مبارزات سیاسی و اجتماعی است. زمان فعلا با ما یار است وماههای رمضان و محرم وقت بسیار مناسبی برای به راه انداختن حرکات گسترده اجتماعی است. باید پذیرفت که تمام افراد جامعه آزادی های سیاسی را اولویت خود نمی دانند. مسایل اقتصادی، سو استفاده از اعتقادات دینی و لجن مال کردن آنها و آزادی های اجتماعی نیز باید به عنوان محرکهای عمده برای حضور محکم و موثر طبقات مختلف اجتماعی، مورد توجه قرار گیرد.
پیشتر گفتیم که با توجه به تجربیات بدست آمده تاکنون، تا پیش از آغاز ماه محرم وبرای ایجاد بستری مناسب برای حرکتهای قوی در آن ماه، جنبش به چهارعامل اصلی نیازمند است:

1- طراحی مکانیزمی برای تزریق انرژی مثبت به جنبش،
2- اتصال جنبش آزادیخواهی به جنبش عدالتخواهی طبقه محروم،
3- ایجاد رسانه ی موثر برای اطلاع رسانی گسترده و سریع،
4- ایجاد ترس و تردید مداوم در اردوگاه کودتاچیان برای فرسایش آنها

با توجه به شرایط فعلی عامل پنجم و ششمی نیز باید به صورت جدی مورد توجه قرار گیرند:

5- جلوگیری از تمرکز نیروهای سرکوبگر در شهرهای بزرگ به خصوص تهران با انجام حرکات رادیکالتر در استانهای کناره ای کشور مانند خوزستان، کردستان، آذربایجان و سیستان و بلوچستان
6- تشکیل یک تیم رهبری توزیع شده، برای بررسی راهکارهای موجود، طراحی، هماهنگی و اجرای آنها که باید به صورت موازی در دستور کار قرارگیرد،

با اظهارات مقام رهبری در نماز جمعه امروز (20 شهریور)، شرایطِ جدیدی به مبارزه تحمیل شد. به نظر می رسد که اردوگاه مقابل ادامه سرکوب تا آخرین حد ممکن را در دستور کار خود قرار داده است. در چنین شرایطی دستگیری باقیمانده اصلاح طلبان، ادامه شکنجه و اعتراف گیری ها و حتی اعدام برخی افراد به هیچ وجه دور از ذهن نیست. با این تفسیر سرعت عمل و هوشیاری آزادیخواهان باید چندین برابر شود. در واقع در آستانه یک دو راهی بسیار تعیین کننده قرار گرفته ایم که تعلل ما می تواند به شکستی بزرگ بیانجامد.
در کوتاه مدت، برگزاری راه پیمایی گسترده و برنامه ریزی شده در روز قدس راهکار بسیار مناسبی برای ایجاد شور و انرژی در جنبش و برداشتن یک قدم به سمت اتصال به جنبش عدالتخواهی محرومان خواهد بود. برای هرچه موثرتر شدن حرکت لازم است مسیرهای حرکتی، برنامه ها و زمانبندی دقیقی بدست آید و اطلاع رسانی گسترده و موثری نیز صورت گیرد. ولی باید توجه داشت که به خیابان آمدن هدف نیست، بلکه باید برنامه ای بلند مدت را در نظر داشت که راه پیمایی و دیگر حرکات مانند فشار بر مجلس برای بررسی قضیه تجاوزها در زندان، ایجاد پایگاه داده ای از مزدوران، و زمینه سازی در افکار عمومی جهانی از حلقه های یک زنجیر طولانی باشند. کودتاچیان با لغو مراسم شب قدر و بزرگداشت 17 شهریور و آیت الله طالقانی مشروعیت خود را به شدت زیر سوال بردند ولی لغو یا کنترل راه پیمایی روز قدس با توجه به شرایط کنونی برای آنها یک برد بزرگ محسوب خواهد شد. به همین منظور باید برای این روز برنامه ریزی منسجمی انجام داد و پیش از آنکه خیلی دیر شود، اطلاع رسانی موثری را انجام داد.

در این رابطه از مطالب این وبلاگ می توانید "تحلیل کودتای 22 خرداد" [بخش اول، دوم، و سوم]، "راهکارهایی برای خنثی سازی بیدادگاه" [بخش اول و دوم] و "دستورالعمل کروبی برای زدن ضربه های کاری به کودتاچیان" را مطالعه نمایید. اپر در خارج از ایران هستید از شما خواهش می کنیم با انتشار موزیک ویدیوی اتحاد برای آزادی به اطلاع رسانی و زمینه سازی در افکار عمومی جهان کمک کنید.

پی نوشت. مطالب این وبلاگ به ندرت در سایتهای بالاترین یا دنباله قرار گرفته است. این وبلاگ معمولا با پستهای تحلیلی در رابطه با مسایل روز ایران به صورت منظم به روز رسانی می شود

تحلیلی سریع از هفته ای که گذشت

2009-09-04T11:44:00.000-07:00

در هفته گذشته اخبار مرتبط با ایران حول محور دو خبر اصلی متمرکز بود: مراسم شب قدر و جلسه رای اعتماد به وزرای کابینه کودتا. این دو خبر پس از هفته ای که تحت تاثیر هلو و افشاگری کروبی بود رسانه ها را تسخیر کرد.
پس از اطلاع رسانی گسترده ای که در رابطه با مراسم شب قدر در مرقد آیت الله خمینی از طرف طرفداران جنبش آزادیخواهی صورت گرفته بود، با پاسخی عصبی از طرف اردوگاه کودتاچیان روبرو شد. کودتاچیان با پیش بینی حضور گسترده مردم در این مراسم که نشان دهنده عدم موفقیت آنها در کنترل بحران بود، با لغو مراسم سعی کردند ضرر را خداقل کنند. لغو یک مراسم مهم دینی، آنهم در محلی خاص و توسط فردی محبوب، چیزی جز ضعف مفرط کودتاچیان را نشان نمی دهد. تیم رسانه ای جنبش باید بر روی این جنبه مانور مناسبی را اجرا کند و حداکثر سود ممکن را از این قضیه برداشت کند. تاکید بر لغو مراسم شب قدر که هر ساله برگزار می شده است در کنار جرم داشتن الله اکبر گفتن، می تواند تاثیر مناسبی بر قشر مذهبی جامعه بگذارد. باید پذیرفت که تمام افراد جامعه آزادی های سیاسی را اولویت خود نمی دانند. مسایل اقتصادی، سو استفاده از اعتقادات دینی و لجن مال کردن آنها و آزادی های اجتماعی نیز باید به عنوان محرکهای عمده برای حضور محکم و موثر طبقات مختلف اجتماعی، مورد توجه قرار گیرد. هنوز دیر نشده و برای پاسخ مناسب وقت هست.
مساله دیگر، جلسه رای اعتماد به وزرای معرفی شده بود. در این رابطه در رسانه ها زیاد نوشته شد ولی نکته مهمی که به نظر می رسد از نظرها پنهان مانده است، تحلیل وضعیت جناح بندی ها در مجلس است. با بررسی آرای داده شده، در نظر داشتن جناح بندی های سنتی مجلس و خصوصیات فردی کاندیداهای معرفی شده می تواند به تحلیلی مهم در رابطه با وضعیت فعلی مجلس بیانجامد.
به عنوان مثال با بررسی اجمالی آرای داده شده با حدود 25 رای ممتنع و 40 رای مخالف در رابطه با اغلب وزرای پیشنهادی روبرو می شویم که می تواند با راستهای سنتی مخالف با احمدی نژاد و فراکسیون اقلیت مرتبط باشد. آرای مثبت داده شده به سوسن کشاورز را می توان به مزدوران و وابستگان احمدی نژاد نسبت داد و تفاوت رای او با علی آبادی را به متحدان احمدی نژاد که گرایش تند مذهبی و ضد زن دارند نسبت داد.

تحلیل دقیق این موضوع از عهده نویسندگان این پست خارج است و برای تکمیل آن به کمک شما نیاز داریم

شروع شد

2009-08-28T01:58:00.000-07:00

ما پیروزیم

تا ماه محرم جنبش آزادیخواهی به چه ابزارهایی نیاز دارد؟

2009-08-25T04:28:00.000-07:00

آخرین تیرهای کودتاچیان بی هدف رها می شود و تا این لحظه هیچ نتیجه ی مثبتی برایشان نداشته است. بیدادگاه امروز از فرط بی محتوایی و مضحک بودن، آخرین گروههایی که به دلیل اعتقادات دینی در اردوگاه کودتاچیان بودند را نیز به سمت جنبش آزادیخواهی خواهد کشاند. در این لحظات وظیفه بزرگی بر عهده طرفداران جنبش به خصوص روشنفکران قرار دارد و آن تحلیل درست وضعیت و طراحی حرکات موثر است. همانگونه که در پستهای پیشین اشاره شد، عامل زمان و انتخاب زمان مناسب برای وارد کردن یک ضربه، یکی از مهمترین فاکتورهای مبارزات سیاسی و اجتماعی است. زمان فعلا با ما یار است. وماههای رمضان و محرم وقت بسیار مناسبی برای به راه انداختن حرکات گسترده اجتماعی است.
به صورت خلاصه با تجربیات بدست آمده تاکنون، تا پیش از آغاز ماه محرم وبرای ایجاد بستری مناسب برای حرکتهای قوی در آن ماه، جنبش به چهار عامل اصلی نیازمند است:
- طراحی مکانیزمی برای تزریق انرژی مثبت به جنبش،
- اتصال جنبش آزادیخواهی به جنبش عدالتخواهی طبقه محروم،
- ایجاد رسانه ی موثر برای اطلاع رسانی گسترده [مانند این ایده در سطح جهانی]،
- ایجاد ترس و تردید مداوم در اردوگاه کودتاچیان برای فرسایش آنها [مانند این ایده برای فرسایش نمایندگان مجلس]

علاوه بر این چهار عامل، تشکیل یک تیم رهبری توزیع شده، برای بررسی راهکارهای موجود، طراحی، هماهنگی و اجرای آنها به صورت موازی باید در دستور کار قرارگیرد.

در کوتاه مدت، برگزاری راه پیمایی گسترده در روزهفدهم یا نوزدهم شهریور راهکار بسیار مناسبی برای ایجاد شور و انرژی در جنبش و برداشتن یک قدم به سمت اتصال به جنبش عدالتخواهی محرومان خواهد بود. برای هرچه موثرتر شدن حرکت لازم است مسیرهای حرکتی، برنامه ها و زمانبندی دقیقی بدست آید. در کنار راهپیمایی، فشار بر مجلس برای جلسات رای اعتماد و بررسی نامه کروبی، ایجاد پایگاه داده ای از مزدوران، و زمینه سازی در افکار عمومی جهانی بسیار لازم است.

در صورت به راه افتادن چنین حرکتی، ضربه دوم را با استفاده از تجربیات حرکت اول، می توان در روز قدس وارد کرد.

در این رابطه از مطالب این وبلاگ می توانید "تحلیل کودتای 22 خرداد" [بخش اول، دوم، و سوم]، "راهکارهایی برای خنثی سازی بیدادگاه" [بخش اول و دوم] و "دستورالعمل کروبی برای زدن ضربه های کاری به کودتاچیان" را مطالعه نمایید.

از ایده ها و نظرات شما در این زمینه استقبال می کنیم.

پی نوشت. مطالب این وبلاگ به ندرت در سایتهای بالاترین یا دنباله قرار گرفته است. این وبلاگ معمولا با پستهای تحلیلی در رابطه با مسایل روز ایران به صورت منظم به روز رسانی می شود

نقش سپاه در تحولات اخیر

2009-08-24T04:48:00.001-07:00

مقاله ای با عنوان "چرا آیت الله خامنه ای این چنین جانب احمدی نژاد را گرفته است؟" از سایت ملی مذهبی تحلیل جالبی از نقش سپاه در تحولات اخیر ایران دارد که خواندن آن در کنار قسمت سوم تحلیل کودتای 22 خرداد را به شما توصیه می کنم

حافظه ی جمعی ما به اندازه یک هلو است

2009-08-24T04:07:00.000-07:00

از دو هفته پیش اخبار مرتبط با ایران در رسانه های داخل و خارج تحت الشعاع نامه افشاگرانه کروبی قرار گرفته بود. همانظور که در پست قبلی با عنوان "دستورالعمل کروبی برای زدن ضربه های کاری به کودتاچیان" توضیح دادم، طرحی دقیق و برنامه ریزی شده از طرف کروبی در حال اجرا است. نیاز بود که طرفداران جنبش از پتانسیل بالای این حرکت استفاده کرده و ضربه های کاری دیگری را طراحی و به کودتاچیان وارد کنند. ولی اینرسی بالا و متاسفانه عدم هوشیاری ما باعث شد که کودتاچیان با یکی دو مانور خیلی ابتدایی مجددا از حالت دفاعی بیرون بیایند. احمدی نژاد با یک هلو گفتن، با اطمینان از عدم ریزش نیروهای طرفدار خود، به مدت 48 ساعت کل رسانه ها و فعالین جنبش را به یک موضوع سخیف سرگرم کرد و پس از آن مجددا بحث مجلس و رای اعتماد را به صدر اخبار برگرداند. ورود به بحث رای اعتماد و وزرا در واقع به صورت غیر مستقیم تایید و پذیرش انتخابات را نشان می دهد و سطح بحران را بسیار پایینتر اعلام می دارد. انتظار بود که فعالین جنبش که اغلب از قشر تحصیلکرده هم هستند، پس از 48 ساعت از شوک وارد شده از یک هلو، به ادامه مبارزه در قالب نامه کروبی بپردازند و جبهه ی ایجاد شده را توسعه دهند. ولی در کمال تعجب، اخبار و تحلیلها بسیار پراکنده و بدون توجه به حرکتها و اهداف قبلی است و انگار حافظه ی مبارزاتی ما به اندازه یک هلو است!
در واقع کودتاچیان با آگاهی از این ضعف جنبش، با یک هلو رشته مبارزاتی ما را پاره کردند.
فکر نمی کنید که بهتر است عمیقتر و منسجمتر مبارزه کنیم؟

ما هنوز منتظر اعلام همکاری یا همراهی شما هستیم.

پی نوشت. خوشبختانه شیخ اصلاحات با یک حرکت حساب شده دیگر خود را مجددا به صدر اخبار رساند. بیایید اینبار بهتر عمل کنیم

دستورالعمل کروبی برای زدن ضربه های کاری به کودتاچیان

2009-08-20T12:07:00.000-07:00

در چند روز اخیر اخبار مربوط به افشاگری کروبی رسانه ها را به تسخیر خود در آورده است. این افشاگری علاوه بر اطلاع رسانی در مورد جنایتهای انجام شده در زندانها، با سایر اخباری که به صورت عادی منتشر می شود، تفاوتهای بنیادی داشت. زلزله ای که از زمان انتشار این نامه به پا شد و پس لرزه های آن که بعضا از خود زلزله اصلی سنگینتر بودند، کودتاچیان را پس از یک دوره آرامش نسبی کوتاه، مجددا به گوشه رینگ انداخت. آنچه ما در این وبلاگ مدتهاست فریاد می زنیم (و متاسفانه توجهی را بر نمی انگیزیم) نیز به وارد کردن ضرباتی از این جنس به بدنه اردوی کودتاچیان بوده است. در این پست به ویژگیهای این حرکت و دلایلی که آن را از سایر حرکات متمایز می کند می پردازم.

در این داستان در بُعد افشاگری و اطلاع رسانی، کار جدیدی صورت نگرفت. تقریبا هر آنچه کروبی در نامه اش فاش کرد، قبلا و حتی به صورت گسترده منتشر شده بود. ولی چرا بازگویی یک خبر می تواند به یک زلزله تبدیل شود؟ دلایل ایجاد این موج رسانه ای از سه جنبه فرد افشا کنند و زمان افشا، و نقشه افشا قابل بررسی است.

کروبی صرف نظر از جایگاه خود در نظام، در تبلیغات و منتاظرات انتخاباتی بر یک ويژگی خود تاکید می ورزید: شفافیت و پاسخگویی در برابر مردم. حال پس از مدتی سکوت و سکون نسبی، به ناگاه وارد میدان می شود و به تایید اخبار ناگواری که فبلا در جامعه پخش شده است می پردازد. فرد افشاگر با تکیه بر صفتی که در جامعه جا افتاده است، به راحتی خبر را به اعماق جامعه تزریق می کند و حساسیت همگان را نسبت به این موضوع بر می انگیزد.

نکته دوم، زمان افشا است. باید توجه کرد که بیش از یک ماه از اخبار مربوط به تجاوز در زندانها می گذشت و کروبی هم به ظاهر نامه را ده روز پیش از علنی سازی به مجمع تشخیص مصلحت ارسال کرده بود. ولی خواسته یا ناخواسته، این تاخیر باعث شد که این نامه در بهترین زمان ممکن به رسانه ها کشیده شود. بعد از مراسم سوگند احمدای نژاد در مجلس، جنبش به انفعالی ترین حالت خود فرو رفته بود. نبض تولید خبر در دست کودتاچیان بود و از طرف جنبش فقط عکس العملهای احساسی در سطح رسانه ها به چشم می خود. متاسفانه دوستان ما در فضای مجازی و به خصوص در خارج از ایران به جای استفاده از پتانسیلهای اینترنت برای اطلاع رسانی، برنامه ریزی و تحلیل منطقی و بلند مدت، تنها به واکنشهای احساسی و لحظه ای روی آورده بودند. مطالبی با دیدگاه تحلیلی و یا ارائه راهکارهایی که پشت آن فکر عمیق دیده شود، اگر نگوییم هیچ، بسیار کم به چشم می خورد. در چنین زمانی که همه آزادیخواهوان منتظر یک حرکت فعال از طرف جنبش بودند، کروبی نامه خود را رو کرد. اینچنین بود که خبری تکراری، مانند سیلابی بر تشنگان جاری شد و در صدر اخبار مربوط به ایران در رسانه های جهان قرار گرفت.

این حرکت محدود به یک افشاگری ساده نبود. این حرکتِ حساب شده، در کوتاه مدتی وضعیت بازی را عوض کرد و کودتاچیان که به ظاهر در آرام سازی سطحی جامعه موفق شده بودند را با شوک عظیمی روبر ساخت. نکته جالب اینست که پیامدهای این نامه هنوز ادامه دارد و نتایج مهمتری را می توان انتظار داشت. این طرح در چند مرحله در حال انجام است. مرحله نخست زمینه سازی برای علنی سازی نامه بود. کروبی نامه خود را به مجمع تشخیص مصلحت ارسال می کند. با توجه به فشاری که بر هاشمی وجود داشت و روحیات هاشمی، امکان افشای نامه توسط او بسیار کم بود. ولی این حرکت بعدها از این جهت مورد استناد قرار میگیرد که کروبی در ابتدا به صورت محرمانه مجمع را در جریان گذاشته و از آنها در خواست پیگیری موضوع را نموده است. در قدم بعدی، در زمانی بسیار مناسب، و با ناامیدی از پیگیری مقامات، نامه علنی می شود. محور اصلی نامه تجاوز به زندانیان با تاکید بر زندانیان مرد، در بازداشتگاهها است. با آغاز موج رسانه ای، فتواهای مصباح یزدی در رابطه با جایز و حتی مستحب بودن تجاوز به زندانی در این موارد، افشا می شود و عملا جامعه مذهبی داخل و خارج از ایران را شدیدا درگیر ماجرا می کند. با این کار، نوک پیکان به سوی احمدی نژاد و باند مافیایی او می چرخد و تا حدودی رهبر را از ماجرا جدا می کند. این جدا سازی از دو جنبه مهم است. اولا به رهبر و جناح طرفدارش (که به نظر من از باند مافیایی طرفدار احمدی نژاد جدا هستند) امکان می دهد که تا حدی خود را کنار کشیده و مبرا کنند که این به عمیق شدن شکافی که بین این دو گروه ایجاد شده است کمک شایانی خواهد کرد. دوم با عدم دخالت رهبر در چنین موضوع مهمی، ولایت و مدیریت او به شدت زیر سوال خواهد رفت. طرفداران رهبر حق دارند بپرسند که چرا او در مسایل پیش پا افتاده ای مانند مساله کردان، مشایی یا قانون مطبوعات سریعا و صریحا وارد گود می شود ولی در رابطه با چنین فجایعی سکوت می کند. در واقع طرفداران رهبر وارد یک بازی باخت-باخت شده اند. از تبعات دیگر این نامه، ریزش شدید طرفداران احمدی نژاد در کشورهای مسلمان و عربی بوده است که تا امروز از پایگاههای قابل تکیه او در سیاست خارجی نام برده می شدند.

پس از افشا، با توجه به طبیعت کودتاچیان، انکار سریع و بدون دلیل و سپس تخریب شخصیت کروبی به صورت وسیع ولی بسیار ابتدایی و بدون فکرآغاز شد. ائمه جمعه و رسانه های وابسته به کودتاچیان که ضربه سهمگینی دریافت کردند، این روزها مانند بوکسوری که ضربه به گیجگاهش وارد شده باشد، مشتهای خود را بی هدف به اطراف پرتاب می کنند. با باز شدن گارد آنها و گافهای بسیاری که داده شد، کروبی خود را برای وارد کردن ضربه بعدی آماده کرد.

در این موضوع کودتاچیان نخست اثمه جمعه و نیروهای دسته دوم خود را وارد میدان کردند که با وارد شدن دیگر افراد برجسته جنبش آزادیخواهی و آیات عظام به بازی، عملا وزن نیروهای جنبش بسیار بالا رفت و کودتاچیان مجبور به هزینه کردن علی لاریجانی شدند. تکذیب عاجل و بدون استدلال او، شرایط را برای ضربه بعدی که درخواست تشکیل جلسه در بالاترین لایه های حکومت بود آماده کرد. با این درخواست، سناریوی نخ نمای ارجاع موضوع به قوه قضاییه یا قول به پیگیری در سطوح پایین حاکمیت، قابل استفاده نیست و مساله باید در بالاترین رده که بهانه ای برای عدم پیگیری ندارد مطرح شود. سرباز زدن از چنین درخواستی و اعمال فشار بر کروبی با بستن روزنامه اعتماد ملی و سکوت علی لاریجانی، به حق بودن ادعای کروبی و دست داشتن حکومت در جنایات مذکور را بر همگان روشن کرد.

به صورت خلاصه، در این حرکت، پیش از اعلام عمومی، زمینه چینی اولیه برای رسانه ای شدن انجام شد و سپس در زمانی مناسب ضربه نهایی وارد شد. کاملا مشخص است که سناریوهای قابل اجرا از قبل بررسی شده بودند و پاسخ مناسب برای هریک در نظر گرفته شده بود. حرکت به شکلی طراحی شده بود که علاوه بر بُعد اطلاع رسانی و افشاگری در داخل، رسانه های جهانی را نیز تحت تاثیر قرار دهد و از این طریق به ریزشی عظیم در هواداران خارجی احمدی نژاد بیانجامد. در نهایت با تزریق انرژی مثبت به جنبش، کار را به وضعیت باخت-باخت برای طرفداران رهبر بکشد و طرفداران احمدی نژاد هم در آستانه جلسات رای اعتماد تمرکز خود را از دست بدهند.

اکنون به صراحت و بدونِ تعارف می گویم که جنبش آزادیخواهی مردم ایران دچار روزمره گی شده است. ما نیاز داریم که حرکاتی از این جنس (البته در ابعاد کوچکتر) طراحی و اجرا شود. باید ضربات پی در پی و با دقت وارد شوند تا کودتاچیان روز به روز گیجتر شوند تا هر چه زودتر به مرحله ناک اوت برسند. اگر نمی توانیم یک حرکت عظیم که در ابعاد مختلف دشمن را زمینگیر کند بیابیم، می توانیم چند عملیات موازی در جبهه های مختلف را اجرا کنیم.

در پست آتی به ارائه یک مجموعه عملیات موازی که می تواند در این مقطع زمانی تاثیرگذار باشد، خواهم پرداخت. البته این منوط به آن است که بدانیم عده ی قابل توجهی حاضر به همکاری خواهند بود. در این مجموعه عملیات، زمانبندی، پیگیری و ناامید نشدن شرط اول است. در صورت تمایل به همکاری، با یک کامنت ما را مطلع کنید و تا اعلام مجموعه راهکارها با مرور اتفاقات دو ماهه اخیر، خود به فکر ارائه راهکارهایی اساسی باشید. در صورت امکان مقاله های قبلی این وبلاگ را برای آمادگی ذهنی در مورد زمینه های مورد نظر مطالعه نمایید

گزارش یک تلاش؛ درسهایی که گرفتیم و برنامه ریزی مجدد برای موفقیت نهایی

2009-08-17T03:35:00.000-07:00

بعد از کودتای 22 خرداد محور تمامی بحثهای جمع ما تحلیل اوضاع کنونی، پیدا کردن راه حل، و برنامه ریزی برای اجرای طرحها بود. حس می کردیم که جنبش به سمت روزمره گی پیش می رود و زمان آن رسیده است که حرکتهای اجتماعی تحلیل شوند و برنامه های بلند مدت و خلاقانه ای برای ادامه مبارزه در نظر گرفته شود. سعی می کردیم چکیده بحثها را به صورت منظم منتشر کنیم. گرچه در جذب مخاطب هنوز موفق نبوده ایم ولی رشد تعداد بازدیدکنندگان بسیار امیدوار کننده است. در این پست می خواهم درباره حرکتی که منجر به تولید کلیپ "اتحاد برای آزادی" (ترجمه شده به هفت زبان) شد، بنویسم. چگونه شروع شد، ما چه کردیم، چه انتظاری داشتیم، نتیجه چه شد و چه درسهایی می توان از این تلاش گرفت.

اولین بار "امید" (اسمی که درگروه خطابش می کردیم) ایده جالبی برای تحریک افکار عمومی در خارج از ایران ارائه کرد. در پستهای قبلی بارها از زنده نگهداشتن اخبار جنبش و ایجاد حساسیت در افکار عمومی جهان مطلب نوشته بودم. ایده خیلی ساده و پیش پا افتاده به نظر می رسید: ساخت یک کلیپ بر اساس نمادها و الگوهایی که در خارج ار ایران موثر هستند، برای تعریف داستان کودتا و ایجاد موجی فراگیر برای حمایت خارجیان از جنبش آزادیخواهی مردم ایران. تا بحال کلیپهای زیادی ساخته شده بود. برای همین با این ایده مخالفت شد و بحث همانجا پایان گرفت. اما امید سمجتر از اینها بود که ایده اش را کنار بگذارد. چند روز بعد با یک سناریو و تعداری عکس و ویدیو، طرح خودش را مفصلتر شرح داد. اینبار با وجود انتقادات زیاد، همگی با طرح امید موافقت کردیم و برنامه ریزی کار شروع شد. کلیپ اولیه توسط امید و یکی دیگر از بچه ها آماده شد. هرکدام از ما بر اساس سناریوی اولیه، متن، عکس یا کلیپی که به موضوع نزدیک بود را جمع آوری کردیم و در جلسات گروه روی آنها بحث می کردیم. در کمتر از یک هفته، کلیپی که به نظر همه ما نهایی بود، آماده شد. متن فارسی و هماهنگی تصاویر با موزیک، به نظر ما، آن را بسیار تاثیر گذار کرده بود. ولی جامعه هدف این کلیپ خارج از ایران بود. پس باید به تعداد مناسبی از خارجیان نشان داده می شد و فیدبک آنها بررسی می شد. کلیپ را با بدبختی و اینترنت ذعالی ایران، بر روی رپیدشیر گذاشتیم و لینک را برای تعدادی از دوستانِ نزدیکمان در اروپا، آمریکا و کانادا ارسال کردیم. دوستان ما در خارج دو وظیفه داشتند: اول ترجمه متن به زبان کشوری که در آن بودند (البته ترجه سلیس و تاثیرگذار) و دوم گرفتن فیدبک از خارجیها. پس ارائه ویدویی که ترجمه متنها بر آنها بود، نسخه های ترجمه شده ارسال و بعد از یک هفته فیدبکها را دریافت کردیم. کلیپ نیاز به تغییرات اساسی داشت. تغییرات را اعمال کردیم و پروسه تکرار شد. در کل، حدود بیست نفر درگیر تولید این ویدیوها شدند تا آن را به هفت زبان فارسی، انگلیسی، اسپانایی، آلمانی، روسی، فرانسوی و ایتالیایی ترجمه کنیم.

بعد از دومین رفت و برگشت یک روز عصر مطلع شدیم که امید در خیابان دستگیر شده است. هنوز نمی دانستیم که به دلیل ساخت کلیپ است یا به صورت تصادفی دستگیر شده است. یکی از بچه ها به خانه امید رفت و از هارد کامپیوتر او بک آپ گرفت و باقی اطلاعات آن را از بین برد. چند روزی کل گروه در کما بود. دو تن از بچه ها به شهرستان رفتند و بقیه در تهران عملا مخفی بودیم. خود من حتی می ترسیدم ایمیل بزنم و دایم فکرهای بدی از بلاهایی که سرم خواهد آمد در ذهنم می چرخید. خوشبختانه آن روزها قضیه تجاوزها مطرح نشده بود و گرنه من از ترس و بازسازی ذهنی بلایی که بعد از دستگیری سرم می آید، سکته می کردم!

بعد از حدود ده روز با پیگیری خانواده امید فهمیدیم که او به دلیل شرکت در تجمع دستگیر شده و پرونده خاصی برایش تشکیل نشده است. خوشبختانه توسط گارد دستگیر شده یود و بعد از 3 روز نگهداری در شرایط خیلی بد در یک زندان موقتی (که نمی دانست کجا بوده است) به اوین منتقل شده بود و توانسته بود با خانواده اش تماس بگیرد.

فعالیت از سر گرفته شد. بعد از سومین رفت و برگشت، ویدیوها نهایی شدند و در روز 16 مرداد ویدیوی اتحاد برای آزادی که به هفت زبان ترجمه شده بود، بر یوتیوب قرارگرفت. در روز 17 مرداد متنها و لینک ویدیو ها در این وبلاگ قرار داده شد. روز 19 مرداد صبح زود در بالاترین قرار گرفت و ما ایملیهای مرتبط را ارسال کردیم. تمام مدت چشم از بالاترین بر نمی داشتیم. هر مثبتی که داده می شد به هم زنگ می زدیم و پیش بینی می کردیم که که لینک کِی به صفحه اول راه پیدا خواهد کرد.

لینکی که در بالاترین قرارداده شده بود متاسفانه خیلی زود از دید خارج شد و تنها 10 امتیاز بدست آورد. یک منفی هم داده شد که خیلی خیلی اعصاب ما را بهم ریخت. فشار روحی که از دستگیری امید به ما وارد شده بود، تلاش زیادی که کرده بودیم و توقع بالایی که داشتیم، ما را خیلی نا امید کرد. راستش اول کلی هم فحش به خودمان و ایرانیهای خارج از کشور دادیم. چند روزی دست از هر گونه فعالیتی کشیدیم. به خصوص از بالاترین کاملا متنفر (!) شده بودیم و در بحثها دایم از لزوم ایجاد یک رسانه اینترنتی قوی و حرفه ای صحبت می کردیم که بر اساس نیازهای جنبش طراحی شده باشد.

بعد از 3 روز آرامتر شدیم. ما ایرانهای معمولا عادت داریم که موقع شکست دنبال مقصری به جز خودمان هستیم. ما که ادعای دیدِ تحلیلی داشتیم هم به این دام افتاده بودیم ولی بعد از آرامتر شدن با بررسی مشکلات سعی در پیدا کردن اشتباهات و بر طرف کردن نقاط ضعف کردیم. امروز و پس از 4 روز از اعلام وسیع، ویدوی ها بیش از 1000 بازدید کننده داشته اند و نرخ بازدید امیدوار کننده به نظر نمی رسد. به جز این لینک، هیچ بحث دیگری در فضای اینترنت در این رابطه انجام نشد. ولی ما ناامید نیستیم. فکر می کنیم ایده اصلی درست بوده است و ویدیو هم تا حد زیادی برای رسیدن به آن هدف، مناسب طراحی شده است.

به نظر خودمان مشکل اصلیِ ما، زمان بندی اشتباه بود. اولا زمان ارسال لینک در بالاترین که به نظر ما مخاطبان زیادی در خارج کشور داشت، اشتباه بود. ما زمان را برای اروپا تنظیم کریدم ولی الان فکر می کنیم بچه های آمریکا فعالتر و تا حد زیادی راحتترهستند. شاید به این دلیل است که پیه نرفتن به ایران را به تن خود مالیده اند. دومین دلیلی که به ذهن ما رسید فصل تعطیلات در خارج از کشوربود. این باعث می شد که اگر هم ایمیلی ارسال می شد، خارجیهای کمتری آن را مشاهده کنند. تا بحال هیچ فیدبک و کامنتی نگرفته ایم که بدانیم به نظر مخاطبان ویدیوها چه اثری داشته اند. در حال حاضر برای ایجاد یک موج فراگیر دیگر برای توزیع گسترده ویدیوها برنامه ریزی می کنیم.

امروز که این مطلب را می نویسم، امید هنوز در زندان است اما با تلاشهای انجام شده به زودی آزاد خواهد شد. هدفم از نوشتن این مطلب، فقط ارائه یک گزارش از تلاشمان بود و بیان تجربیاتی که بدست آوردیم. امیدوارم که به دام گِله و غرزدن نیافتاده باشم. دوباره سعی خواهیم کرد که به صورت روزانه نظراتمان را منتشر کنیم. می خواهیم بدانید که به نظرات و همفکری شما نیازمندیم. اگر مطالب و رویکرد این وبلاگ را مفید ارزیابی می کنید، یا اگر پیشنهاد یا انتقادی به مطالب دارید آن را به ما منعکس کنید.

هنوز هم معتقدیم که باید همه ما در حد توان خود، به تحلیل شرایط و برنامه ریزی طولانی مدت روی آوریم:

- یافتن راهی موثر برای تحریک افکار عمومی و جهت دهی رسانه ای

- تعیین زمان فروکشِ انرژی اجتماعی و برنامه ریزی برای وارد کردن ضربات کاری که باعث ایجاد انرژی مجدد می شود

- راهکارهایی برای امیدوار نگهداشتن مردم و افزایش ریزش از جبهه کودتاچیان

و ...

هدف:شکستن رکورد بازدید در یوتیوب

2009-08-08T05:50:00.000-07:00

موزیک ویدیوی تاثیر گذار "اتحاد برای آزادی" که فعلا به هفت زبان ترجمه شده است. فکر می کنم این موزیک ویدیو قابلیت بالایی برای انتشار وسیع و رسانه ای شدن دارد. با هدف شکستن رکورد بازدید در یوتیوب، متن زیر را به هر طریق که می توانید برای همه دوستان خود ارسال کنید. لطفا با رعایت نکات پیشنهادی زیر، امکانِ دیده شدن ویدیوها را بیشتر کنید.
1. متن را در وبلاگ خود قرار دهید
2. در سایتهای بالاترین، فیس بوک، دیگ، ... مطلب را لینک کنید و اگر قبلا لینک شده بود، به آن امتیاز دهید
3. حداقل به 10 نفر از دوستان خود، به خصوص خارجیها، متن را ارسال و از دیده شدن ویدیوها توسط آنها اطمینان حاصل کنید
4. برای کم شدن احتمال دیده نشدن پیامتان، اطلاع رسانی گسترده را تا آخر شهریور ماه (اواسط سپتامبر)، حداقل 3 مرتبه انجام دهید
4. برای بالا رفتن اولیه تعداد بازدیدها، از آی.پی های مختلف ویدیوها را بازدید کنید
5. به صورت تصادفی ویدیوهای ترجمه شده به زبانهای دیگر را هم بازدید کنید
6. ساعت و روز مناسبی را برای ارسال پیام انتخاب کنید
7. هر فرد که امکان ارسالِ پیام به او وجود دارد می تواند به گسترش پیام کمک کند، کسی را از قلم نیاندازید
8. ارسال پیام به افراد یا رسانه های معروف بسیار مهم است
9. ارسال پیام به صورت کامنت در وبلاگها می تواند یک راه برای بیشتر دیده شدن پیام باشد
10. خسته و نا امید نشوید، ما قدرت رسانه ای خود را بار دیگر اثبات خواهیم کرد.

هر ایرانی یک رسانه

متن کامل موزیک ویدیو به زبانهای مختلف را می توانید اینجا بخوانید. به ترجمه عربی، چینی و پرتغالی نیاز داریم

United for freedom!
Target: 125 million views on youtube, a new record!
(Please , distribute the message)

United for Freedom (English version) : http://www.youtube.com/watch?v=A7XJ4D7nPAw

Unidos por la Libertad (Versión en español) : http://www.youtube.com/watch?v=rF4lOdriaeY

United für die Freiheit (Deutsch Version) : http://www.youtube.com/watch?v=BIFGGwNtu7A

Unis pour la Liberté (Version française) : http://www.youtube.com/watch?v=J0eAZ61iNug

Uniti per la Liberà (Versione italiano) : http://www.youtube.com/watch?v=TMzddS8Fwrk

Соединенные на свободу (Русская версия) : http://www.youtube.com/watch?v=qrdxELO8ZQk

نسخه فارسی) اتحاد برای آزادی) : http://www.youtube.com/watch?v=wTmkFdzuRuw

ضربه ای کاری برای جهت دهی به افکار عمومی

2009-08-07T11:34:00.000-07:00

دوستان ما در ایران کار بزرگی انجام دادند و یک موزیک ویدیوی فوق العاده تاثیر گذار را ساخته اند. علاوه بر آن، این موزیک ویدیو به هفت زبان هم ترجمه شده است. لطفا با پخش آن از طریق وبلاگ، فیس بوک، ایمیل، چت، و یا هر ابزار دیگری که به نظرتان می رسد، به ایجاد یک موج قوی برای جهت دهی به افکار عمومی دنیا کمک کنید. تحلیل تاثیرگذاری این موضوع قبلا در پستی با عنوان "راهکارهایی برای خنثی سازی مراسم تحلیف و بیدادگاه: بخش اول جهت دهی افکار عمومی در سطح جهان" ارائه شده بود.

English version
http://www.youtube.com/watch?v=A7XJ4D7nPAw
1. June 12th, 2009, Iran, the 10th presidential election
2. Majority of Iranian people came to say “NO” to him [Ahmadinejad]
3. To revive human rights and freedom of speech

4. To rescue the deplorable economy situation
5. To restore international trust
6. We knew, that he and his allies are power greedy liars and that if they remain in power, they would lead to irreparable catastrophes in Iran and all over the world
7. We do not want the History condemn us for being silent against this dictatorship
8. Millions of Iranian went to the polls in hope to vote them out and put them aside legally
9. But they closed this door by an unbelievable fraud which is proven to everyone
10. From that moment, a widespread nonviolent movement started which was replied by bullet and violence
11. Many people were killed; many others are in prison under barbaric tortures
12. Despite unbelievable violence from the dictator and his alleys, Iranian people were firm to their aim which was shunned of realization for his ominous ambitions, yet they continued the battle with extraordinary braveness
13. During past weeks, freedom believers all around the world, have supported Iranian people and have expressed their sympathy. They never let us alone
14. We sincerely thank you all
15. We thank that you understand that this problem is a threat to the world and is not limited to the borders of Iran
16. The struggle is continuing and there are steps left until complete removal of the risk
17. Unite, to avoid irreparable catastrophes, before being too late
18. We need you, your support, and your creativity

Versione italiano
http://www.youtube.com/watch?v=TMzddS8Fwrk
1. 12 giugno 2009, Iran, decime elezioni presidenziali
2. La maggioranza del popolo iraniano è andata per dire "NO" a lui [Ahmadinejad]
3. Per rilanciare i diritti umani e la libertà di parola
4. Per salvare la deplorevole situazione economica
5. Per ripristinare la fiducia internazionale
6. Sapevamo che lui e i suoi alleati sono bugiardi avidi di potere e che, restando al potere, porterebbero a catastrofi irreparabili in Iran e in tutto il mondo
7. Non vogliamo che la storia ci condanni perché siamo stati silenziosi contro questa dittatura
8. Milioni di iraniani sono andati alle urne nella speranza di cacciarli e metterli da parte giuridicamente
9. Ma loro hanno chiuso questa possibilità con un’incredibile frode che è evidente a tutti
10. Da quel momento, è cominciato un diffuso movimento non violento che è stato controbattuto con i proiettili e la violenza
11. Molte persone sono state uccise; molte altre sono in carcere, sotto barbare torture
12. Nonostante le incredibili violenze da parte del dittatore e dei suoi alleati, il popolo iraniano è stato risoluto nel suo scopo, che è stato annientato nella sua realizzazione dalle sinistre ambizioni del dittatore. Nonostante questo il popolo iraniano ha continuato la battaglia con straordinario coraggio
13. Durante la settimana passata, persone di tutto il mondo che credono nella libertà hanno sostenuto il popolo iraniano e hanno manifestato il loro sostegno. Essi non ci hanno mai abbandonato
14. Ringraziamo sinceramente tutti voi
15. Vi ringraziamo perché capite che questo problema è una minaccia per il mondo e non è limitato ai confini dell’Iran
16. La lotta sta continuando e ci sono ancora passi da fare per scongiurare completamente il rischio
17. Uniti, al fine di evitare irreparabili catastrofi, prima che sia troppo tardi
18. Abbiamo bisogno di voi, del vostro sostegno, e della vostra creatività

نسخه فارسی

http://www.youtube.com/watch?v=wTmkFdzuRuw

22 خرداد سال 1388، ایران، دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری

2. اکثریت مردم ایران آمده بودند تا به او نه بگویند
3. عده ای برای احیای آزادی بیان و حقوق بشر
4. عده ای برای نجات از وضعیت اسفناک اقتصادی
5. عده ای برای بازگرداندن اعمتماد جهانی
6. ما می دانستیم او و حامیانش، دروغگویانِ قدرت طلبی هستند که ادامه حضور آنها در قدرت، به فجایعی جبران ناپذیر در ایران و سطح جهان منتهی خواهد شد
7. ما نمی خواستیم فردا، تاریخ ما را محکوم به سکوت در برابر دیوانگان قدرت کند
8. با حضور میلیونی و امیدوارانه به پای صندوقهای رای رفتیم تا از طریق قانونی آنها را کنار بگذاریم
9. اما آنها با تقلبی گسترده که امروزه بر همگان ثابت شده است، این راه را بر ما بستند
10. از فردای آن روز، مردم ایران مبارزه مسالمت امیز گسترده ای را آغاز کردند که با خشونت و گلوله پاسخ داده شد
11. بسیاری کشته شدند، بسیاری در زندانها زیر شکنجه های شدید قرار دارند
12. ولی مردم ایران با وجود خشونت خارج از تصوری که بر علیه آنها به کار گرفته شده است، به هدف خود که جلوگیری از تحقق آرزوهای شوم آنهاست، راسخ هستند و با شجاعتی کم نظیر به مبارزه ادامه می دهند
13. در این مدت مردم آزادیخواه جهان به حمایت و ابراز همدردی با مردم ایران برخاستند و ما را تنها نگذاشتند
14. از همه شما صمیمانه تشکر می کنیم
15. از اینکه درک می کنید که این مساله محدود به مرزهای ایران نیست و یک خطر جهانی را به دنبال دارد، تشکر می کنیم
16. مبارزه ما هنوز ادامه دارد و تا رفع کامل خطر هنوز قدمهایی باقیست
17. برای جلوگیری از فجایع جبران ناپذیر، پیش از آنکه خیلی دیر شود، با هم متحد شویم
18. به شما، حمایت شما و خلاقیت شما در این مبارزه نیازمندیم

Русская версия
http://www.youtube.com/watch?v=qrdxELO8ZQk
1. 12 Июня 2009 года в Иране прошли 10-е выборы президента
2. Большинство иранцев пришло сказать ему (Ахмадинежаду) "НЕТ"
3. Чтобы восстановить права человека и свободу слова
4. Чтобы спасти находящуюся в плачевном состоянии экономику страны
5. Чтобы вернуть международное доверие
6. Мы знали, что он и его союзники - это жаждущие власти лжецы, и что если они останутся у власти, то это несомненно приведет к непоправимым катастрофам как в Иране, так и во всём мире.
7. Мы не хотим быть виновными перед историей за своё молчаливое согласие с его диктатурой
8. Миллионы иранцев пошли на избирательные участки, чтобы сместить Ахмадинежада и его приспешников законным образом
9. Но они лишили нас этого шанса, произведя чудовищную подтасовку, о которой стало известно всем
10. С того момента началось масштабное ненасильственное движение, которое было встречено пулями и насилием
11. Было убито множество людей; ещё многие подвергаются жестоким пыткам в тюрьмах
12. Но несмотря на немыслимое насилие со стороны диктатора и его приспешников, народ Ирана привержен своей цели, и хотя её приходилось скрывать из-за зловещих замыслов властей, иранцы продолжали биться с невероятной отвагой.
13. оследние несколько недель борцы за свободу во всём мире поддерживали народ Ирана и выражали сочуствие. Они никогда нас не оставляли
14. Мы всех вас искренне благодарим
15. Мы благодарим вас за то, что вы понимаете, насколько ужасающа эта угроза миру и что она не ограничена Ираном
16. Борьба продолжается и чтобы полностью избавиться от риска этой угрозы, нужно ещё сделать много шагов
17. Объединяйтесь, чтобы предотвратить непоправивые катастрофы, пока не поздно
18. Мы нуждаемся в вас, вашей поддержке и изобретательности

Version française
http://www.youtube.com/watch?v=J0eAZ61iNug
1. 12 Juin 2009, l'Iran, dixième élection présidentielle
2. La majorité de la population iranienne s'est rendue aux urnes pour lui dire "NON" [à Ahmadinejad]
3. Pour relancer les droits de l'homme et la liberté d'expression
4. Pour sauver la situation économique déplorable
5. Pour restaurer la confiance internationale
6. Nous savions que lui et ses alliés sont des menteurs avides de pouvoir. S’il reste au pouvoir, cela conduirait à des catastrophes irréparables en Iran et dans le monde
7. Nous ne voulons pas que l'histoire nous condamne parce que nous avons été muets contre cette dictature
8. Des millions d'Iraniens se sont rendus aux urnes dans l'espoir de le chasser et de l’écarter démocratiquement.
9. Mais ils ont écarté cette possibilité par une incroyable fraude, évidente pour tous
10. Depuis ce jour, a commencé un vaste mouvement non-violent qui a été contré par les balles et la violence
11. Beaucoup de personnes ont été tuées et de nombreuses autres sont en prison souffrant de tortures barbares
12. En dépit de l'incroyable violence de la part du dictateur et de ses alliés, le peuple iranien est résolu à poursuivre son objectif, qui a été détruit dans sa mise en œuvre par les sinistres ambitions du dictateur. Le peuple iranien continue sa bataille avec un courage extraordinaire
13. Au cours de la dernière semaine, des gens du monde entier qui croient en la liberté ont exprimé leur soutien pour le peuple iranien. Ils ne nous ont jamais quitté
14. Nous remercions sincèrement chacun d'entre vous
15. Nous vous remercions parce que vous comprenez que ce problème est une menace pour le monde et ne se limite pas aux frontières de l'Iran
16. La lutte se poursuit et il y a encore des mesures à prendre afin d’éliminer complètement le risque
17. Unissons-nous avant qu'il ne soit trop tard, afin d'éviter des catastrophes irréparables
18. Nous avons besoin de vous, votre soutien et votre créativité

Versión en español
http://www.youtube.com/watch?v=rF4lOdriaeY
1. 12 de Junio de 2009, Irán, décimo elecciones presidenciales
2. La mayoría de los iraníes fue a la gente decir "NO" a él [Ahmadinejad]
3. Para impulsar los derechos humanos y la libertad de expresión
4. Para guardar la situación deplorable de la económica
5. Para restaurar la confianza internacional
6. Sabíamos que él y sus aliados son mentirosos y ávidos de poder que sigue en el poder, daría lugar a desastres irreparables en Irán y en todo el mundo
7. No queremos que la historia condenará a nosotros, porque hemos estado en contra de esta dictadura silenciosa
8. Millones de iraníes acudieron a las urnas con la esperanza de la caza y ponerlos por legalmente
9. Pero han cerrado esta instalación con un fraude increíble que es evidente para todos
10. Desde entonces, se inició un amplio movimiento no violento que ha sido contraproducente con las balas y la violencia
11. Muchas personas han sido asesinadas y muchas otras están en prisión, bajo la tortura bárbara
12. A pesar de la violencia increíble de la dictadura y sus aliados, el pueblo iraní ha sido firme en su propósito, que fue destruido en su aplicación por el siniestro ambiciones del dictador. A pesar de ello, el pueblo iraní continuó la batalla con extraordinario coraje
13. Durante la semana pasada, personas de todo el mundo que creen en la libertad han apoyado al pueblo iraní y expresaron su apoyo. Nunca vamos a solas.
14. Sinceramente las gracias a todos ustedes
15. Gracias porque usted entiende que este problema es una amenaza para el mundo y no se limita a las fronteras de Irán
16. La lucha continúa y todavía hay pasos que deben adoptarse para evitar totalmente el riesgo
17. Unir, con el fin de evitar los desastres irreparables, antes de que sea demasiado tarde
18. Les necesitamos a ustedes, su apoyo, y su creatividad

Deutsch Version
http://www.youtube.com/watch?v=BIFGGwNtu7A
1. Der 12. Juni 2009, Iran, die 10. Präsidentschaftswahlen
2. Die Mehrheit der iranischen Bevölkerung sagt "NEIN" zu ihm [Ahmadinejad]
3. Zur Wiederbelebung der Menschenrechte und der Freiheit der Rede
4. Zur Rettung der beklagenswerten Situation der Wirtschaft
5. Zur Wiederherstellung des internationalen Vertrauens
6. Wir wussten, dass er und seine Verbündeten m achtgierige Lügner sind und dass sie, wenn sie weiterhin an der Macht bleiben, eine irreparable Katastrophe im Iran und in der ganzen Welt verursachen
7. Wir wollen nicht dass die Geschichte uns verurteilt weil wir gegenueber dieser Diktatur geschwiegen haben.
8. Millionen von Iranern gingen zu den Urnen, in der Hoffnung sie zu ueberstimmen und sie rechtlich beiseite zu bringen
9. Aber sie haben uns die Moeglichkeit genommen; durch einen unglaublichen Betrug, offensichtlich fuer jedermann
10. Von diesem Moment an, startete eine weit verbreitete gewaltfreie Bewegung, die mit Gewalt beantwortet wurde
11. Viele Menschen wurden getötet, viele andere sind im Gefängnis unter grausamen Qualen
12. Trotz der unglaublichen Gewalt des Diktators und seiner Verbuendeten, blieb das iranische Volk seinem Ziel treu und kaempft mit grosser Tapferkeit weiter.
13. Während der vergangenen Wochen, haben Menschen auf der ganzen Welt die an die Freiheit glauben, das iranische Volk unterstuetzt. Sie lassen uns nicht allein.
14. Wir danken Ihnen allen
15. Wir danken, dass Sie verstehen, dass dieses Problem eine Bedrohung für die ganze Welt ist und sich nicht auf die Grenzen des Iran beschraenkt.
16. Der Kampf geht weiter, und es sind noch Schritte zu tun bis zur vollständigen Beseitigung der Gefahr
17. Vereinigt euch, um eine irreparable Katastrophe zu vermeiden, bevor es zu spät ist
18. Wir brauchen Euch, Eure Unterstützung und Kreativität

کارِ کودتاچیان تمام است، چون ما کمتر جک می سازیم

2009-08-05T16:52:00.000-07:00

با بررسی تاریخ معاصر ایران، به خصوص بعد از انقلاب مشروطه، در می یابیم که مردم ایران هرگاه در مقابل مشکلی قرار گرفته اند که حل آن را در عهده خود ندیده اند، برای تخلیه روانی خود به طنز، هجو و جوک سازی روی آورده اند. از تسلیم شدن در مقابل مغولان که منجر به ظهور آثار ادبی طنز درخشان مانند کلیات عبید شد، تا آثار طنز بجای مانده از زمان محمد علی شاه (برای نمونه آثار دهخدا) در گذشته ی دورتر و از شکوفایی طنز در اوج استبداد پهلوی (توفیق)، تا دوران خفقان پس از جنگ با عراق (گل آقا)، همه تایید کننده این الگو هستند.
با پیشرفت تکنولوژی، این واکنشهای اجتماعی به پخش انفجاری پیامکهای طنز در رابطه با موضوعات اجتماعی نمود پیدا کرده است. در چهار ساله اخیر به خصوص، مردم ایران به جای مبارزه رودرو و عملی، با بمباران طنز و هجو در رابطه با دولت نهم ، خود را تخلیه روانی می کردند.
به عکس، هر گاه که مردم ایران ابزار عملی مبارزه و انگیزه کافی برای آن را پیدا کرده اند، با فروکش شدید آثار طنز در جامعه روبرو بوده ایم. انقلاب سال 57، دوره مبارزه برای ملی کردن صنعت نفت و انقلاب مشروطه از نمونه های چنین رویدادی هستند. در واقع می توان گفت که آن هنگام که مردم ایران در رابطه با یک معضل به صورت گسترده و همگانی، به جای عمل به طنز روی می آورند، معضل مربوطه را به دست زمان سپرده و سعی در تحمل آن می کنند. در چنین حالتی در طول تاریخ، هیچگاه مشکل مردم حل نشده است.
در مقابل، هر زمان که حجم طنزپردازی فروکش کرده است، حرکتهای سیل آسایی در سطح جامعه دیده شده که همگی به نتیجه دلخواه دست یافته اند. در واقع حجم تولید جوک و هجو را می توانیم به عنوان یک شاخصِ مطمئن برای پیش بینی نتیجه یک حرکت اجتماعی در نظر بگیریم.
با مرور چند ماه گذشته در می یابیم که حجم تولید و توزیع جوک و مطالب هجو به شدت کاهش یافته است (مقایسه کنید با مساله کردان یا روزهای قبل از انتخابات). در نتیجه با توجه به الگوی اجتماعی ایران، امید به پیروزی جنبش آزادیخواهی ایران بسیار زیاد است.
مردم ایران هدف، ابزار و انگیزه مبارزه را یافته اند و عملا و با تمام وجود وارد کارزار شده اند. این نویدی است برای پیروزی نهایی جنبش آزادیخواهی مردم ایران.

یه امید هر چه نزدیکتر شدن آن روز

پی نوشت. مطلب فوق در نفی تاثیر مثبت طنز در مبارزات اجتماعی نبوده و تنها به بیانِ تغییر یک رفتار اجتماعی در سطح کلان و پیش بینی بر اساس الگوهای تاریخی مشابه می پردازد

راهکارهایی برای خنثی سازی مراسم تحلیف و بیدادگاه: بخش دوم ضربه ای کاری به نمایندگان مجلس

2009-08-02T07:27:00.000-07:00

در مطلبی با عنوان اعتراف گیری و مراسم تحلیف؛ لزوم ایجاد یک موج خبری وسیع در مورد لزوم ایجاد فوری یک موج انرژی دهنده برای جنبش صحبت شد و به عنوان اولین راهکار، اماده سازی و تحریک افکار عمومی در خارج از کشور را پیشنهاد کردم. در ادامه راهکارهای عملی ایجاد چنین موجی، در این پست به ارائه پیشنهادی برای ضربه زدن به یکی از نقاط ضعف کودتاچیان، یعنی نمایندگان مجلس و مقامات محلی می پردازم.
مجلس شورای اسلامی با نمایندگان سودجو و ترسویی پر شده است که به هیچ وجه به قسم نمایندگی و قانونی خود پایبند نبوده اند. حداقل صد نماینده مجلس کاملا در جهت منافع احمدی نژاد (و حتی نه رهبری و جناح راست سنتی) حرکت می کنند. این واقعیت براساس رفتار نمایندگان در مواردی مانند استیضاح کردان، رای اعتماد به محصولی، وقایع بعد از کودتا و به صورت واضح در مناقشه مشائی قابل ردیابی است. از این دسته نمایندگان می توان به رسائی نماینده تهران و شجاعی کیاسر نماینده ساری اشاره کرد که در موارد مختلف برای احمدی نژاد دم تکان می دهند و حنجره پاره می کنند و حتی در مورد مساله مشائی هم طرف او را گرفتند.
علاوه بر نمایندگان خود فروخته مجلس، گروهی از مقامات محلی هم به همین شیوه و برای سودجویی در ضف کودتاچیان قرار دارند. نکته قابل توجه در این رابطه اینست که اغلب اینان، افرادی سودجو و بی پشتوانه هستند. در چنین حرکتهای اجتماعی عظیمی، این قشر ضعیفترین نقطه برای حمله می باشند. چون سردمداران قدرت، در اولین اقدام، اینان را قربانی خواهند کرد و خود آنها هم از ضعف عقبه خود باخبر هستند. با توجه به این نکته و همچنین روحیه سودجو و خیانکار این قشر، وارد شدن یک ضربه کاری به آنها، باعث عدم همکاری و ریزش این قشر از اطراف کودتاچیان خواهد شد.
برای این منظور لازم است که به صورت محلی، اعمال، سخنان و جهت گیری های نمایندگان مجلس مورد بررسی قرار گیرد و سپس نمایندگان هر شهر و منطقه با اعلام آگاهی جنبش به صورت مستند نسبت پرونده آنها، به تهدید به افشای خیانتشان و رای نیاوردن در دوره بعدی مجلس شوند. این امر می تواند با ایجاد وبلاگها و سایتهایی برای همفکری و جمع آوری مستندات در رابطه با نمایندگان مجلس و دیگر مقامات شهری و استانی انجام شود.
شاید انتقاد شود که نمایندگان از بابت رای آوردن در دوره بعدی به دلیل خوش خدمتی های کنونی، مطمئن هستند. این مطلب تا حدی درست است اما یادآوری می کنم که طرفداران کودتا در سالیان اخیر، مهره های دردسر ساز و سوخته خود را به راحتی کنار گذاشته اند. گسترده شدن اعتراضات به صورت محلی و با هدفِ مشترک محلی، علاوه بر متحد سازی مردم شهرستانها حول یک محور، جمع آوری اطلاعات لازم برای دادگاههای آینده، امکان کنار گذاشته شدن و قربانی شدن نماینده مورد نظر را زیاد می کند.
لازم به ذکر است که در تماس با این افراد باید نکات زیر مورد توجه قرار گیرد
- رفتار آنها در رابطه با جنبش آزادیخواهی مردم ایران مورد بررسی قرار گرفته است و اعمال او در دادگاه عدل مردم مردود و محکوم شناخته شده است
- از این پس تمامی رفتار و گفتار او زیر نظر قرار خواهد گرفت و در صورت ادامه رویه گذشته، خسارتهای سنگینی برای او و نزدیکانش به بار خواهد امد
- تاکید بر اینکه او را احمق نمی دانیم و از اینکه این رویه را برای سود جویی در پیش گرفته آگاهیم
- تاکید بر اینکه هیچ حکومتی با ظلم و کشتار بی گناهان پا برجا نبوده و تمامی علائم، نشان از سقوط زودهنگام حکومت دارد و در این مرحله، افرادی مانند او، قربانی و پیشمرگ مقامات بالا و جنایتکاران اصلی می شوند

راهکارهایی برای خنثی سازی مراسم تحلیف و بیدادگاه: بخش اول جهت دهی افکار عمومی در سطح جهان

2009-08-02T03:25:00.000-07:00

توجه. [آرای داده شده به لینکِ مرتبط با این پست در بالاترین هنوز به حد نصاب لازم نرسیده است]

در قسمت دوم تحلیل کودتای 22 خرداد در رابطه با ابزار رسانه و تاثیر آن بر افکار عمومی در سطح جهان نوشتم. لازم است که پس از موج اول جنبش در خارج از کشور که در همراه کردن آنها بسیار موفق بود، موج دوم با استفاده از تجربیات موج اول، خارجیان را هر چه بیشتر در این ماجرا درگیر کند. در خارج از کشور و به خصوص در اروپا، یکی از محرکهای حساس افکار عمومی، جنگ جهانی دوم است. عدم اتحاد کشورهای جهان در مقابل آلمان نازی در ابتدای به قدرت رسیدن، تبعات سنگین و جبران ناپذیری را به راه انداخت که امروزه شاخکهای رسانه ها و افکار عمومی به تکرار آن سناریو بسیار حساس است. با جا انداختن مساله ایران به عنوان مساله ای جهانی و استفاده از الگوهایی که افکار عمومی جهان نسبت به آن حساس است، نشان خواهیم داد که تبعات منفی این مساله دامنگیر همه خواهد شد،
متن زیر در اصل برای تولید کلیپ تهیه شده است و ترجمه این متن به زبانهای آلمانی، انگلیسی و فرانسه (و با همکاری شما به زبانهای دیگر) به زودی به آن اضافه خواهد شد. با توزیع گسترده این متن (با ایمیل یا چاپی) یا قراردان بر کلیپهای مناسب به ایجاد یک حس قوی و ریشه دار منفی نسبت به کودتاچیان، در هفته ای که با مراسم تحلیف خبرساز خواهد شد، کمک کنید.

22 خرداد سال 1388، ایران، دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری
اکثریت مردم ایران آمده بودند تا به او نه بگویند
عده ای برای احیای آزادی بیان و حقوق بشر
عده ای برای نجات از وضعیت اسفناک اقتصادی
عده ای برای بازگرداندن اعمتماد جهانی
ما می دانستیم او و حامیانش، دروغگویانِ قدرت طلبی هستند که ادامه حضور آنها در قدرت، به فجایعی جبران ناپذیر در ایران و سطح جهان منتهی خواهد شد
ما نمی خواستیم فردا، تاریخ ما را محکوم به سکوت در برابر دیوانگان قدرت کند
با حضور میلیونی و امیدوارانه به پای صندوقهای رای رفتیم تا از طریق قانونی آنها را کنار بگذاریم
اما آنها با تقلبی گسترده که امروزه بر همگان ثابت شده است، این راه را بر ما بستند
از فردای آن روز، مردم ایران مبارزه مسالمت امیز گسترده ای را آغاز کردند که با خشونت و گلوله پاسخ داده شد
بسیاری کشته شدند، بسیاری در زندانها زیر شکنجه های شدید قرار دارند
ولی مردم ایران با وجود خشونت خارج از تصوری که بر علیه آنها به کار گرفته شده است، به هدف خود که جلوگیری از تحقق آرزوهای شوم آنهاست، راسخ هستند و با شجاعتی کم نظیر به مبارزه ادامه می دهند
در این مدت مردم آزادیخواه جهان به حمایت و ابراز همدردی با مردم ایران برخاستند و ما را تنها نگذاشتند
از همه شما صمیمانه تشکر می کنیم
از اینکه درک می کنید که این مساله محدود به مرزهای ایران نیست و یک خطر جهانی را به دنبال دارد، تشکر می کنیم
مبارزه ما هنوز ادامه دارد و تا رفع کامل خطر هنوز قدمهایی باقیست
برای جلوگیری از فجایع جبران ناپذیر، پیش از آنکه خیلی دیر شود، با هم متحد شویم
به شما، حمایت شما و خلاقیت شما در این مبارزه نیازمندیم

پی نوشت. ویدیوهای ساخته شده را در این لینک می توانید مشاهده کنید. داستان ساخت کلیپها در این پست نوشته شده است

اعتراف گیری و مراسم تحلیف؛ لزوم ایجاد یک موج خبری وسیع

2009-08-01T12:02:00.000-07:00

کودتاچیان آخرین برگهای خود را دارند بازی می کنند. راه انداختن بیدادگاهِ مضحکِ امروز که در هیچ نظام عقیدتی و اجتماعی معتبر نیست، آخرین دست و پا زدنهای آنهاست. باید توجه داشته باشیم که در هفته گذشته، کودتاچیان با ترکاندن بمبهای خبری سعی در کنترل رسانه ها و افکار عمومی داشتند که در خنثی سازی جنبش آزادیخواهی مردم ایران تاکنون ناموفق بوده است. بیدادگاه امروز هم ادامه سناریوی نخ نما شده ای است که علیرغم اطمینان به بی نتیجه بودن آن، از طرف کودتاچیان اجرا شده است. تا اینجا به نظر می رسد که عوامل کودتا، نقشه کاملی را پیش از انتخابات تدارک دیده بودند که به ظاهر برای تمام حالتهای ممکن راه حل مطمئن در نظر گرفته شده بود. اما خارج شدن مسیر نقشه به سمت نامحتملترین حالتها (به نظر من با توجه به اتفاقات چند سال اخیر، از دید کودتاچیان، امکان حرکتی اینچنین گسترده و شجاعانه و ریزش بهمنوار نیروهای قابل اعتمادشان، بسیار نامحتمل بود) آنها را در کما فرو برده است و به نظر می رسد مانند جانوری شوکه شده، حسگرهای ورودیشان از کار افتاده و بی توجه به اوضاع فعلی، به ادامه سناریوی از پیش تعیین شده اش می پردازد.

احتمالا آنها در نظر داشتند که با برگزاری این بیدادگاه که نمایشی رقت انگیز از شکسته شدن مردان شاخص جنبش را با خود داشت و در مدتی کوتاه پس از آن، برگزاری مراسم تحلیف که نشان از به قدرت رسیدن و پیروزی آنها بود، جنبش آزادیخواهی مردم ایران را به یاس و نا امیدی بکشانند.

ولی در قدم اول ناموفق بودند. وبلاگها، سیاسیون، و مردم در واکنشی سریع به پوچ و مضحک بودن دادگاه اشاره کردند و یاس مورد انتظار کودتاچیان به انرژی قوی انتقامجویانه ای برای جنبش تبدیل شده است.
در این لحظه و در زمان کوتاه باقیمانده تا مراسم تحلیف و برای زدن ضربه ای کاری، لازم است که در اسرع وقت، یک موج رسانه ایِ انرژی دهنده ایجاد شود.
ایده هایی در دست بررسی است که بزودی (تا یکشنبه) در این وبلاگ اعلام خواهد شد[بخش اول بخش دوم]. از شما هم خواهش می کنم که با انعکاس این ضرورت در رسانه ی خود، اگر ایده ای در این زمینه دارید با دیگران به اشتراک بگذارید.
شاید لازم باشد که این نکته در سایتهایی مانند بالاترین به صورت موضوع داغ مورد توجه همه طرفداران جنبش آزادیخواهی قرار بگیرد

تعطیلی کهریزک؛ الگویی تکراری که باید آن را شناخت

2009-07-30T01:38:00.000-07:00

در خیرها آمده بود که آیت الله خامنه ای دستورِ تعطیلی فوری بازداشتگاه کهریزک را به دلیل استاندارد نبودن صادر کرده است. در این خبر چند نکته مهم مستتر است که در اینجا ذکر خواهد شد. در طول سی سال گذشته از انقلاب، حکومت ایران از یک الگوی تکراری برای آرام ساختن جامعه استفاده کرده اند. زمانی که جامعه در سر خوشی و آرامش به سر می برد و مردم رفاه و رضایت نسبی دارند، به ناگاه به حقوق حقه و آزادی های مسلم آنها حمله کرده و آنها را غصب می کند. به عنوان مثال در سرخوشی پس از پیروزی انقلاب، حجاب اجباری را به جامعه تحمیل کردند، و پس از پایان جنگ، ولایت مطلقه فقیه و نظارت استصوابی را. غصب حقوق جامعه ادامه می یابد اما هر چه به افسردگی و نارضایتی مردم افزوده می شود، شدت و عمق آزادی های سلب شده و حقوق نقض شده کمتر و کمرنگتر می شود. وقتی جامعه به نقطه بحرانی نزدیک می شود، حکومت با سیاستِ قطره چکانی، مقداری از این حقوق را به مردم باز می گرداند. در این بین، چیزی که از نظرها پنهان می ماند، سوال در مورد نقض اولیه حق و بازگشت تمام و کمال حق سلب شده است

در رابطه با بازداشتگاه کهریزک و دستور تعطیلی آن باید پرسید،
- این بازداشتگاه به چه منظوری تاسیس و استفاده شده است؟ چه کسی و تحت مسئولیت چه نهادی، دستور تاسیس و استفاده از این بازداشتگاه را صادر کرد؟
- چه سازمانی وظیفه تشخیص استاندارد بودن بازداشتگاه ها را دارد و کوتاهی این سازمان در مورد این بازداشتگاه به چه دلیل بوده است؟
- فرد یا افرادی که مسئول و باعث این خطا بوده اند چه کسانی هستند و آیا اکنون تحت پیگرد قانونی هستند یا در جایی دیگر مشغول به کار هستند؟
- عاملان فجایع انجام شده در این بازداشتگاه تحت امر چه نهادی دست به این کار زده اند؟ آیا اینان نیز عناصر خودسر بوده اند و مافوقی ندارند؟
- چه مرجعی برای شکایت آسیب دیدگان و پیگیری حقوق تضییع شده آنها در نظر گرفته شده است؟
- چه راهکاری برای تضمین عدم بروز چنین حوادثی در آینده در نظر گرفته شده است؟
- چه تضمینی برای استاندارد بودن و انسانی بودن وضعیت سایر بازداشتگاهها وجود دارد؟
- تعطیلی این بازداشتگاه بر اساس یک نظام نظارتی و قانونمند بوده است یا صرفا به دلیل رسانه ای شدن موضوع دستور به اقدام عاجل داده شده است؟
و بسیاری سوالهای دیگر...

در واقع حکومت در حال حاضر، برای آرام کردن جامعه، به الگوی نخ نما شده خود روی آورده
است که به نظر می رسد در وضعیت بحرانی این روزها، بی اثر بوده و انسان را بیشتر به یاد رفتارهای مشابهی که شاه در سال 1357 انجام داد، می اندازد.

در پستی دیگر، در این رابطه به تفصیل خواهم نوشت.

پی نوشت. نکته دیگری که در دستور آیت الله خامنه ای مستتر است، اینست که دلیل تعطیلی، استاندارد نبودن بازداشتگاه ذکر شده است و هیچ اشاره ای به بُعد انسانی قضیه، پیگیری صحت و سقم شکنجه ها، و سلب حقوق اولیه بازداشت شدگان نشده است

ایران، اسلام، و حکومت قانون؛ فرانسیس فوکویاما

2009-07-29T02:09:00.000-07:00

ترجمه مقاله ای از فرانسیس فوکویاما استاد اقتصاد سیاسی دانشگاه جانزهاپکینز توسط صادق رحیمی در وبلاگ او منتشر شده است که خواندن آن را به شما توصیه می کنم. مقاله اصلی به زبان انگلیسی در وال استریت جورنال را می توانید در این آدرس بخوانید.

در ادامه خلاصه ای از بخشهای مهم این مقاله را می آورم.

- دانشمندان علوم سیاسی «جمهوری اسلامی ایران» را به عنوان یک نوع جدید از رژیمهای «استبدادی انتخاباتی» طبقه بندی میکنند. آنها این رژیم را در همان سبدی قرار میدهند که ونزویلای هوگو چاوز را یا روسیهٔ ولادیمیر پوتین را گذاشته اند. از این دیدگاه، ایران اساسا یک رژیم استبدادی است که توسط یک حلقهٔ کوچک از روحانیون و نظامیان اداره میشود که از انتخابات برای مشروعیت بخشیدن به خود استفاده میکنند.

- بخشی از قانون اساسی که واقعا مسئله دار است فصل هشتم (اصول ۱۰۷ تا ۱۱۲) است، که به شورای نگهبان و «رهبر» میپردازد. تمام روندهای دموکراتیک و حقوقی که در بخشهای قبلی قانون اساسی آمده اند، اکنون محدود و مشروط میگردند به قدرتهای خاصی که به رهبر و شورای مرکب از روحانیون عالیرتبه اختصاص داده شده.

- [در آلمانِ پیش از جنگ جهانی اول] قسمت غیر منتخبِ بدنه رهبریِ کشور کنترل نیروهای مسلح‌ را در دست داشت، اما نهایتا این نیروهای نظامی بودند که کنترل رهبری را به دست گرفتند. به نظر میرسد در ایران نیز همین داستان در حال تکرار باشد.

- ایران ممکن است در چارچوب کلی قانون اساسی ۱۹۷۹ به سوی یک دموکراسی قانون سالار تکامل بیابد. چنان تکاملی مستلزم این خواهد بود که اصل ۱۱۰ که کنترل نیروهای مسلح و صدا و سیما را به ولایت فقیه میبخشد ملغی شود، و وظائف شورای نگهبان به چیزی مثل یک دادگاه عالی سپرده شود که قادر باشد بر مطابقت قوانین با احکام شریعت نظارت کند. و در نهایت شورای نگهبان هم میتواند تحت نوعی سیستم کنترل دموکراتیک قرار بگیرد، چیزی شبیه به دادگاه عالی ایالات متحده، حتی اگر اعضایش هنوز به داشتن تحصیلات دینی ملزوم باشند.

- حلقهٔ بسته روحانی-نظامی که در حال حاضر قدرت را در دست گرفته به احتمال زیاد ایران را به درگیری با دیگر کشورهای منطقه خواهد کشاند تا به راحتی قدرت و مشروعیت خود را تثبیت گرداند. بیائید امیدوار باشیم که مردم ایران موفق شوند تا قبل از رسیدن به چنین نقطه ای کشورشان را در جهت تکامل سیستم سیاسی آن به یک دموکراسی قانون سالار پیش ببرند

How to calculate weight in Iran?

2009-07-28T15:36:00.000-07:00

In physics:
Weight= m x g (Mass x acc. of Gravity)

Nowadays in Iran, there are two types of weights:
Weight = m x g (Madness x Gun)
Weight = m x g (Maturity x Greenness)

.

رهبر و احمدی نژاد؛ جنگ زرگری یا شاخ و شانه کشیدن قبل از جنگی واقعی؟

2009-07-25T09:34:00.000-07:00

به نظر می رسد که سرنوشت کودتای 22 خرداد به سادگی قابل پیش بینی نیست. در هفته گذشته اتفاقاتی به وقوع پیوست که کمتر کسی با توجه به شرایط فعلی، انتظار بروز آنها را داشت. احمدی نژاد در دو حرکت غافلگیرکننده رسانه های داخلی را در بهت فروبرد. پافشاری بر انتصاب مشائی و برکناری وزرا را اگر بخواهیم بر اساس منطق دودوتا چهارتا تحلیل کنیم، باید آنها را در زمره حرکات انتحاری و پر هزینه ی سیاسی محسوب کنیم. از یک طرف با پافشاری بر معاونت اولی مشائی و عدم توجه به نامه رهبری، ولایت مداری احمدی نژاد زیر سوال رفته است و از طرف دیگر درگیری در هیئت دولت، صفتِ نقدپذیری و مدیریت او را کاملا خدشه دار کرده است.
ولی از آنجا که در منطقِ احمدی نژاد و مصباحیان دودوتا چهارتا نمی شود و از همه مهمتر، علاقه وافر و انکارناپذیر احمدی نژاد به بحرانی کردن اوضاع کشور، اتفاقات اخیر را باید با جنبه احتیاط بررسی کرد.

در پست قبلی به بررسی سناریوهای ممکن در رابطه با انتصاب و عزل مشائی پرداختیم. حال که خروجی های بیشتری به دست رسیده است، می توان با قطعیت بیشتری جنگ زرگری را منتفی دانست.
به نظر می رسد احمدی نژاد و حامیان او با در دست گرفتن رسانه ها، مجلس (از تعداد آرای داده شده در مسایل مختلف می توان گفت که حدود صد نماینده در مجلس مسیر احمدی نژاد را ارجح بر رهبر می دانند)، و قوای نظامی خود را محق تر به اداره کشور می بینند و به کشمکش با رهبری پرداخته اند. این امر می تواند ناشی از یک محاسبه اشتباه یا یک برنامه ریزی بسیار پیچیده باشد. مرکز اصلی و خبرساز بحران در هفته اخیر از زد و خورد بین جنبش آزادیخواهی و طرفداران کودتا به نزاع بین احمدی نژاد و طرفداران رهبر کشیده شده است. تاخیر احمدی نژاد در عزل مشائی و در نهایت پیذرش استعفا و نصب او در مقامی نزدیکتر به خود، عملا دهن کجی به آن طیفی از کودتاچیان بود که در سنگر ولایت موضع گرفته اند. درگیری و عزل وزرایی که به این طیف نزدیک هستند، احتمال چنین سناریویی را بیشتر می کند. از طرفی علنی ساختن نامه رهبر به احمدی نژاد و اعمال فشار از طرف شاهرودی برای تعیین تکلیف زندانیان در عرض یک هفته، را می توان پاتکهای طرفداران رهبر ارزیابی کرد. در واقع با این دو حرکت به احمدی نژاد خاطر نشان می شود که از رسوا کردن او در سطح رسانه ها ترسی ندارند و زندانیانی که عملا از آنها به صورت گروگان اسفتاده می شود را می توانند از دستش خارج کنند (بحث استفاده ابزاری از زندانیان از طرف کودتاچیان را باید با وسواس بیشتری بررسی کرد).

با این اوصاف، گذشته از بحث اشتباه در تحلیل وضعیت از طرف احمدی نژاد، یک سناریوی محتمل دیگررا می توان به شرح زیر در نظر گرفت:
رهبری به قصد در کنترل گرفتن کلیه امور کشور (احتمالا برای مساعد سازی بحث جانشینی خود) و احمدی نژاد برای ایجاد حکومت اسلامی مورد نظر خود، در جلوگیری از اراده مردم در انتخابات خردادماه با هم همسو شدند. در حال حاضر، با اتفاقات سرکوبگرانه و خشونت باری که در جهت اهداف احمدی نژاد صورت گرفته است، زمینه را برای تحقق اهداف مورد نظر رهبر نامساعد کرده است که نتیجه آن به صورت قدرت نمایی و کشمش بر سر کنترل جریان به سمت اهداف مورد نظر هر گروه بروز کرده است.

این سناریو در ادامه ممکن است به وضعیتهای متفاوتی ختم شود.
- کشمکش در زمان کوتاهی به پایان برسد و طرفداران رهبری در مقابل جناح طرفدار احمدی نژاد کوتاه بیایند. در این حالت با توجه به خدشه دار شدن شرایط رهبریِ آیت الله خامنه ای در سطح وسیع (عملا در همه سطوح)، جناح احمدی نژاد زمینه را برای سرکوب خونین و جانشینی فردی با زمینه اعتقادی و فکری همجهت با خود و دور از جناح راست سنتی مهیا خواهد کرد. این وضعیت احتمالا با عقب نشینی ملایم رهبر، حمایت مجدد از احمدی نژاد و تاکید بر حفظ وحدت شروع و با بحران سازی هایی در سطح داخلی و خارجی ادامه می یابد. احمدی نژاد در کلیه سطوح مدیریتی تغییرات عمده ای ایجاد خواهد کرد و زمینه را برای یک سرکوب شدید ایجاد خواهد کرد. لازم به ذکر است که با توجه به وزن کاریزماتیک رهبری، وضعیت فعلی تقسیم قدرت و میزان نفوذ در نهادهای اجرایی، عملا امکان تقیه و ضربه زدن در موقع لازم از جناح رهبری گرفته شده است و در صورت کوتاه آمدن، جناح طرفدار احمدی نژاد به پیروزی قطعی در درون جبهه کودتا می رسد.

- کشمکش در زمان کوتاهی به پایان برسد و جناح احمدی نژاد مجبور به عقب نشینی شود. در این حالت قوه قضائیه، صدا سیما و دیگر نهادهای زیر مجموعه رهبری دچار تحول سریع و اساسی خواهند شد. رهبری معتمدان خود را در صدر این نهادها قرار خواهد داد و نیروهایی که وفاداری کاملی را نشان نداده اند از نقاط حساس دور خواهد کرد. مجلس نیز با ابزار رای اعتماد، دولت را مجبور به پذیرش وزرای تحمیلی در وزارتخانه های کلیدی خواهد کرد. در این وضعیت جناح حامی احمدی نژاد در صورت امکان دست مقاومت خواهد زد (احتمالا از طریق ایجاد بحرانهایی که نیاز به اتحاد کودتاچیان دارد یا تخریب اطرافیان رهبر) و در صورتیکه امکان مقاومت نداشته باشد، دست به تقیه خواهد زد.

- کودتاچیان در زمان کوتاهی از طریق مذاکره و امتیازدهی، رضایت یکدیگر را جلب و بحران را کنترل کنند. چنین وضعیتی با توجه به عمق شکاف ایجاد شده و کشیده شدن آن به رسانه ها کمی نامحتمل است و حتی در صورت انجام تبعات این اتفاقات به صورت آتش زیر خاکستر باقی خواهد ماند و در آینده نزدیک با بروز حادثه ای مشابه مجددا زبانه خواهد کشید. کنترل کامل این بحران از سمت کودتاچیان باید به عنوان زنگ خطری به نشانه پایداری بیش از حد انتظار جبهه کودتاچیان و نیاز به حرکتهای منسجم تر از طرف جنبش، در نظر گرفته شود.

- این مساله در زمان کوتاه حل نشود و طرفین به درگیری ادامه دهند. با توجه به وجود جنبش آزادیخواهی مردم، احتمال بروز چنین حالتی بسیار کم است و جناح کودتا برای از دست ندادن کامل قدرت مجبور است که بحرانهای داخلی را به سرعت به نقطه پایدار برساند. با وجود این، در صورت بروز چنین حالتی، با توجه به خصوصیات جناحها، طرفین به جنگ شدید و بی قاعده ای کشیده خواهند شد که در آن اصول سیاسی، اخلاقی، و اجتماعی هیچ جایگاهی نخواهد داشت. افشاگری، تخریب شخصیت، کارشکنی، گرو کشی و حتی حذف فیزیکی از شگردهای هر دو جناح جبهه کودتاست که در وضعیت یاد شده انها را به کار خواهند برد.

باید توجه داشت که این شکاف ایجاد شده در درون جبهه کودتاچیان با ریزش بهمنی نیروهای طرفدار کودتا که از مدتی پیش آغاز شده است، متفاوت است. این شکاف هنوز در درون اردوگاه کودتاچیان قرار دارد و دخالت فعال و حساب نشده هواداران جنبش آزادیخواهی می تواند به ترمیم آن و اتحاد دوباره نیروهای کودتاچی منجر شود. تمرکز نیرو بر خواسته های اصلی جنبش و ایفای نقش کاتالیزور درعمیقتر شدن شکاف بوجود آمده (مانند آنچه هاشمی سعی در ایجاد آن دارد) باید از طرف طرفداران جنبش انجام پذیرد.

انتصاب و عزل مشائی؛ تحلیلی بر سناریوهای ممکن

2009-07-22T05:36:00.000-07:00

چند روزی به دلیل سفر به اینترنت دسترسی نداشتم. در کوران اخبار مربوط به نماز جمعه 26 تیرماه و در استقبال سرد مردم مشهد، اسفندیار رحیم مشائی، رئیس سازمان گردشگری و جهانگردی، از طرف احمدی نژاد به سمت معاون اولی ریاست جمهور برگزیده شد. این خبر در هفته جاری موازی با پینگ پنگ لفظی رهبری و هاشمی، در کانون توجه قرار گرفت. در این پست به بررسی دلایل ممکن برای این انتصاب در سه گروه کلی اشتباه در تصمیم گیری، جنگ زرگری و یکدست سازی حاکمیت، خواهم پرداخت.

تصمیم گیری اشتباه
معروف است که دیکتاتورها در لحظاتی تصمیمات اشتباهی می گیرند که بعدها با بررسی امر، هیچ تفسیر و توجیهی برای این تصمیم نمی توان یافت. از دید ناظر بیرونی، با توجه به سابقه موضع گیری سران جناح راست در رابطه با عملکرد مشائی، مخالفت شدید از سوی این گروه قابل پیش بینی بود. پا فشاری احمدی نژاد و استفاده از ادبیات تحقیر آمیز در مورد مخالفان این انتصاب از سوی هاشمی ثمره، واکنشها را تندتر و به ایجاد شکافی در حلقه کودتاچیان منجر شد. در اوضاع بحرانی فعلی، ایجاد یک جبهه جدید برای جنگ با هم پیمانان و طرفداران را شاید بتوان به حساب یک تصمیم اشتباه و شاید سرنوشت ساز گذاشت. از این دیدگاه، احمدی نژاد یا به دلیل عدم اعتماد به دیگران و یا به دلیل مدیریتی غیر علمی و هیاتی خود، با تحلیل غلط اوضاع، مرتکب چنین اشتباهی شده است. در این شرایط ورود آشکار به این صحنه از طرف طرفداران جنبش باعث متحد شدن مجدد نیروهای حامی کودتا می شود. شاید بهتر باشد که با فعال نگهداشتن موضوع از راه طنز، در مواقع مناسب و با ضربات حساب شده، به افزایش شکاف ایجاد شده در درون نیروهای حامی کودتا کمک کرد.

جنگ زرگری
می توان اینطور تصور کرد که این انتصاب بر اساس یک سناریوی از پیش تعریف شده و مورد توافق سران جناح راست، انجام شده است. ولی سوال اینجاست که در این حالت اهداف این سناریو چه بوده است؟
1- تحت الشعاع قرار دادن نماز جمعه 26 تیر ماه
سخنان هاشمی و حضور گسترده مردم در مراسم نماز جمعه، مهمترین اتفاق هفته گذشته بود. سفر احمدی نژاد به مشهد با وجود تلاشهای بسیاری که از طرف رسانه ها انجام شد، نتوانست موج خبری ایجاد کند و به سرعت به فراموشی سپرده شد. با توجه به دست خالی کودتاچیان برای تولید خبر در این هفته، ترس از هدایت رسانه ای طرفداران جنبش آزادیخواهی، به خصوص با توجه به پیش بینی که از نتایج موفقیت آمیز مراسم نماز جمعه می شد، کودتاچیان را برآن داشت که یک موضوع داغ خبری را برای خود در این هفته رزرو کنند. درحال حاضر خبرهای مربوط به مشائی و خبرهای مربوط به خط و نشان کشیدنهای رهبری و هاشمی برای یکدیگر، حجم تولید خبر را تقسیم کرده اند و مانور جناح اصلاح طلبان بر موضوع رفراندوم را کاملا تحت الشعاع قرار داده اند. این فضای رسانه ای برای کند کردن نرخ ریزش نیروهای طرفدار کودتا، بسیار حیاتی بود چون تسخیر اخبار با حضور گسترده در نماز جمعه، قدرتنمایی هاشمی، و تولید خبر از طرف خاتمی و موسوی می توانست ضربه ای کاری به جناح کودتا باشد.

2- منحرف ساختن سر پیکان جنبش از کل نظام و رهبری به دولت و احمدی نژاد
در روز 23 خرداد ماه 1388، رهبری عملا سرنوشت خود را به دولت کودتا گره زد. اگر فرض کنیم که کودتاچیان خود را در وضعیت باخت قطعی می بینند، یک راه نه چندان مطمئن برای بیرون رفتن از این وضعیت، مصالحه و قربانی کردن احمدی نژاد در ظاهر است. با پافشاری احمدی نژاد بر انتصاب خود و مانور بسیار دقیقی از طرف جناح راست، طیف کندروی جنبش آزادیخواهی که حفظ نظام را ارجح می داند، فشار خود را از کل نظام و رهبری، همسو با اصولگرایان به دولت منتقل می کند. در صورت وقوع چنین وضعیتی، علاوه بر کاهش فشار از رهبری، شاهد شکاف در جنبش آزادیخواهی نیز خواهیم بود. لازم به ذکر است که تاکتیک حفظ نظام و حمله به دولت، برای ایجاد شکاف و ریزش در نیروهای طرفدار کودتا بسیار لازم است اما اگر این تاکتیک خود به استراتژی بخشی از جنبش تبدیل شود، نتیجه معکوس داده و باعث ایجاد شکاف در جنبش خواهد شد.

3- موقتی بودن انتصاب مشائی و زمینه سازی برای معرفی جانشینی که به خودی خود مقبول نیست
احمدی نژاد در سناریویی مشابه برای وزارت رساندن صادق محصولی، با قربانی کردن علی کردان و سپس دلجویی از او با انتصاب در یک پست مناسب، به هدف خود رسید. محصولی، یارغار سپاهی و میلیاردر احمدی نژاد که پرونده های متعدد فساد مالی او امکان به وزارت رسیدنش در حالت عادی را از بین برده بود، پس از استیضاح جناجالی علی کردان و در حالی که مجلسیان و دیگر جناحها سرمست از این پیروزی بودند، با رایی حداقلی و مشکوک به وزارت کشور رسید تا بتواند عمده ترین نقش را در پیاده سازی کودتا گسترده ایفا کند. برای تحقق این سناریو، مانند مورد علی کردان، احمدی نژاد بر انتخاب خود پافشاری می کند، به هیچ توصیه ای گوش نمی دهد و کاملا خود را تاثیر ناپذیر از انتقادات نشان خواهد داد. سپس با استعفای اجباری یا پس از جلسه رای اعتمادی پر تنش، از مشایی دست کشیده و انتخاب اصلی خود را به مجلس خواهد فرستاد. به نظر من اگر این سناریو در پیش باشد، هاشمی ثمره که پست من درآوردی دستیار ارشدی او واکنشهای انتقادی را به همراه داشته، می تواند هدف اصلی احمدی نژاد باشد.

4- پاتک به تحریم جلسات رای اعتماد
با توجه به تهدید نمایندگان فراکسیون اقلیت به تحریم جلسات رای اعتماد، انتصاب مشائی و پس از آن معرفی افراد بسیار ضعیف برای وزارت به دلایل مختلف نمایندگان را به صحن مجلس خواهد آورد؛ نمایندگان جناح راست برای راه نیافتن افراد ضعیف به دولت و فراکسیون اقلیت برای قطعیت بخشیدن به رای عدم اعتماد. البته با توجه به اینکه معاون اول رئیس جمهور نیازی به رای اعتماد مجلس ندارد، اگر دولت هدف پاتک به تحریم را داشته باشد که بسیار فرض دور از انتظاری است، انتصاب مشائی تنها یک محرک و کاتالیزور قوی برای این پاتک است که به نظر من، در مقابل هزینه انجام شده، معقول به نظر نمی رسد.

5- ترمیم چهره نقد ناپذیر دولت و عدالت زیر سوال رفته رهبری
دوست عزیزی این سناریو را با قلمی شیوا تحت عنوان [عزل مشائی، پرده ای دیگر از دولت مردم فریب] بررسی کرده است. به صورت خلاصه، دولت برای ترمیم چهره خود سر و نقد ناپذیر خود، حرکتی را انجام داده و سپس با قبول نظرات مخالفان (از درون طرفداران کودتا)، به عقب نشینی پیروزمندانه ای می دهد. با اینکار طرفدارانی که خود را از حلقه اصلی بیرون و از دستیابی به غنائم کودتا خود را محروم می بینند، مجددا به موضع مناسب برگردانده می شوند. در صورتیکه در این عقب نشینی، رهبری هم نقش مشخصی را ایفا کند، مثلا طی یک سخنرانی، آنگاه ناعادل بودن رهبر و حمایت بی چون و چرای او را از دولت کودتا زیر سوال خواهد رفت وبه این ترتیب رهبری برای خود تا حدودی در برابر نیروهای در حال ریزش داخل حلقه کودتا ایجاد کاریزما و مشروعیت خواهد کرد. برای تکمیل این سناریو به عقب نشینی مودبانه احمدی نژاد، تاکید بر مردمی بودن و فراگیر بودن دولت او و حرکت پدرانه رهبری در حل این معضل نیاز است.

یکدست سازی حاکمیت
امکان دیگری را که می توان تصور کرد، ادامه سیاست یکدست سازی حاکمیت است. از این منظر، کودتاچیان برای اجرای یک سرکوب شدید و خونین، نیاز به پاکسازی اردوگاه خود دارند. به یاد داشته باشیم که قتل عام زندانیان سیاسی در تابستان 1367، انتقادهای گسترده ای را در داخل بدنه نظام بوجود آورد. با سرکوب این انتقادات و در راس آن عزل آیت الله منتظری، زمینه ای مساعد برای پذیرش رهبری آیت الله خامنه ای فراهم شد. اگر در آینده نزدیک، احمدی نژاد بر این انتصاب خود پافشاری کند، ادبیات تحقیر امیز خود را ادامه دهد، مخالفتهای درون جناح راست ادامه یابد و رهبری حرکت محکم و مشخصی در مخالفت با این انتصاب انجام ندهد، می توان گفت که این فرضیه به حقیقت نزدیک بوده است.

به این ترتیب، به نظر می رسد که یک حرکت مناسب از طرف جنبش، بی اعتنایی ظاهری به خبرهای مربوط به مشائی و تداوم کشمکش درونی جناح حامی کودتا از طریق به طنز کشیدن موضوع می توان باشد. تاکید مکرر و آگاه سازی وسیع مردم از خواسته های اصلی جنبش مانند آزادی زندانیان، ساقط ساختن دولت کودتا، محاکمه قاتلین، کودتاچیان و حامیان آنها، و ایجاد رسانه های مستقل و آزاد امری بسیار حیاتی است

تحلیلی بر کودتای 22 خرداد – بخش سوم

2009-07-19T06:03:00.000-07:00

در دو قسمت قبلی تحلیل کودتای 22 خرداد [1 و 2] به سوالهای اساسی مطرح در این بحث اشاره کردیم و در بررسی بازیگران اصلی این حادثه به تحلیل نقش دولتهای خارجی، ساز و کار مبارزاتی احزاب و تاثیر افکار عمومی سخن گفتیم و تعامل رسانه ها و ستارگان را به عنوان یک هدف مناسب برای جهت دهی به افکار عمومی و در نتیجه تاثیر مناسب بر رفتار دولتهای خارجی معرفی کردیم. با وجود اینکه چند مورد مهم دیگر از جمله "راهکارهای عملی درگیر کردن ستارگان و رسانه ها"، "روش برخورد با کشورهایی که نقش افکار عمومی و مبارزات حزبی در آنها چشمگیر نیست (مانند چین و ونزوئلا)" و "دامهایی که در تحریک دیگر دولتها به موضعگیری وجود دارد" نیاز به بررسی دارند، موضوع این پست را به نهادهای قدرت در حکومت ایران به عنوان یک سر اصلی این بحران اختصاص می دهم.

چکیده. بر خلاف حکومت شاهنشاهی گذشته و بسیاری از رژیمهای دیکتاتوری که یک فرد مشخص مبدا دیکتاتوری شناخته می شود، رژیم حاکم بر ایران فاقد چنین ویژگی است. حکومت فعلی از تعامل چندین نهاد قدرت با خواستگاههای متفاوت که به صورت پیچیده ای در هم تنیده اند تشکیل شده است. به صورت کلی این نهادها را می توان درسه گروه اصلی اقتصادی، دینی و نظامی دسته بندی کرد. در این مقاله با معرفی ویژگیها و نقش هر یک از این نهادها به صورت خلاصه به بیان جایگاه هر یک در تحولات اخیر خواهیم پرداخت و پدیده ای به نام سپاه و حرکت خزنده آن را به عنوان مجری اصلی طرح کودتای اخیر بررسی خواهیم کرد.

نهادهای اقتصادی
بنگاههای اقتصادی ایران هنوز به صورت سنتی و غیرمدرن اداره می شوند. یکی از مهمترین بنگاههای اقتصادی که نبض اقتصادی هر کشور را در درست می گیرد بانکها هستند که متاسفانه در کشور ما از ابتدای شکل گیری، بسیار ضعیف و غیر مستقل اداره شده اند. به صورت تاریخی بازار یکی از نقاط مهم تمرکز اقتصاد در ایران بوده است و سیاستهای اقتصادی دولتها در صد سال گذشته کاملا متاثر از اراده بازار شکل گرفته است. با دقت در ساختار بازار در می یابیم که بازار فاقد یک سیستم مرکزی تصمیم گیری است. در واقع هر کنترل و تصمیم گیری های کلان صنف را عده ای معدود انجام می دهند. هر یک از این افراد نقشی مشابه با نقش پدر خوانده در سیستم مافیا بر عهده دارد. سیاستهای کلان بازار از تعامل پدر خوانده های اصناف شکل می گیرد. این تعامل در سالیان دراز به تعادلی نسبی در تقسیم قدرت منجر شده است و همه بر اساس اصولی کلی در قلمرو خود مشغول فعالیت هستند. علاوه بر اصول سنتی تعامل که عدول از آنها با واکنش شدید جمعی روبرو خواهد شد، پدر خوانده ها از طریق ابزار ازدواج، ضمانتهای اجرایی و پایبندی بر اصول را تداوم می بخشند. توزیع شدن قدرت و گره خوردن منافع جمعی با منافع فردی، یک پیکر یکپارچه را از بازار ساخته است. از دیگر ویژگیهای حاکم بر بازار می توان به تاکید مفرط بر سنتها، اینرسی بالا برای تغییر و پذیرش مدرنیته اشاره کرد.

نهادهای دینی
دین از دیرباز به منظور حفظ امینت اجتماعی و اخلاقی جامعه به کار گرفته شده است. به مرور با شکل گیری نهادهای تخصصی، کاربرد دین و به مرور به محلات یا حتی افراد محدود شده بود. در تاریخ معاصر ایران و پیش از انقلاب 1357، طلبه ها و حجه الاسلامها به عنوان بازوان این نهاد، جایگاه بالایی از لحاظ اجتماعی و مالی نداشتند و فقط برخی آیات عظام قدرت سیاسی، اجتماعی و مالی خود را حفظ کرده بودند. مانند بازار، حوزه هم از یک ساختار توزیع شده قدرت استفاده می کند. آیات عظام به شکل پدرخوانده، دارای قلمرو، منابع مالی و نیروهای اجرایی هستند. اصول تعاملی سفت و سخت، استفاده از ازدواجهای داخلی برای تحکیم روابط، سنت گرایی و مقاومت در مقابل تغییر و مدرنیته از دیگر مشابهت های ساز و کار حوزه و بازار هستند.

نهادهای نظامی
در یک جامعه سالم، نهادهای نظامی مسئول حفظ امنیت داخلی شهروندان و استقلال ارضی کشور هستند. نظامیان در چنین جوامعی وفادار به قانون اساسی و ملت هستند و لاغیر. گردش مالی بسیار بالا، قدرت سرکوب ناشی از داشتن اسلحه و محرمانگی و امنیتی بودن بسیاری از فعالیتهای مرتبط با این نهادها، آنها را در معرض فساد قرار می دهد. در این بین برای جلوگیری از فساد نظامیان و کنترل قدرت آنها در امور داخلی، نهادهای نظارتی مستقل و قدرتمندی ایجاد می شوند. ولی زمانی که تعهد و وفاداری نهادهای نظامی به موضوعی جز ملت و قانون مربوط شود و دستگاههای نظارتی کارایی خود را در رابطه با این نهاد از دست بدهند، آن وقت نهادهای نظامی به اژدهایی سرکش تبدیل می شوند.
متاسفانه در کشور ما نهادهای نظامی به چنین فسادی آلوده شده اند. لازم به ذکر است که نویسنده از حضور بیشمار نظامیان سالم و فداکار اگاه است و منظور اصلی سیستم و ساز و کار حاکم بر نهادهای نظامی است. در گذشته، سیستم نظامی کشور شامل شهربانی، ژاندارمری و ارتش (با تعریف کار مشخص و حوزه عملیاتی مستقل از بقیه) بود. ولی پس از انقلاب سال 1357 این ساختار به مرور دچار تغییرات اساسی شد. در حال حاضر محدوده فعالیتها و اختیارات نهادهای نظامی برای عامه مردم (و به ظاهر برای خود آنها) مشخص نیست. گوناگونی سازمانها، وظایف موازی، همپوشانی محدوده فعالیتها تعیین اینکه دقیقا چه نهادی مسئول چه چیزی است را بسیار سخت و گاهی ناممکن می کند. روند این دگرگونی، نقاط عطف تاریخی موثر و نحوه نصب و حذف مهره ها از مسایل جالبی است که باید مستقلا مورد بررسی قرار گیرد اما به صورت خلاصه، یک حرکت برنامه ریزی شده و هوشمند از لحظه پیروزی انقلاب با هدف ایجاد یک ساختار نظامی وفادار به غیر از ملت و قانون شروع شد و در حال حاضر به شکل فعلی پدیدار شده است. نکته قابل توجه اینست که بر خلاف دو نهاد قبلی، نهادهای نظامی دارای ساختار سلسله مراتبی و روابط کاملا تعریف شده هستند. ولی در طی سالیان جنگ و پس از آن، نیروهایی موازی با ارتش (به خاص منظورسپاه و بسیج) ایجاد شدند که ساختار آنها تا حد زیادی از ساختار توزیع شده قدرت در حوزه و بازار الهام گرفته بود. فرماندهان و سرداران هر یک دارای قلمرو و نیروهای اجرایی شدند و به خصوص پس از جنگ سعی در تقسیم منافع کردند. اما یک تفاوت عمده سپاه با دو نهاد دیگر، سنتی نیودن و استقبال از تکنولوژی بود که راه ورود به محدوده های بکر را برای آنها هموار می کرد.

پس از تعریف کلی این سه نهاد تاثیرگذار به نقش هر یک در وقایع اخیر می پردازم. پس از پایان جنگ و فوت آیت الله خمینی، سه نهاد قدرت ذکر شده به مرور دچار دگردیسی شدند. سپاه و حوزه عملا وظایف اصلی خود را کنار نهادند و با استفاده از رانتها و امکاناتی که در اختیار داشتند شروع به ورود به قلمرو نهاد سوم یعنی بازار کردند. در ابتدا واکنش بازار به این حرکت به دلایلی مثبت بود. ساختار مشابه حوزه و بازار و همکاری آنها در انقلاب 1357، زمینه های تعاملی بسیاری را ایجاد کرده بود. از طرف دیگر، ده سال پس از انقلاب و با فروکش کردن بحرانهای اصلی، دولتهای هاشمی و خاتمی سعی در قانونمند کردن تعاملات و قدرت دادن به نهادهای قانونی کردند. در کنار اینها حضور نسل جدیدی که به تغییر و مدرنیته علاقمند بود، عملا باعث می شد که بازار به دنبال حامیان قدرتمند باشد. به این ترتیب در ابتدا، بازار با آغوشی باز به استقبال حوزه و سپاه رفت.
به مرور، حوزه و سپاه، بازار را بین خود تقسیم کردند و در حال حاضر از ساختار سنتی و قدرتمند بازار، چیزی جز یک پوسته باقی نمانده است. دو نهاد جدید از ساختارهای حاکم بر نظام سنتی توزیع کالا در ایران بی خبر بودند، از طرفی امکانات آنها از جمله بنادر غیر قانونی، معافیتهای گمرکی و مالیاتی، این دو نهاد را پس از مدتی به سمت واسطه گری در واردات کشانید. اینکار هم سود بیشتری داشت و هم انها را از درگیر شدن با ساختارهای سنتی تولید و توزیع در داخل دور می کرد. تولید کنندگان داخلی که بخش عمده ای از تراکنشهای مالی بازار در رابطه با محصولات آنها بود به مرور نابود شدند و بازار با ضیعف شدن این بخش و عدم توانایی در رقابت با واردکنندگان حوزوی و سپاهی عملا به واسطه درجه دوم تبدیل گشت. نکته قابل توجه اینست که بازار پیش از آنکه بفهمد، بلعیده شد. این امر می تواند دو دلیل داشته باشد: اول اینکه یک ساختار توزیع شده که آهسته آهسته هضم می شود، قابلیت واکنش به موقع و هماهنگ را ندارد. در اینجا همان مثال معروف پختن قورباغه به ذهن می آید.دوم عدم دسترسی به رسانه و خبر رسانی مدرن بود که اطلاع رسانی سالم، سریع و تحلیل دقیق اوضاع را در داخل بازار غیر ممکن می کرد.
سپاه علاوه بر بازار سنتی، به دلیلی تفاوتی که در زمینه استقبال از تکنولوژی داشت، توانست به قلمروهای دیگری مانند قراردادهای کلان نفتی و گازی، پروژه های بزرگ عمرانی و تکنولوژیکی پای بگذارد. در چهار سال دولت احمدی نژاد، سپاه اهرمهای سیاسی و امنیتی مهم را نیز در دست گرفت و عملا خود را اختاپوسوار در بسیاری از امور دخیل کرد. مجددا لازم به ذکر است که در این سلسله مقالات، کلمه سپاه به صورت خاص برای یک مافیای سیاسی-اقتصادی خاص استفاده می شود و بدنه سپاه پاسداران و فرماندهان شریفی که فرزندان همین خاک هستند را شامل نمی شود.
با انتخاب احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهور در سال 1384، و به صورت واضحتر پس از کودتای 22 خرداد، حوزه هم مورد هجوم سپاه قرار گرفت؛ ابتدا به صورت غیر مستقیم و با اخته کردن این نهاد از طریق بی اعتار ساختن ان در جامعه و سپس با جذب برخی هسته ها در داخل حوزه. نویسنده سناریوهای مشکوکی مانند پرونده پالیزدار و حاج آقا گلستانی و موارد مشابه آنها در گذشته را بی ارتباط با چنین سیاستی نمی داند. ولی اینبار به دلیل نزدیکی به نهادهای امنیتی و در دست داشتن رسانه، حوزه واکنشهای سریعتر و شدیدتری را از خود نشان داد که آخرین آنها عدم پذیرش احمدی نژاد و به صورت خاص در نماز جمعه 26 تیرماه 1388 دیده شد.
در مجموع می توان نتیجه گرفت که طرفِ اصلی جنبش آزادی خواهانه مردم ایران در حال حاضر، مجموعه ای است که به صورت کلی می توان آن را سپاه نامگذاری کرد. این مجموعه بر خلاف ظاهر، به صورت مافیایی اداره می شود و تا کنون موفق شده است که بازار را کاملا ببلعد و تا حد زیادی حوزه را منفعل کند. با در دست داشتن روشهای سنتی و مدرن جهت دهی به افکار عمومی مانند ائمه جمعه و جماعت در سراسر کشور و برنامه سازی گسترده در رسانه ها، تسخیر مجلس و دولت، و داشتن تجهیزات نظامی، مجموعه سپاه خود را نیرویی غیر قابل شکست ارزیابی کرد و به کودتای 22 خرداد دست زد.
ولی در مقابل چنین پدیده ای چگونه باید مقاومت کرد. در حال حاضر، راهکارهای استفاده شده در انقلاب مشروطه و 1357 کارایی خود را از دست داده اند. اعتصاب بازار دور از ذهن است و حوزه هم تاثیرگذاری خود بر مردم را از دست داده است. در چنین شرایطی نیاز است تا دشمن جدید را بهتر و دقیقتر بشناسیم تا بتوانیم به نقاط ضعف او با راهکارهای موثر ضربه بزنیم. در پستهای آتی به امر خواهم پرداخت

نماز جمعه این هفته؛ عبور از نقطه بحرانی ریزش

2009-07-18T10:00:00.001-07:00

در هر حرکت اجتماعی، مدل گسترش رفتار یا عقیده در جامعه را می توان به دو حالت کلی دسته بندی کرد. در دسته اول، احتمال آنکه یک فرد به یک رفتار یا عقیده گرایش پیدا کند، متناسب با درصد افرادی از جامعه (یا اطرافیان آن فرد) است که به آن عقیده یا رفتار گرایش دارند. در این حالت هر چه یک عقیده فراگیرتر می شود به همان نسبت احتمال گرایش افرادی با عقاید دیگر به آن گروه بیشتر می شود. در دسته دوم وضعیت کمی متفاوت است. در بعضی شرایط زیاد شدن طرفداران یک عقیده تا یک نقطه بحرانی تغییری در احتمال گرایش طرفداران عقاید دیگر ایجاد نمی کند. اما به محض عبور از یک نقطه خاص، احتمال گرایش دیگران به صورت ناگهانی بالارفته و طرفداران دیگر عقاید بهمنوار به سمت دیگر ریزش می کنند.
در رابطه با جنبش آزادیخواهی مردم ایران، موج سبز تا حد زیادی از قانون اول پیروی می کرد. هر چه به انتخابات نزدیک می شدیم، افراد با توجه به نسبت عقاید اطرافیانشان به سمت جنبش کشیده می شدند. در اردوگاه مقابل نیز ریزش به صورت تدریجی انجام می شد. اما به عقیده من، ریزش طرفداران کودتا، بعد از 22 خرداد از مدل دوم پیروی می کند. زمانی که وزن جنبش آزادیخواهی به حد مشخصی برسد، بهمن ریزش از حامیان کودتا شروع خواهد شد و آنجاست که در مدت زمان کوتاهی جنبش به پیروزی خواهد رسید.
وزن یک جنبش به تعداد طرفداران در سطح عامه مردم و به قدرت فعالین طرفدار بستگی دارد. حکومت در اولین قدم خود و به صورت مستمر سعی در دستگیر و منفعل کردن چهره های سیاسی طرفدار جنبش نمود و با اینکار سعی می کرد که وزن ظاهری جنبش را در سطح طرفداران خود کم جلوه دهد. اتفاقاتی که در نماز جمعه 26 تیرماه افتاد، به دلایل مختلف از جمله حضور گسترده مردم، طولانی شدن مقاومت، اضافه شدن هاشمی به صورت علنی و فعال، تهدید هاشمی به جهت گیری علما و مجلس خبرگان و برخی دلایل دیگر، وزن زیادی را به جنبش آزادیخواهی ایران اضافه کرد. نظر شخصی نویسنده اینست که جنبش در این زمان نقطه بحرانی را رد کرده است و به زودی شاهد ریزش بهمنوار در سمت طرفداران کودتا به خواهیم بود.
باید توجه داشت که این ریزش در ابتدا به صورت پنهان صورت می گیرد (در واقع حکومت سعی در مخفی سازی آن می کند) که آثار آن از بهم ریختگی و بی روحیگی نیروهای طرفدار کودتا، اعمال حساب نشده و گافهای بیشمار، پرخاشگری، و تلاش برای روحبه سازی با روشهای ابتدایی و نخ نما شده (و نه به صورت سیستماتیک، برنامه ریزی شده و عمیق) در رسانه های مربوطه هویدا خواهد شد. پس از این مرحله کودتاچیان قدرت خود را برای پنهان سازی ریزش از دست خواهند داد و از آن نقطه پیروزی جنبش در کوتاهترین مدت دیده خواهد شد.

به امید آن روز

بایدها و نبایدهای مراسم نماز جمعه این هفته

2009-07-13T03:05:00.000-07:00

باز هم با توجه به حساسیت موضوع ترجیح دادم که این پست را هم به موضوع نماز جمعه این هفته اختصاص بدهم. [نماز جمعه این هفته تهران به امامت هاشمی: رفتن یا نرفتن؛ مساله اینست]

چکیده. باید در نظر داشته باشیم که هدف اصلی ما، استفاده از مراسم نماز جمعه برای نمایش همبستگی و گستردگی جنبش سبز و تجدید قوای روحی خودمان است. پس با رجوع به خرد خود، هر عملی که در این راستا باشد را انجام می دهیم و از هر عملی که ما را از این هدف دور کند پرهیز می کنیم. هدف اصلی ریزش و تشکیک در طرفداران کودتا و جذب و همبستگی در طرفداران جنبش سبز می باشد.

نکته مهم. لغو یک طرح برنامه ریزی شده در آخرین لحظه بسیار معقول تر از تصمیم به برگزاری و برنامه ریزی در آخرین لحظه است. بنابراین بهتر است برای شرکت در مراسم نماز جمعه این هفته برنامه ریزی کنیم، امکان عدم برگزاری را با دلیل به مردم اطلاع رسانی کنیم و منتظر شرایط بمانیم.

آیا باید نماد سبز همراه داشته باشیم؟

همراه داشتن نماد سبز به دلایل زیادی در هر لحظه و مکان لازم است. اما توجه داشته باشیم که این نماد باید متناسب با هر اجتماع انتخاب شود. با احتمال زیاد نماز جمعه این هفته با بازرسی های گسترده ای مواحه خواهد شد. هدف این بازرسی ها، کاهش تعداد طرفداران جنبش و آشوبگر جلوه دادن آنها خواهد بود. مثلا برای حضور در نماز جمعه بادکنک سبز نماد هوشمندانه ای نیست چون از ورود دارنده آن ممانعت خواهد شد و حتی در صورت ورود هم با عنوان اختلال در نماز با آن برخورد خواهد شد. با توجه به تجربه شخصی خود، می توانیم نماد سبز را از موارد زیر انتخاب کنیم:
تسبیح با دانه درشت، پارچه ای که زیر مهر و روی سجاده پهن می شود، جزء سی ام قرآن که معمولا جلد آن سبز است، داشتن شعارهای کاملا عادی و معمول در نماز جمعه مانند "حی علی الصلاه" ولی بر روی مقوای سبز و بسیاری ایده های خلاقانه دیگر که کاملا با فضای مراسم همخوانی دارد و احتمال برخورد با آنها را بسیار کم است.

چه شعاری بدهیم؟

این مراسم به خودی خود، شعارهای سنتی دارد که تغییر ناگهانی آنها حداقل در شرایط کنونی بسیار سخت است. ولی می توانیم با تغییرات جزئی بار معنایی برخی از آنها را به سمت گرایشات جمع حاضر تغییر دهیم. به عنوان مثال می توانیم برای تکبیر از همان شعار الله اکبر ولی با دنباله لا اله الا الله که به نوعی تکفیر دیگر پرستی است، استفاده کنیم. صلوات هم از ذکرهای معمول و مناسب برای این مراسم است. در لحظه ورود هاشمی، "صلی علی محمد یار خمینی آمد" را می توان شعار داد. در اغلب موارد هم نیازی نیست خود را برای شعار دادن خسته کنیم!

دیگر نکات:

- حضور با اعضای خانواده، همسایه ها و همکاران و تبدیل مراسم به یک محیط پر انرژی.
- حرکت به سمت محل مراسم به صورت جمعی
- پرهیز از هر گونه درگیری و حرکت و شعار مشکوک
- بحث سالم و اطلاع رسانی در صورت امکان (موضوعات روز مانند مسلمان کشی در چین می تواند مفید باشد)
- تمیز نگه داشتن محیط و جمع آوری آشغالها مربوط به خود پس از مراسم تا از این نظر هم تمایز به چشم برسد
- بر خورد شاد و همراه با تساهل با حرکات نیروهای انتظامی

نماز جمعه این هفته تهران به امامت هاشمی: رفتن یا نرفتن؛ مساله اینست

2009-07-12T16:04:00.000-07:00

پیش از ادامه بحث تحلیل کودتای 22 خرداد، موضوع نماز جمعه این هفته (26 تیرماه 1387) به امامت هاشمی را مهمتر دیدم. به همین دلیل این پست را به این مساله اختصاص می دهم.

چکیده. از نظر من حضور سازمانیافته و برنامه ریزی شده مردم در این رویداد می تواند به نتایج مثبت منتهی شود. در واقع هر رویداد که حساسیت رسانه ای بالا داشته باشد، یک فرصت است که نباید آن را از دست داد.

در ابتدا به بررسی نتایجی که از عدم حضور در این برنامه حاصل می شود می پردازم.

1- در صورت عدم حضور مردم در نماز جمعه این هفته، به مشروعیت نظام لطمه ای وارد نخواهد شد. در هر صورت همیشه به اندازه جایگاه که هدف اصلی تلویزیون نیز هست، نمازگزار حاضر می شود.
2- در صورت حضور حداقلی مردم، هاشمی که به دنبال نگه داشتن خود در حلقه قدرت است، به صورت کامل از جنبش مردمی جدا می شود. قطع امید هاشمی از حمایت مردم در زمان انتخابات مجلس ششم به جنبش اصلاح طلبی ضربه سنگینی زد. به عقیده من در این زمان حساس ما باید با تمام قوا برای ریزش هر چه بیشتر نیروهای هوادار کودتا مشغول شویم و از هر امکانی که باعث ریزش نیروهای هوادار جنبش یا باعث جذب نیروهای میانه به جناح کودتا می شود جلوگیری کنیم.
3- یک فرصت برای نمایش قدرت مردم در سایه یک امنیت نسبی از دست می رود.

حال ببینیم حضور در این مراسم به چه دستاوردهای مثبتی منتهی می شود.

1- برای جلوگیری از خاموش شدن جنبش، حضور گسترده مردم به صورت مداوم بسیار حیاتی است. در مراسم نماز جمعه این هفته، دقیقا مانند انتخابات، همه می دانند که چه طیفی و طرفداران چه گروهی شرکت کرده اند. مردم با حضور در کنار هم یکبار دیگر قدرت خود را حس می کنند و می توانند با سیگنالهای روحیه دهنده مانند نشان دادن علامت پیروزی با انگشت به یکدیگر، روحیه جمعی را باز سازی کنند.
2- این مراسم را می توان با خانواده، همسایه ها، افراد محل به صورت دسته جمعی شرکت کرد و علاوه بر بوجود آمدن فضای بحث و تحلیل، یک تمرین عملی برای تجمعهای بعدی میسر می شود.
3- تعداد زیادی از طرفداران جنبش دارای اعتقادات عمیق سنتی و مذهبی هستند و نماز خواندن در کنار یاران همفکر و همرزم شور و انرژی دوباره ای را به این گروه تزریق خواهد کرد.
4- یک احتمال اینست که در صورتیکه حکومت مطمئن شود که طرفداران جنبش به صورت گسترده شرکت خواهند کرد، نیروهای طرفدار خود را بسیج کند. این فرصت خوبیست تا به آنها نشان داده شود که طرفداران جنبش مسلمان و برادر انها هستند. از طرفی حکومت مجبور به توجیه نیروهای خود برای نماز خواند در پشت سر هاشمی خواهد شد.
5- فرصت ایده آلی برای اطلاع رسانی و تنظیم برنامه بعدی جنبش بوجود می آید.

و چه دامهایی در صورت حضور وسیع می تواند برای جنبش گسترده شود:

1- حضور ما و نماز خواندن در پشت سر هاشمی ممکن است امکان تبلیغات بر اساس تنفر از هاشمی را به جناح مقابل بدهد. به نظر من این موضوع حاکثر چیزی است که به دست جناح مقابل خواهد آمد که شاید بتوان آن را نیز خنثی کرد. البته هاشمی قبلا هم امام جمعه بوده است و خیلی از هواداران کودتا پشت سر او نماز خوانده اند و این حربه زیاد قابلیت مانور ندارد. از طرفی اگر حکومت تصمیم بگیرد که از حضور حداکثری نیروهای خود در این مراسم بهره بگیرد، همانطر که گفته شد، باید پیه نماز خواندن پشت سر هاشمی و توجیه آن برای هواداران خود را به تن بمالد.
2- در صورت حضور موسوی و کروبی، صحبتهای هاشمی حول محور اتحاد و کوتاه آمدن از حق خود برای وحدت ملی ایراد شود و به نوعی موسوی و کروبی را در عمل انجام شده قرار دهد و آنها را مجبور به رد دوباره این پیشنهاد کند. این حربه را می توان با بیانیه هایی با موضوعیت پاسداری از حق مردم، پیش از روز جمعه خنثی نمود. البته ممکن است هاشمی در طول هفته سیگنالهایی در رابطه با موضع گیری احتمالی خود بروز دهد که در صورت ظاهر شدن هاشمی در رسانه ها باید با دقت بررسی شود.
3- حکومت در زمان بنی صدر، تجربه به آشوب کشیدن مراسم نماز جمعه تهران در صورت حضور طیف مخالف خود را دارد. گرچه این تجربیات همگی به شکست انجامیده است اما ممکن است اینبار با برنامه ای متفاودت بخواهند تجربه به آشوب کشیدن نماز جمعه را تکرار کنند. این عمل جامعه را که به ظاهر آرامتر شده است مجددا به شرایط بحرانی خواهد کشید. توجیه اغتشاش در مراسم نماز جمعه و هزینه های بعدی آن، احتمال اتخاذ چنین رویکردی از طرف حکومت را بسیار کم می کند اما باید این گزینه به دقت تحلیل شود. مردم باید کاملا توجیه شوند که به هیچ عنوان از حرکتها و شعارهای مشکوک پیروی نکنند.

در مجموع آنچه گفته شد می توان نتیجه گرفت که حضور گسترده ولی بر اساس آگاهی و برنامه می تواند به دستاوردهای مثبتی برای جنبش آزادی خواهی ایران بیانجامد.

در همین زمینه: برنامه ریزی و هماهنگی برای نماز جمعه آینده

2009-07-11T18:41:00.000-07:00

"The media's the most powerful entity on earth. They have the power to make the innocent guilty and to make the guilty innocent, and that's power. Because they control the minds of the masses." (Malcolm X)

.

تحلیلی بر کودتای 22 خرداد – بخش دوم

2009-07-11T18:37:00.000-07:00

چکیده. این پست به بررسی اجمالی نقش دولتهای خارجی و تاثیر افکار عمومی در جهت گیری سیاسی دولتها اختصاص دارد. سیاستمدارن در جنگ بر سر تصاحب یا حفظ قدرت از حساسیتهای موجود در افکار عمومی بهره می برند و مانورهای سیاسی خود را بر این اساس طرح ریزی می کنند. در چنین فضایی جهت گیری افکار عمومی در جهت منافع ملت ایران و در خلاف جهت منافع کودتاچیان می تواند به یک "فشار سالم" خارجی بر کودتاچیان تبدیل شود. برای جهت دهی به افکار عمومی، رسانه ها به عنوان ابزار اصلی معرفی می شوند که در تعامل با ستارگان ورزشی و هنری در یک بازی برد-برد به تولید خبرهای پر مخاطب مشغولند. در این بین برای خبر سازی موثر، مداوم و همزمان اجتناب ازآفت روزمرگی، "خبرسازی ستارگان پیرامون موضوع کودتای ایران" می تواند به عنوان یک راهکار مناسب در نظر گرفته شود.

در قسمت اول تحلیل کودتای 22 خرداد گفته شد که پاسخ به سه سوال اصلی باید بررسی شود. برای تحلیل سوالهای اول و دوم نیاز است که سوال سوم پاسخ داده شود: "بازیگران اصلی و ابزارهای اصلی آنها چیست؟". در این پست تحلیلِ پاسخِ این سوال را آغاز می کنم.

همانطور که در قسمت اول گفته شد، دولتهای خارجی یکی از بازیگران اصلی این صحنه هستند. سیاستمداران در دنیای واقعی، غالبا متخصصینی هستند که برای رسیدن به قدرت و حفظ آن آموزش دیده اند. پس می توان گفت که هدف اصلی احزاب سیاسی و سیاستمداران رسیدن به قدرت یا حفظ آن است. برای حزب یا سیاستمداری که قدرت را در دست دارد (حزب حاکم) اولین هدف حفظ موقعیت است و برای احزاب رقیب تضعیف و پایین کشیدن حزب حاکم هدف اصلی می باشد. برای این امر در اغلب کشورهای دنیا جذب افکار عمومی نقش اصلی را در این مبارزه بازی می کند.

در این بین چیزی که در درجه پایین اهمیت قرار دارد منافع کشورها و ملتهای دیگر است. در واقع قانون جنگلی که در حال حاضر بر دنیا حاکم است ایجاب می کند که اگر کشوری بتواند با حفظ افکار عمومی خود، منافع ملت دیگری را تصاحب کند، اینکار برای سیاستمداران آن کشور پیروزی بزرگی محسوب خواهد شد. در وضعیت فعلیِ کشور ما، دولت در سیاست خارجی دست پایین را دارد. یعنی به دلیل اتفاقات پیش آمده، نقاط ضعف و آسیب پذیر زیادی دارد که در تعامل با دیگر دولتها، در صورتیکه از این نقاط مورد فشار قرارگیرد، باید راضی به دادن امتیاز شود. در واقع موقعیت کنونی سیاست خارجی کشور ما وضعیتی ایده آل برای بوجود آمدن یک ارتباط سود آور کاملا یکطرفه و شبه استعماری برای دیگر کشورها است.

به عنوان مثال حکومت ایران که همواره خود را مدافع حقوق مسلمانان جهان معرفی کرده است (یکی از مواضع حکومت که با یکسری از منافع آن گره خورده است) در مقابل قتل عام مردم مسلمان چچن توسط ارتش روسیه یا قتل عام مسلمانان ایغور در چین هیچ عکس العملی نشان نمی دهد. در واقع به عنوان مثال عدم حمایت از مسلمانان چین امتیازی است که دولت کودتا باید به دلیل حمایت ضمنی دولت چین به آنها اعطا کند و این مسلما تنها یکی از امتیازات اهدایی (مانند قراردادهای ارزان نفتی یا واردات کالا) است که به دلیل مشخصات رسانه ای آن به سطح جامعه رسیده است.

وضعیت دولتهای دیگر نیز مشابه خواهد بود. روسیه پس از آنکه افغانستان، پاکستان، ترکیه، آذربایجان، عراق و دیگر کشورهای عربی منطقه را تحت نفوذ آمریکا دیده است، حاضر نخواهد بود که آخرین و مهمترین پایگاه در خاورمیانه را نیز به آمریکا تقدیم کند. از این رو با توجه به وضعیت بحرانی دولت کودتا، نقشه نفوذ و سیطره کامل بر ایران را در پیش گرفته است. نشانه هایی دال بر وقوع چنین حادثه ای به صورت جسته و گریخته در بیانیه ها و از زبان سیاستمداران مختلف داخلی و خارجی شنیده می شود. [در این رابطه می توانید به "حضور در سیاست جهانی با کدام اصول؟" نوشته عباس عبدی مراجعه نمایید.]

آمریکا، اروپا و خاور دور هم به خودی خود ارزشی برای آزادی ملت ایران قایل نیستند. گرچه این نقطه ضعف را برای فشار آوردن در جهت کسب منافع خود در نظر می گیرند، اما مطمئنا از آن به عنوان کالایی قابل معامله در تعامل خود با ایران استفاده خواهند کرد. به عنوان مثال ممکن است پوشش رسانه ای خود از جنبش آزادی خواهی مردم ایران را در ازای تضمین ایران بر توقف برنامه هسته ای قطع نمایند.

اگر بخواهیم واقع بین باشیم و بر اساس واقعیت موجود در سیاستهای جهانی برای موفقیت جنبش آزادی خواهی ایران برنامه ریزی کنیم، باید این تصورکه دولتها، احزاب سیاسی و سیاستمداران خارجی به خودی خود و با خلوص نیت برای آزادی ما تلاش خواهند کرد را کنار بگذاریم.

تا اینجا خبرها اصلا خوب نبود ولی مقصود من از نوشتن این متن تبلیغ به تسلیم یا محدود کردن جنبش به ایرانیان نیست بلکه می خواهم بگویم با رفتار انفعالی و بدون شناخت از رفتارهای تعاملی سیاست در سطح کلان حمایت و حرکت مطلوب از طرف کشورهای خارجی صورت نخواهد گرفت. ولی ما می توانیم با حرکتهای سنجیده و فشار بر نقاط ضعف دولتها و سیاستمداران خارجی، آنها را در جهت مطلوب خود به حرکت وادار کنیم و در واقع امتیازخواهی آنها را به یک "فشار سالم" و مفید برای جنبش مردم ایران تبدیل کنیم. اما چگونه؟

همانطور که در ابتدای این تحلیل گفته شد، احزابی که در قدرت هستند در رقابت با احزاب رقیب خود، باید جایگاه خود در قدرت را حفظ کنند. اگر عملکرد حزب حاکم در رویارویی با مساله جنبش آزادی خواهی ایرانیان، بهانه ای به دست احزاب رقیب بدهد، احزاب رقیب به سرعت از این بهانه برای کوبیدن حزب حاکم و جذب افکار عمومی به سوی خود سود خواهند برد. به عنوان مثال سیاست محافظه کارانه اوباما در روزهای اول بعد از کودتا، فضا را برای یک حمله سریع از طرف جان مک کین و حزب جمهوری خواه باز کرد. این موضع گیری سریع و نسبتا محکم از طرف حزب جمهوری خواه می تواند یکی از دلایل اصلی موضعگیری های مشخص تر و قوی تر بعدی اوباما در جهت منافع مردم ایران در نظر گرفته شود.

لازم به ذکر است که موضعگیری حزب رقیب کاملا به تاثیرپذیری افکار عمومی بستگی دارد. در واقع هر چه افکار عمومی در موضوع کودتای ایران بیشتر درگیر و حساس باشد، احزاب سیاسی برای بهره بردن از این حساسیت، حرکتهای منسجم تری خواهند داشت.

پس تا اینجا نتیجه می گیریم که برای به حرکت در آوردن دولتهای خارجی در قبال مساله کودتا، باید "عدم موضعگیری در جهت منافع مردم ایران" تبدیل به یک نقطه ضعف شود تا امکانی برای حمله احزاب و سیاستمداران رقیب ایجاد شود. برای این منظور موضوع کودتای ایران و جنبش آزادی خواهانه مردم ایران باید به موضوعی مهم و حساسیت برانگیز در افکار عمومی جامعه تبدیل شود تا احزاب رقیب با تکیه بر پتانسیل روانی جامعه و با استفاده از موضوع کودتای ایران، حزب حاکم را به چالش بکشند. این چالش حزب حاکم را وادار به عکس العملی متناسب با شدت ضربه وارد شده خواهد کرد. پس هر چه شدت ضربه و اثر آن بر افکار داخلی یک کشور بیشتر باشد، عکس العمل دولت حاکم نیز قویتر خواهد بود. در نتیجه کافیست تا اولا افکار عمومی در داخل یک کشور در قبال مساله کودتا حساس شود و ثانیا در جهت منافع "ما" جهت داده شود تا بر اساس آن کشمکش بر سر تصاحب قدرت بین احزاب، دولت حاکم را به پاسخگویی از طریق یک واکنش مناسب وادار کند. ولی جهت دهی افکار عمومی کار بسیار سختی است که خود یکی از دغدغه های اصلی هر حکومتی می باشد. ایرانیان خارج از کشور می توانند در این جهت دهی نقش اصلی را ایفا کنند اما این امر با صحبت تک به تک، میتینگهای دانشگاهی، ارسال پست الکترونیک یا پخش شبنامه میسر نخواهد بود.

خوشبختانه و یا متاسفانه ابزار جهت دهی به افکار عمومی قبلا اختراع شده است: رسانه ها. رادیو، تلویزیون، اینترنت و روزنامه ها "ابزارهای جهت دهی به افکار عمومی" هستند. برای آنکه موضوع کودتای ایران به رسانه ها کشیده شود باید سازو کار رسانه ها را یادگرفت. برای این منظور باید به صورت مداوم خبر ساز بود ولی نه به صورتیکه مساله روزمره شود. به تجربه خودمان در رابطه با فلسطین توجه کنیم. اخبار هر روزه ولی با موضوع تکراری (و البته به همراه دیگر مسایل روانی و اجتماعی)، باعث شده با وجود دردناک بودن اخبار مردم ایران هیچ تاثیری از اخبار فلسطین نگیرند و عملا در مقابل اتفاقات شدیدتر مانند مساله اخیر غزه بی تفاوتی و اینرسی خیلی زیادی را در جامعه ایران شاهد باشیم. پس نباید تجربه خبر رسانی در مورد فلسطین را در مورد خودمان تکرار کنیم. در کنار تظاهرات، امضای تومار، سخنرانی، و صدور بیانیه که راهکارهای کلاسیک هستند باید به دنبال راه های خلاقانه موثرتری نیز باشیم. [تومار سبز را می توان به عنوان یک نمونه از چنین ایده هایی در نظر گرفت]

راهکارهای کلاسیک ذکر شده همگی از یک مشکل عمده رنج می برند: توقف در سطح خبر. به این معنی که وقتی تظاهراتی در یک کشور خارجی انجام می گیرد، خبر این اتفاق در حد یک خبر باقی مانده و نهایتا تا پایان روز و به صورت همان یک خبر در رسانه ها زنده خواهد ماند. ولی آن چیزی که ما لازم داریم یک حرکت است که علاوه بر ایجاد خبر باعث ایجاد یک موج خبری و تحلیلی پیرامون خود بشود. مثلا راه پیمایی 25 خرداد در ایران یک خبر قوی بود که در حد یک خبر باقی نماند و صدها برنامه تحلیلی و اخبار جانبی را رد سطح رسانه ها ایجاد کرد.

ایرانیان خارج از کشور باید به دنبال ایجاد خبرهایی از این جنس باشند. ولی چطور؟

رسانه ها معمولا به دنبال خبرهای داغ برای جذب و سپس حفظ مخاطب هستند و درآمد آنها به حجم مخاطبین آن وابسته است. به همین دلیل در کنار رسانه ها و در ارتباط تنگاتنگ با آنها ستارگان قرار دارند. ستارگان هنر و ورزش برای ستاره بودن به خبرسازی مداوم در رابطه با خود نیاز دارند و این اتفاقا همان چیزی است که رسانه ها به دنبال ان هستند یعنی خبرهایی که مخاطبین زیادی دارند. یک ستاره باید بلد باشد که به صورت مداوم در رابطه با خود خبر تولید کند و هما حال هیچگاه به روطه تکراری بودن و دلزده گی مخاطب دچار نشود. گاهی مسایل پیش پا افتاده ای مانند ازدواج و طلاق یک ستاره مدتها در صدر خبرها باقی می ماند و محصولات رسانه ای بسیاری را تولید می کند. گاهی یک خبر مرتبط با یک ستاره حتی مهمترین خبرهای سیاسی را تحت الشعاع قرار می دهند. به عنوان مثال خبر مرگ مایکل جکسون را به خاطر بیاورید که چگونه به سرعت خبرهای مرتبط به ایران را از سرفصل خبرهای رسانه ها خارج کرد.

در اینجا می خواهم یک لحظه شما را به یک فضای فانتزی ببرم. فکر می کنید اگر آنجلینا جولی بر روی فرش قرمز دستبند سبز ببندد یا دیوید بکهام بعد از گل زنی پیراهنش را بالا بزند و روی تیشرت زیر آن عکس ندا را به دوربین نشان دهد، برای چند روز رسانه ها و افکار عمومی خوراک خواهند داشت؟ تصور کنید هر هفته چند ستاره در رابطه با موضوع ایران برای خود (و به تبع در جهت منافع ما) خبر سازی کنند. حال از فضای فانتزی بیرون بیاییم و از خود بپرسیم که تا چه حد امکان تحقق این فضای فانتزی برای ما مقدور است.

در این میان موضوعات مرتبط زیادی از جمله "راهکارهای عملی درگیر کردن ستارگان"، "روش برخورد با کشورهایی که نقش افکار عمومی و مبارزات حزبی در آنها چشمگیر نیست (مانند چین و ونزوئلا)" و "دامهایی که در تحریک دیگر دولتها به موضعگیری وجود دارد" باقی مانده که در پستهای آتی به آنها خواهیم پرداخت

2009-07-10T13:22:00.000-07:00

"No question is so difficult to answer as that to which the answer is obvious." (George Bernard Shaw)

تحلیلی بر کودتای 22 خرداد – بخش یکم

2009-07-10T04:31:00.001-07:00

پس از برگزاری انتخابات دهم، کودتای 22 خرداد، و حوادث بعد از آن، تحلیلِ آنچه تاکنون اتفاق افتاده برای درک بهتر موقعیت کنونی و برنامه ریزی درست برای آینده لازم است. برای این منظور سوالات زیر را باید جواب داد:

الگوهای رفتاری حکومت در موارد مشابه چه بوده است؟

برای پاسخ به این سوال باید بحرانهایی مانند آنچه ذکر خواهد شد را بازخوانی کرد. کودتای نافرجام نوژه، خلع رئیس جهور وقت ابولحسن بنی صدر و سرکوب سازمان مجاهدین خلق در خرداد ماه سال 1360، پایان یافتن جنگ و متعاقب آن قتل عام زندانیان در تابستان 1367، جانشینی آیت الله خمینی، قتلهای زنجیره ای، حوادث مرتبط با کوی دانشگاه در تیرماه 1378.

در تمامی موارد فوق الگوی مشترکی را می توان مشاهده کرد که به صورت خلاصه از چهار قدم اصلی زیر پیروی می کند

- قطع جریان سالم اطلاعات، شایعه پراکنی و تهمت زنی درسطح وسیع

- خشونت و ارعاب

- مظلوم نمایی

- مصادره به مطلوب

هر یک از این اقدامات اهداف مشخصی را دنبال می کنند و برای کنترل بحران و برگرداندن ثبات به جامعه در سناریوهای دیده شده از جانب حکومت نقش حیاتی دارند که مفصلا در یک پست جداگانه مورد بررسی قرار خواهند گرفت.

در این بازی کودتا-ضد کودتا گذشت زمان به نفع کدام گروه است؟

به صورت کلی، اگر حکومت در دستیابی به اهداف قدمهای چهارگانه خود موفق باشد، گذشت زمان به فرونشستن التهاب جامعه کمک خواهد کرد. معمولا در حوادث مشابه، حکومت در مدت بسیار کوتاهی (کمتر از یک هفته) مراحل چهارگانه را طی کرده است و سپس با گذشت زمان، موضوع اصلی را دچار روزمرگی و مرگ تدریجی کرده است. به صورت خلاصه، در بحران فعلی، حکومت به اهداف اصلی خود نرسیده است. جامعه ملتهب و مساله انتخابات با وجود گذشت نزدیک به یک ماه، هنوز فراموش نشده است. در پستی جداگانه به مساله گذشت زمان و اینکه چه عواملی گذشت زمان را به نفع جنبش مردمی خواهد کرد خواهم پرداخت.

بازیگران اصلی و ابزارهای آنهای چیست؟

برای تحلیل درست از یک واقعه باید بازیگران اصلی آن و ابزارهای در دست هریک را شناخت. در بحران اخیر، عامه مردم و نخبگان ایرانی داخل و خارج از کشور، حکومت به معنی کلی آن، دولتهای خارجی و افکار عمومی جهانی را می توان به عنوان بازیگران این بحران شناسایی کرد. هر یک از این بازیگران منافع، مواضع و ابزارهای مشخصی دارد که بر اساس آن با دیگر بازیگران به تعامل خواهد پرداخت. برای ارائه روشهایی برای حداکثر کردن منافع یک گروه (در اینجا عامه مردم ایران) باید اعضای هر گروه و مدل تعاملی آنها شناسایی شود.

سعی خواهم کرد تا پاسخ به سوالهای فوق را در پستهای آتی به صورت مفصل بررسی کنم

بخش دوم

The first post...

2009-07-09T06:05:00.000-07:00

"Believe those who are seeking the truth; doubt those who find it." (Andre Gide)